Marie-Rose Cavalier-Bohon, voormalig lid van het Waals Parlement, deelde ons deze brief die zij aan de voorzitter van het Waals Parlement, de leden van het Bureau en de minister-president van de Waalse regering, alsook aan de verschillende parlementsleden heeft gestuurd. Zij legt uit waarom zij hun uitnodiging voor de officiële plechtigheid van de Fêtes de Wallonie in het jaar 2021 afwijst.

Jacqueline Galant, Sophie Pécriaux, Sybille de Coster-Bauchau, J-Claude Marcourt, Manu Disabato, en aan de minister-president van de regering; Mer Elio Di Rupo.

Geachte leden van het Parlement

Als voormalig Waals parlementslid is het voor mij altijd een genoegen om een uitnodiging te ontvangen van een Vergadering die van groot belang is voor de politieke keuzes van ons Gewest.

Ik heb geprobeerd mijn best te doen voor de Assemblee via de bevoegdheden die ik heb gekregen, omdat haar rol als doorgeefluik tussen de EU, de federale regering en de gefedereerde entiteiten en haar toezicht op de Gemeenten van doorslaggevend belang is.

De uitnodiging van vandaag laat me meer dan een beetje perplex staan.

Om deze plechtigheid te kunnen bijwonen, moet ik de voorstellen of politieke beoordelingen van de verschillende partijen, die voor mij van essentieel belang zijn om de in het algemeen belang genomen maatregelen te begrijpen, noodzakelijkerwijs een « digitaal Covid-certificaat van de EU » overleggen !!!!

Nieuwsgierig geworden, las ik de stappen van dit essentiële certificaat om de mogelijkheid terug te krijgen om te reizen en …. meer eenvoudig, om, een paar km van mijn huis, de ontwikkeling van de Regionale Vergadering bij te wonen(https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/fr/ip_21_2593)

Uit deze lezing leid ik af dat elke keer als ik reis, zelfs om u te horen, ik nog steeds moet presenteren :

– ofwel een volledige vaccinatie (zeer slechte naam, lijkt mij, aangezien het een gentherapie is waarvoor een « PROVISIONELE » vergunning voor het in de handel brengen is verkregen, maar die ten koste van alles wordt gepromoot!) ,

– een PCR-test (die voortdurend wordt bijgewerkt, met te veel analysecycli (volgens Mer Van Laethem) die van alles en nog wat aantoont, maar die toch wordt gebruikt voor de voortzetting van de maatregelen die na de « zogenaamde pandemie » zijn genomen)!

– een medisch certificaat waaruit blijkt dat ik hersteld ben, dit alles om te voldoen aan de door de politieke vergaderingen bekrachtigde gezondheidsdictaat.

Deze dictaat is voor mij volstrekt onevenredig, zelfs misleidend, want om vandaag de dag te reizen, zelfs « gevaccineerd », zijn nieuwe tests vereist en die moeten negatief zijn. nieuwe tests zijn vereist en moeten negatief zijn.

Wat dit onderwerp betreft, heb ik de « pandemiewet » waarschijnlijk verkeerd gelezen … zou deze de basis vormen voor de toepassing van dit nationale traceringscertificaat of niet?

Is deze aanvraag, net als in Frankrijk, besloten?

Bedankt om me hierover in te lichten.

Dames en heren, ik moet u zeggen dat deze uitnodiging « onder voorwaarden » mij een ongemakkelijk gevoel geeft, en ik hoop dat ik niet de enige ben!

Dus, om onze regio te vieren, om u te kunnen horen, moet ik officieel mededelen dat ik niet ziek ben. Deze omstandigheden gaan mijn begrip te boven!

Nog één vraag: blijft u volharden in deze onbesuisde stormloop naar een wereld van toezicht tegen elke prijs, van controle overal, zelfs binnen de zogenaamd democratische volksvertegenwoordigingen en burgervergaderingen?

Ik heb gewoon het gevoel dat ik in een nachtmerrie leef wanneer ik deze zogenaamde « gezondheids »-problemen ervaar, die trots door de politieke autoriteiten worden gedragen!

Daarom zal ik op 18 september, tijdens de Fêtes de Wallonie en op mijn verjaardag, om de aangegeven redenen niet bij u kunnen zijn en dat betreur ik.

Zoals president Macron zegt: « de dag erna zal niet de dag ervoor zijn » !!!! Wat jammer!

Een laatste opmerking: de Waalse Assemblee was voor mij een magie van « macht, kennis en hoop ».

Vriendelijke groeten

M-R Cavalier

Twee bijlagen als je tijd hebt …en als je geïnteresseerd bent.

https://www.lesechos.fr/idees-debats/sciences-prospective/bientot-un-identifiant-numerique-pour-tous-1016724

Morgen is het 20 jaar. 11 september 2001 betekende de formalisering van een lang voorbereid Amerikaans invasieplan om de « as van het kwaad » onder de imperialistische macht te brengen. 20 jaar later is er weinig of niets onthuld over alle grijze gebieden van die dag en de nasleep ervan, die de wereld in het tijdperk van massabewaking hebben doen belanden, waarvan de covid-periode slechts de avatar en het vervolg is.

Een « actueel » dossier, dat wij met u delen.

11 september: de kanker van de twijfel

11 september: de kanker van de twijfel
21 redenen om de officiële versie van 9/11 in twijfel te trekken
De nooit eindigende oorlog tegen terrorisme
Cyberprotest tegen afkeer van de media
De strategie van spanning, gisteren en vandaag
11 september tussen mythe en groot verhaal

Iedereen kent de stelling van de wiskundige en filosoof Blaise Pascal over de rationaliteit om christen te worden. Deze weddenschap is waarschijnlijk niet de meest geraffineerde bijdrage van deze grote man. Maar in 2021, zou het misschien moeten worden toegepast op artsen.

Voor het zogenaamde COVID 19 « vaccin », tussen degenen die vaccineren en degenen die weigeren zowel te vaccineren als gevaccineerd te worden, is het duidelijk dat één kant ongelijk heeft. Artsen die de huidige vaccinatiedoxa verwerpen, nemen een zeker risico.

Laten we dit risico inschatten. In dit stadium weten we hoe gevaarlijk dit in het laboratorium gemaakte virus is, namelijk ongeveer 0,1%, d.w.z. een klassieke griepinfectie. Wij weten dat dit cijfer overdreven is, als gevolg van de corruptie van het gehele gezondheidsstelsel, en het feit dat behandelingen zijn stopgezet om een experimenteel « vaccin » te rechtvaardigen.

Degenen die het risico nemen te zeggen dat het vaccin veel meer doden kan veroorzaken dan 0,1%, nemen dus een berekend, volkomen rationeel risico. In het slechtste geval – of in het beste geval – zullen ze er uitzien als achterlijke dwazen, wat niet erg is. Aan de andere kant, zij die besloten hebben het « vaccin » te injecteren onder druk van de Nieuwe Wereld Orde en haar gevolmachtigden in Big Pharma, de regeringen, de Orde van Geneesheren … zich blootstellen aan het veroorzaken van onmetelijke schade aan hun patiënten, omdat vandaag de dag, deze niet geteste techniek, deze onbekende ingrediënten, en de acute sterfgevallen die reeds zijn vastgesteld, aantonen dat het een echte wetenschappelijke « bungee jump » is.

Als hun strategie concreet gevaarlijk blijkt te zijn, op korte, middellange en lange termijn, zullen zij door de geschiedenis worden gezien als massamisdadigers. Laat iedere dokter zijn of haar Pascaliaanse gok wagen!

Geweld

Als ik me goed herinner, schreef Jean-Paul Sartre tijdens de moordaanslag op de Baader-bende in de gevangenissen van de West-Duitse staat in de jaren zeventig een artikel in de krant Le Monde, getiteld:  » geweld en brutaliteit « , waarin hij de brutaliteit van het terrorisme vergeleek met het geweld van de staat.

Destijds was ik diep verontwaardigd dat men terroristen kon verdedigen die bloed aan hun handen hadden; de reactie van de staat leek mij « gerechtvaardigd ». Vandaag ben ik een beetje geëvolueerd… Wanneer een Staat methoden gaat gebruiken die van de tegenstander zijn, door « zelfmoord te plegen » in de gevangenis, handelt hij zoals graaf Ugolino die, in tijden van hongersnood, zijn kinderen opat om ze een vader te houden. Of zoals de Franse staat, die beweerde een voorbeeldige democratie te zijn, terwijl hij het leger impliciet opdracht gaf om een opstand die in het licht van de geschiedenis volkomen gerechtvaardigd was, met alle middelen – marteling inbegrepen – te onderdrukken.

Als de democratie met ondemocratische middelen in stand moet worden gehouden, is zij opgehouden te bestaan. Dit is des te meer waar omdat het niet zeker is dat wij ooit in een democratie hebben geleefd, want zoals ik vaak heb geschreven, is democratie door partecipatie geen democratie, maar juist haar tegendeel. Dit leidt altijd tot vreselijke drama’s. Stemmen is een misdaad, altijd strafbaar door een dictatuur.

Hoe is de situatie vandaag?

Het is moeilijk te ontkennen dat we te maken hebben met een staat met een plan, een kwaadaardig plan, want samenzwering is de enige manier om een logica te vinden in alles wat we zien. Niet alleen oefent deze staat op ons een geweld uit dat steeds minder symbolisch en steeds grover is, rechtstreeks of via zijn tussenpersonen: politie, sociale media, gesubsidieerde media, de Orde van Geneesheren, enz.

Wat moet er gedaan worden? In deze strijd moeten wij op gepaste en weloverwogen wijze reageren op de methoden van de tegenstander, zonder hun methoden over te nemen, hetgeen zou neerkomen op het plegen van politieke en ethische zelfmoord. Daarom moeten wij erover nadenken hoe wij moeten reageren, zonder enige methode uit te sluiten, behalve die waarvoor er een door ons bepaald taboe zal bestaan. De geschiedenis leert echter dat humanisme en rationaliteit nooit lang stand houden. Dit is misschien een van de redenen voor het succes van onze tegenstander, die de kant heeft gekozen van de duistere zijde van de menselijke ziel. In de bovenste lagen van de samenzwering zijn de meeste actoren gespleten wezens van verschillende generaties die geen ethische terughoudendheid kennen. Het is moeilijk voor « normale » mensen om zich een voorstelling te maken van het Satanisme en de geestbeheersing die aan de basis liggen van wat wij meemaken.

In de afdaling naar de afgrond zouden we de weg die voor ons ligt misschien kunnen beoordelen aan de hand van de weg die in de loop van de geschiedenis al is afgelegd en waarvan we, net als Hegel, volgens mij het einde naderen.

In dit Armageddon weet niemand beter dan welke middelen zullen worden gebruikt, in eenvoudige brutaliteit of in geraffineerd geweld.

Tijdens onze laatste live-sessie aan de Université Libre de Bruxelles voor een « Vaccibus » hebben wij de aanwezige arts gevraagd welke informatie aan de patiënten werd gegeven over de bijwerkingen van het geïnjecteerde vaccin.

U moet weten dat zij ons hebben verteld dat artsen niet verplicht zijn om patiënten boven de 41 jaar te informeren over de risico’s van vaccinatie.

Kairos, een anti-productivistisch tijdschrift voor een fatsoenlijke samenleving, heeft sinds het begin van de « gezondheidscrisis » zijn lezerspubliek zien toenemen; wij kunnen ons daar alleen maar over verheugen.

Dit wijst er onder meer op dat er een reële vraag bestaat naar kritische informatie, naar tegenstrijdige debatten, naar een andere voorstelling van de werkelijkheid.

Daarom hebben wij besloten om Vrienden van Kairos.

Waar gaat het over? Het is de bedoeling regionale afdelingen op te richten ter ondersteuning van Kairos, die de krant zullen promoten, er bekendheid aan zullen geven, netwerken van steunpunten zullen oprichten, enz.

In concrete termen:

1. Oprichting van regio’s: Brussel, Luik, Namen, enz.
2. De leiders van deze regio’s zullen conferenties en debatten organiseren over specifieke thema’s, in de traditionele vorm van een spreker, een moderator en een publiek. Deze conferenties zullen rechtstreeks worden uitgezonden.

Een waakzaam comité zal toezicht houden op de sprekers en de besproken onderwerpen. Het is belangrijk te preciseren dat dit comité absoluut niet tot taak heeft de vrijheid van meningsuiting te beperken (dat zou voor ons de druppel zijn!), maar ervoor te zorgen dat de sprekers en de behandelde thema’s in overeenstemming zijn met de politieke, ideologische en filosofische grondslagen van het tijdschrift.

3. Naast deze traditionele lezingen, die wij « kleine lezingen » zullen noemen, zullen theatrale lezingen worden georganiseerd, steeds over een specifiek thema, maar vergezeld van enscenering, acteren, enz.
4. Tot dusver zijn reeds enkele thema’s geselecteerd voor de cyclus « kleine conferenties »:

1. De media: hun rol vandaag, hoe ze werken, enz.
2. De Grote Reset: of hoe het Davos Economisch Forum ons zijn vierde industriële revolutie probeert op te leggen. Daartoe zal een analyse worden gemaakt van het boek van K. Schwab en Th. Malleret Covid 19, de grote reset zal worden aangeboden. Dit boek is vrij beschikbaar in PDF-formaat op het net.
3. Soevereiniteit of de verplaatsing van onze macht of hoe we ons deel van de macht kunnen terugwinnen.
4. Onderwijs: of het belang van de beheersing van de syntaxis, een breed lexicon en een klassieke cultuur (literair, wetenschappelijk, historisch, enz.) om het hoofd te bieden aan de grote uitdagingen waarvoor wij staan.
5. Een nieuw verhaal Dit is de verkenning van een ander, of zelfs een nieuw verhaal van de gebeurtenissen waarmee wij worden geconfronteerd, een vrijwillige projectie van onze menselijke conditie in een visie die niet langer catastrofaal is voor de nabije of verre toekomst, maar in een imaginaire wereld die positieve visies bevat op dit opportune moment waarop alle mogelijkheden worden gepotentialiseerd. Beschouw de winsten van deze periode in een nieuw verhaal. Doe daarvoor een beroep op de artiesten!
6. Opvoeden in het digitale tijdperk : elke ouder weet dat dit geen gemakkelijke taak is.
7. En nogmaals, China’s rol in de wereld van vandaag of Welkom in West-China! (S. Halimi, Le Monde Diplomatique)!

Aan deze thema’s kunnen we nu al conferenties rond het toekomstige boek toevoegen Covid-19, voorbij censuur mede uitgegeven door Kairosen GRAPPE, te verschijnen in september. De medewerkers zullen een rondreis maken langs de betrokken steden om het boek te presenteren en het met de deelnemers te bespreken.

Als u belangstelling hebt voor dit project, als u denkt dat u betrokken zou kunnen worden bij dit mooie en belangrijke avontuur voor het behoud van onze vrijheid, meldt u dan aan.

Hoe? Neem contact op met Jean-Marc Cuvelier op het volgende adres: amisdekairos@new.kairospresse.be

Wanneer u contact met ons opneemt, geef dan de stad op waar u een regionale Vrienden van Kairos . Een paar dagen later nemen we weer contact met u op voor een bijeenkomst met alle regionale leiders.

Alexandre Penasse Bernard Legros Frédéric Lammerant Jean-Marc Cuvelier

Onlangs las ik een van die rokerige bladen met de pompeuze naam « contra-expertise », die beweert tot de familie van de Amerikaanse fact checking te behoren. Dit is de nieuwe mode van onze angstmedia geworden. De opleving ervan is een van de tekenen van de geloofwaardigheidscrisis van deze media, wier methoden lijken op die van de Amerikaanse waakhondjournalistiek, een journalistiek van aanklachten, waarvan de excessen vandaag de dag overduidelijk zijn.

In dit document heb ik getracht aan te tonen dat de demografische studie die ik begin 2021 heb uitgevoerd en die, op basis van een standaardisering van de laatste 20 jaar, deze vergelijkt met het jaar 2020[note], niet nauwkeurig genoeg is.

Het idee van standaardisatie is juist om vergelijkbaar te maken wat niet vergelijkbaar is. Hoe kan men van jaar tot jaar een vergelijking maken met een bevolking die elk jaar ouder wordt terwijl zij toeneemt, d.w.z. waar geleidelijk, mechanisch, meer mensen sterven? Dit is de paradoxale situatie waarin wij sinds de laatste oorlog leven. Dit betekent dat de zaken van jaar tot jaar vergelijkbaar moeten zijn. Dit wordt gedaan door standaardisatie naar leeftijdsgroep en geslacht. De techniek is eenvoudig en wordt in het bovenstaande artikel uitgelegd. Wanneer de jaren met elkaar vergelijkbaar zijn geworden, kan men daarna met veel meer zekerheid de verschillen tussen de jaren waarnemen en zich vragen stellen. Waarom zijn er in het ene jaar meer of minder sterfgevallen dan in het andere? Wat zijn de oorzaken van deze verschillen: sociaal, maatschappelijk, economisch, politiek of zelfs gezondheid?

Om geen onnodige publiciteit aan de auteur te geven, zullen we hem « Jojo le mateu » noemen, (mijn verontschuldigingen voor de Jojos, want die die ik ken zijn goede mensen), aangezien hij beweert een uitstekend wiskundige te zijn, en ik ben blij voor hem. Eerst wordt getracht aan te tonen wat standaardisatie is. Dat is de helft van het verhaal. Dan, zonder echte overgang, geen feitelijke fouten in mijn werk kunnen zien, en ik ben blij voor mij (!), kijkt hij terug naar de laatste twee jaren, 2019 en 2020, en vergelijkt ze maandelijks met elkaar, zonder enige standaardisering. Men vraagt zich af wie er niet streng genoeg is. Maar dat is maar een klein detail, laten we niet kleinzielig doen. Behalve dat dit twee constateringen oproept: enerzijds is het een onnauwkeurigheid en anderzijds is het grotendeels uit zijn verband gerukt, want het doel van het gewraakte artikel is niet om een maandelijkse vergelijking te maken van ruwe gegevens tussen twee jaren: dit zijn trucs, hier nogal frustrerend en naïef, om de constatering om te buigen naar zijn stelling.

Inderdaad, alleen de vergelijking met de ruwe gegevens van het jaar 2019 vindt gunst in zijn ogen, omdat, schrijft hij, het is het enige jaar niet bezoedeld door een « maatschappelijke » bias (?), terwijl, onvermijdelijk, meer verre jaren zijn … Waarom? Dit is op zijn zachtst gezegd een abrupte verklaring, uit zijn hoed getoverd, zonder enige andere basis. Bovendien spant men hier het paard achter de wagen, want het is integendeel de analyse van de resultaten van de demografische normalisatie die het mogelijk maakt met grotere zekerheid causaliteitsvragen te stellen, met name over maatschappelijke causaliteit. Dit is inderdaad het doel ervan. Strengheid, strengheid, waar ben je? Met andere woorden, volgens deze energieke persoon moet de analyse stoppen met de neus op de slijpsteen en niet verder gaan. Kortom, standaardisering van gegevens is zinloos, als we deze redenering tot de conclusie volgen.

Naast de anekdote illustreert deze negende aflevering van Les Ridicules de manier waarop deze welbekende nepchecks, factchecks, fake offs, nepnieuws, facky, decoders, en andere gimmicks worden geconstrueerd.

Het illustreert enkele van de regels in de uitoefening van het genre, en dat zijn niet de enige:

1. Altijd de persoon aanvallen en aanklagen.
2. Breng het grote plaatje altijd terug naar het kleine plaatje, hou je neus bij de slijpsteen.
3. Altijd meegaan met het meerderheidsstandpunt om de illusie van unanimiteit te wekken.
4. De waarneming ombuigen naar de eigen stelling, door het gebruik van opzettelijke onnauwkeurigheden en verschuivingen buiten de context die pseudo-gelijkenissen mogelijk maken.
5. Vermijd te handelen in eigen bekwaamheid, maar gebruik die om te gaan waar men niet bekwaam is. Hier een mateu die zich bezighoudt met de volksgezondheid, alsof hij een groot specialist is. Als hij het goed deed, zo zij het, maar hij deed het niet.

Ik geef dit verbazingwekkende voorbeeld: de lawine van beledigingen die professor Luc Montagnier over zich heen kreeg toen hij aan het begin van de crisis in 2020 de hypothese van een genetisch gemanipuleerd virus aan de orde stelde. Hoeveel feitencontroles, facky (het is cooler) en andere dergelijke bureaus zijn er niet tegen hem uitgevoerd. Toch was hij in zijn beroep, op zijn gebied van kennis en bekwaamheid, hij is Nobelprijswinnaar en daarom in principe erkend als uitzonderlijk bekwaam, en toch was het aantal onbekwamen in het veld dat zich met kracht en gezag uitsprak, hem uitschold en spuugde op zijn hypothese, ronduit ongelooflijk. Men had de indruk dat bijna de gehele mainstream « journalistiek », in een soort collectieve hysterie, bol stond van de beledigingen, de eensgezindheid bespelend die de vrijspraak van leugenaars mogelijk maakt. Vandaag wordt zijn hypothese zeer ernstig genomen door zijn gelijken. Deze episode, die de annalen van grootschalige journalistieke leugens waardig is, verdient overdenking.

Dit is echter slechts één voorbeeld, dat een klassiek en alledaags voorbeeld is geworden van « de sciëntisme « , zoals gedefinieerd door Nobelprijswinnaar Freiderich Hayek: « de Het sciëntistische standpunt, dat zich onderscheidt van het wetenschappelijke standpunt, is geen onbevooroordeelde benadering; integendeel, het is een benadering vol vooroordelen die, nog voordat zij haar object beschouwt, beweert te weten wat de meest geschikte manier is om het te bestuderen.[note].

Daar zijn talloze voorbeelden van. Deze nieuwe fabricage van valse informatie, in de vorm van « sciëntisme », d.w.z. vooroordelen die worden beschouwd als regisseurs van de waarheid, met inbegrip van de wetenschappelijke waarheid, ongeacht de aard en de gebruikte middelen, onder paradoxale namen en onder het mom van respectabiliteit, is zeker te wijten aan de arrogantie van deze angstmedia, die hun werk niet meer zorgvuldig, eerlijk en oprecht doen, maar gebruik maken van dit nieuwe instrument dat zij hebben ontdekt, het « wetenschappelijke ». Defact-checkers, die nu schurkenstaten zijn geworden, zijn er om zich te troosten met hun unieke manier van denken en vooral om zich te conformeren aan de « entre-soi « , aan wat ik de politiek-wetenschappelijke-media-overeenkomst had genoemd. Het is een instrument van totalitarisme geworden in de zin die ik heb voorgesteld[note].

Praat erover om je heen, het is niet de mainstream media die het zal doen.

Ons boek « Covid-19: De censuur voorbij », gemaakt in samenwerking met de Grappe, is beschikbaar, bestel het op deze site! (verkrijgbaar in de boekhandel vanaf 1 oktober).

Vraagt u zich af wat de werkelijke gevolgen zijn van het gezondheidsbeleid voor de gezondheid, het onderwijs, de vrijheid van meningsuiting, de democratie?

14 auteurs met zeer uiteenlopende vaardigheden (artsen, juristen, journalisten, wetenschappers, leraren, filosofen) proberen het democratisch debat te rehabiliteren en bieden u hun inzichten over 30 thema’s (verplichte vaccinatie, vaccinatie van jongeren, gezondheidspas, natuurlijke immuniteit, kosten-baten van de maatregelen, …).

Verkrijgbaar bij de uitgeverij – 21€ voor België (boek + portkosten; voor andere landen, schrijf naar commande@new.kairospresse.be):

– Kairos (anti-productivistisch tijdschrift voor een fatsoenlijke samenleving): info@new.kairospresse.be Maak de betaling over aan: Kairos vzw Rekeningnummer: 523-0806213-24 IBAN: BE81 5230 8062 1324 SWIFT: TRIOBEBB Bank: Triodos Gelieve « Covid-19 » + leveringsadres te vermelden

– Grappe (Onderzoeks- en Actiegroep voor Ecologisch Beleid): info@grappebelgique.org of 081/23.09.69 Vanaf 1 oktober in de boekhandel verkrijgbaar!

Hartelijk dank aan de crowdfunding donateurs!

Geachte heer of mevrouw,

Wij schrijven u om uw aandacht te vestigen op een probleem dat op strikte wijze moet worden aangepakt, met eerbiediging van de rechten van het kind en de fundamentele ethische beginselen.

Dit is de lopende campagne om kinderen en hun ouders te overtuigen van de voordelen voor de samenleving en henzelf van vaccinatie tegen COVID-19.

De officiële « mededeling » over de voordelen van deze vaccinatie is, volgens onze analyse, gesteund door die van vele onafhankelijke persoonlijkheden[note], zowel onjuist, zelfs misleidend, als manipulatief. Het is erop gericht vaccinatie af te dwingen om redenen die niets te maken hebben met de gezondheid en het welzijn van kinderen.

1. Het is onaanvaardbaar en zelfs schandalig dat in deze officiële mededeling niets wordt gezegd over de mogelijke zogenaamde bijwerkingen van deze vaccinatie, bijwerkingen die nochtans worden vermeld in het kader van de geneesmiddelenbewaking. Zowel VAERS in de VS als zijn Europese tegenhanger, Eurovigilance, hebben myocarditis (ontsteking van de hartspier), trombose en embolieën, verschillende neurologische aandoeningen en zelfs auto-immuunziekten bij gevaccineerde personen gedocumenteerd.
2. Het feit dat deze bijwerkingen slechts zelden voorkomen, rechtvaardigt niet dat hun mogelijke optreden wordt genegeerd. In de officiële uitnodiging om zich te laten vaccineren wordt daarentegen toegegeven dat het risico op het ontwikkelen van ernstige vormen van COVID-19 voor kinderen gering is. Het zou juister zijn te zeggen dat dit risico in ieder geval kleiner is dan het risico dat het gevolg is van vaccinatie. Het CDC (Center of Disease Control), de epidemiologische waakhond in de Verenigde Staten, heeft het risico van vaccinatie bij jongeren onder de 25 jaar geschat op 50 gevallen van hartziekten per 100.000, tegenover 15 gevallen van de ernstige vorm van COVID-19 per 100.000.
   Het risico van het vaccin is dus meer dan drie keer zo groot als het risico van COVID-19[note].
   Even belangrijk en uitdagend is de situatie op het gebied van ziekenhuisopname en sterfte. Volgens de CDC zijn de cumulatieve gegevens van februari 2020 tot en met mei 2021 als volgt: voor jongeren van 0-17 jaar is het risico van ziekenhuisopname per 100 personen 0,29 en het risico van overlijden 0,00. Waar is de objectiviteit in het beweren dat een risico laag is als het bijna nul is en aan de andere kant een veel hoger risico in verband met vaccinatie niet wordt genoemd?
3. In het bovenstaande is niet noodzakelijk rekening gehouden met de effecten op lange termijn, die zich pas na vele maanden of zelfs jaren kunnen manifesteren. De ervaring met het dengue-vaccin Dengvaxia van Sanofi-Pasteur toont aan hoe belangrijk voorzichtigheid is. Een mechanisme, uitgelicht in 1977[note]De zogenaamde « antilichaam-gefaciliteerde infectie », waarbij antilichamen het virus helpen in plaats van het te inactiveren, heeft geleid tot de dood van 600 van de 800.000 gevaccineerde kinderen…[note] Dit mechanisme om infectie door antilichamen te vergemakkelijken is bekend bij coronavirussen. Dit heeft de productie van vaccins tegen SARS-Cov-1 vanaf 2002 verhinderd[note]. Het is ondenkbaar dit goed gedocumenteerd precedent te negeren!
4. Andere mogelijke langetermijneffecten worden door onafhankelijke wetenschappers genoemd. Het risico van toekomstige gevolgen voor de vruchtbaarheid en de voortplanting moet in dit verband worden vermeld[note].
5. Tenslotte moet worden gewezen op een essentieel aspect van het specifieke probleem dat door het gebruik van genetische vaccins (DNA of RNA) wordt veroorzaakt, zoals de moleculair geneticus Christian Vélot, voorzitter van de Wetenschappelijke Raad van CRIIGEN (Comité voor onafhankelijk onderzoek en informatie inzake gentechnologie), doet. Vaccinatie van dit type brengt het risico met zich mee dat door recombinatie (tussen het genetisch materiaal en het genoom van een infecterend virus) meer varianten worden geproduceerd.
   Bovendien is een nadelig effect dat officieel als onmogelijk wordt beschouwd, de integratie van vaccin-RNA in het genoom van menselijke cellen na omgekeerde transcriptie in DNA. Een recente studie (Zhang et al, 2021) betwist deze zekerheid[note]. Er is dus ruimte voor twijfel en op zijn minst is verder onderzoek nodig om deze verontrustende hypothese te bevestigen of te weerleggen.

Het is van essentieel belang er hier aan te herinneren dat de vaccins waarvoor momenteel een vergunning is verleend, onder voorwaarden in de handel mogen worden gebracht en dat fase III van de klinische proeven nog aan de gang is.

Voor het BioNTech/Pfizer-vaccin is de termijn voor de bevestiging van de werkzaamheid december 2023; voor het Moderna-vaccin is de termijn december 2022.

Op dit moment kan dus worden gesteld dat mensen die met deze biotech-vaccins zijn ingeënt, pure proefkonijnen zijn.

In tegenstelling tot wat de gezondheidsautoriteiten beweren, namelijk dat kinderen tegen COVID-19 moeten worden ingeënt, is het, gezien de risico’s, de onzekerheden en de gegronde vrees voor de gevolgen op lange termijn, verantwoord om niet in te enten. Zoals de ondertekenende wetenschappers van de COVIDRATIONNEL-groep met klem hebben verklaard, is er geen rechtvaardiging voor de routinematige vaccinatie van kinderen en adolescenten tegen COVID-19.

De huidige mededeling heeft kinderen en adolescenten geïnstrumentaliseerd voor doeleinden die hen niet rechtstreeks aangaan, in strijd met de Grondwet, die in artikel 22 bis bepaalt dat bij alle beslissingen die hen betreffen, de belangen van het kind de eerste overweging vormen.

Concluderend verzoeken wij u dringend rekening te houden met de goed gedocumenteerde feiten die wij in deze brief hebben uiteengezet. Tot slot herinneren wij u eraan dat, zoals het oude gezegde luidt, « bij twijfel, onthouding » op zijn plaats is, vooral wanneer de gezondheid en de toekomst van onze kinderen op het spel staan.

Aryan Afzalian (Doctor in de Toegepaste Wetenschappen, Burgerlijk Ingenieur)
Fatiha Aïd Saïd (Natuurgeneeskundige)
Denis Brusselmans (Milieu-advocaat)
Corine Dehaes (filologe, onderwijzeres)
Geneviève Hilgers (Historicus)
Alain Jossart (Maatschappelijk werker)
Paul Lannoye (Doctor in de natuurwetenschappen, erelid van het Europees Parlement)
Emmanuel Mignolet (Doctor in de biochemie)
Pierre Stein (Voorzitter Grappe asbl)
Valérie Tilman (filosofe, pedagoge)
Thierry Vanderlinden (Advocaat)
Carole Vanoeteghem-d’Ursel (Les Hamsters)

We geven de brief door van Sabine Moens de Fernig, gepubliceerd op haar Facebook wall op 3 september, waarin ze de redenen uitlegt voor haar beslissing om geen lid meer te blijven van de reformistische beweging (MR), en haar ontslag aanbiedt aan Georges-Louis Bouchez, de voorzitter van de partij. We pleiten bij Kairos niet voor een bepaalde kapel, maar we erkennen wel moed en waardigheid als ze aanwezig zijn. Maar, zoals Sabine Moens de Fernig opmerkt, alle partijen zijn verantwoordelijk voor de 38 punten die zij aan de orde stelt. We wisten al dat het een deel van het probleem was[note].

Hieronder vindt u de volledige tekst van de brief die ik op 25 augustus aan Georges-Louis Bouchez heb gestuurd en waarin ik mijn lidmaatschap van de reformistische beweging opgeef. Veel mensen beperken het debat vandaag tot een tweedeling tussen gevaccineerden en niet-gevaccineerden, terwijl het echte probleem veel dieper ligt. Door de grondslagen van onze democratieën aan te tasten, brengen wij onze rechten en vrijheden in gevaar. Als ik in deze publicatie de MR de schuld geef, geldt dit voor alle meerderheidspartijen op zowel federaal als regionaal niveau.

Ik eindig met een citaat van James Freeman Clarke, een Amerikaans theoloog en schrijver: « Een politicus denkt aan de volgende verkiezing, een staatsman aan de volgende generatie ». Ik nodig u uit na te denken over deze kwestie en over de waarden die u wilt verdedigen voor de toekomst van onze kinderen.

« Beste Georges-Louis,
Ik deel u mede dat ik met ingang van heden mijn lidmaatschap van de hervormingsbeweging opgeef. De afgelopen 18 maanden heb ik met ontzetting het volgende gezien:

1. onze fundamentele vrijheden zijn geschonden;
2. onze democratische waarden zijn ingestort;
3. is de bescherming van onze persoonlijke gegevens verdwenen;
4. onze bewegingsvrijheid werd en wordt nog steeds belemmerd;
5. de rechten en vrijheden van de europese unie worden straffeloos geschonden;
6. wordt de vrijheid van de onafhankelijke pers bedreigd;
7. onder het mom van gezondheidsmaatregelen;
8. De mainstream media zijn instrumenten van propaganda geworden, die al deze waanzin laten voortduren;
9. De aanklacht is teruggekeerd naar onze streken en laat een bittere nasmaak van déjà vu achter;
10. Tijdens de eerste insluiting werd ouderen de toegang tot ziekenhuizen ontzegd en werden zij veroordeeld tot sterven zonder adequate palliatieve zorg;
11. werden nabestaanden verhinderd om hun geliefden in hun laatste momenten te vergezellen;
12. Ouderen zitten maandenlang geïsoleerd in hun huis, en de minder bedeelden worden opgesloten in verpleeghuizen in kamers van wel 15 m2 ;
13. families zijn beroofd van het bezoeken van hun familieleden in verpleeghuizen en het bieden van het enige comfort dat nodig is;
14. kinderen van 12 jaar en ouder werden en worden nog steeds gedwongen om op school dagenlang maskers te dragen, waardoor zij niet goed van zuurstof kunnen worden voorzien (hoewel de WHO erkent dat de wetenschappelijke gegevens over het nut van maskers voor gezonde mensen beperkt en tegenstrijdig zijn);
15. van de jongeren waren en zijn nog steeds schoolverlaters, volledig werkloos en depressief;
16. Er zijn oudercollectieven opgericht om hun stem te laten horen aan de politieke instanties;
17. jonge academici zijn berooid achtergebleven door de sluiting van hele sectoren van activiteit;
18. Vreedzame demonstraties zijn zwaar onderdrukt en onder mijn ogen zijn jong en oud aangeklaagd, op 5 cm van het gezicht vergast of met wapenstokken gemolesteerd door een zwaar bewapende politiemacht zonder dat iemand uit de politieke wereld daar iets op aan te merken had;
19. Jongeren, minderjarigen, zijn opgesloten in gevangenissen en het slachtoffer geworden van politieacties, alleen omdat zij thuis in kleine groepjes met vrienden bijeenkwamen of een demonstratie wilden bijwonen tegen dit rampzalige beleid van onze machthebbers;
20. Het geweld binnen het gezin is in de Belgische gezinnen geëxplodeerd en de fysieke integriteit van vele vrouwen en kinderen wordt daardoor bedreigd;
21. Hele sectoren (cultuur, evenementen en horeca) zijn tot nul gereduceerd, simpelweg omdat ze door onze politieke beleidsmakers niet als ESSENTIEEL werden beschouwd;
22. zelfstandigen werden geconfronteerd met de gedwongen sluiting van hun bedrijf, waardoor ze failliet gingen en de vruchten van een leven lang werken verloren gingen;
23. mensen is willekeurig het recht op werk ontzegd en is daardoor in onzekerheid vervallen;
24. Klokkenluiders die deze misstanden aan het licht brachten, werden vervolgens publiekelijk aan de kaak gesteld, ontslagen of monddood gemaakt;
25. een deel van de bevolking is gestigmatiseerd door onze machthebbers omdat ze tegen de dominante doxa ingaan;
26. discriminatie onder de bevolking van andere EU-lidstaten zonder dat onze leiders dit aan de kaak stellen;
27. Discriminatie op basis van vaccinatiestatus vindt plaats in ons land;
28. Gezondheidswerkers werden op het hoogtepunt van de crisis bejubeld en 18 maanden later gestigmatiseerd omdat ze opkwamen voor hun recht om over hun eigen lichaam te beschikken;
29. Psychiatrische afdelingen van ziekenhuizen hebben alarm geslagen over de gevolgen van overheidsmaatregelen voor de geestelijke gezondheid;
30. Behandelingen die bewezen hebben effectief te zijn tegen COVID (Ivermectine, Artemisa Annua, enz.) zijn uit alle media en ambulant gebruik verbannen;
31. de staatsschuld stijgt zonder dat er in de afgelopen 18 maanden krachtige maatregelen zijn genomen om de organisatie van de gezondheidszorg weer op te bouwen;
32. de kolossale schuld die door toekomstige generaties zal worden gedragen en die de toch al onzekere toekomst van onze kinderen verder in gevaar zal brengen;
33. is onze regering begonnen de bevolking te verdelen in goede en slechte burgers volgens hun vaccinatiestatus;
34. heeft onze regering zich het recht voorbehouden om in geval van een pandemie burgers het dragen van elektronische armbanden op te leggen waarmee hun bewegingen in real time kunnen worden gevolgd, zoals bij gevangenen van gemeen recht;
35. onze minister van Volksgezondheid die zich boven de wet verheven voelt en zegt dat hij « niet onder de indruk » is van de veroordeling door de rechtbank van eerste aanleg van België vanwege de onrechtmatigheid van de overheidsmaatregelen van Covid-19 en dat de leden van de regering het niet nuttig achten om de zaak opnieuw te bekijken;
36. De pirouettes van onze regeringen die zich eerst tegen elke vaccinatieplicht verklaarden en zich vandaag omdraaien en een verkapte vaccinatieplicht opleggen;
37. Onze regeringen zijn overhaast overgegaan tot een massaal vaccinatiebeleid voor een product dat zich nog in de experimentele fase bevindt, en waarover achteraf onvoldoende duidelijkheid bestaat, noch een individuele analyse van de risico-batenverhouding, ook al voorkomt deze injectie geen overdracht en bestaan er tegenwoordig alternatieve behandelingen;
38. een politieke wereld die totaal geen voeling heeft met de realiteit van de burgers.

Nu zie ik dat onze kinderen het voornaamste doelwit zijn geworden van deze grootschalige experimenten. Zij staan onder immense politieke en sociale druk om zich met deze experimentele stof te laten injecteren en gediscrimineerd te worden, hoewel de Europese wetgeving dit uitdrukkelijk verbiedt.

Vandaag,

• Ik ben doodsbang voor de toekomst van onze kinderen;
• Ik schaam me voor de manier waarop onze ouderen worden behandeld;
• Ik vrees voor het behoud van onze democratische grondslagen;
• Ik heb alle vertrouwen in de Belgische politiek verloren.

Door zich met deze federale regering te associëren, is de hervormingsbeweging verantwoordelijk voor het creëren van een samenleving die ingaat tegen de grondslagen van onze democratieën. U zult dus begrijpen dat ik onmogelijk de kleuren kan dragen van een partij die deelneemt aan al deze afpersingen en er het zwijgen toe doet.

Ik hoop dat ik morgen zal staan naast vrouwen en mannen die begaan zijn met het herstel van onze rechten en vrijheden, die de echte problemen van morgen zullen aanpakken, en die de belangen van de volgende 7 generaties voor ogen zullen hebben alvorens beslissingen te nemen, en niet hun onmiddellijke persoonlijke belangen.

Sabine Moens de Fernig

In 2016 publiceerde La Dernière Heure de resultaten van een enquête volgens welke 81% van de Belgen vertrouwen had in hun leger. Het was de openbare instelling met het grootste trustkapitaal. Na een kleurrijke zomer is het niet zeker dat onze militairen opnieuw zullen winnen met zo’n score[note].

Wat verklaart deze situatie?

1) De zaak Jurgen Conings

Wat kan ik over deze zaak zeggen, behalve dat hij een bittere smaak in de mond achterlaat. Inderdaad, er zijn een aanzienlijk aantal incidenten en ongerijmdheden die vragen oproepen. Officieel stuurt een lid van onze strijdkrachten twee dreigbrieven aan een dozijn mensen (één aan de politie en één aan zijn vriendin). Volgens de media gaat het om viroloog Marc Van Ranst, minister van Defensie Ludivine Dedonder, Conings’ superieuren en de advocaat van zijn ex-vrouw. In zijn brieven valt hij ook de moskeeën aan[note]. Hij verdwijnt in de wildernis met vier LAW anti-tank raketwerpers en handvuurwapens.

Het probleem is dat hij al 6 jaar bij de Staatsveiligheid in een dossier staat omdat hij tot Vlaams-nationalistisch extreem-rechts behoort, en als een potentieel gewelddadig persoon wordt beschouwd. Talrijke waarschuwingen lijken geen invloed te hebben gehad op Conings’ carrière[note]. Hij is zelfs in staat zonder de minste controle de beroemde raketwerpers te bemachtigen, hoewel zijn functie als instructeur van troepen die naar het buitenland gaan het gebruik van dit soort wapens niet vereist.

Kortom, men kan zich afvragen of de SGRS, de inlichtingendienst van het leger, geen blijk heeft gegeven van zelfgenoegzaamheid ten aanzien van Conings door hem toegang te verlenen tot zware wapens in soms belangrijke functies (hij was bij voorbeeld, parlementslid belast met de bescherming van het Parlement en de vertegenwoordigers van de Natie).

De reactie van het leger lijkt dan totaal disproportioneel. Als de waarschuwing is gegeven, zijn alle excessen toegestaan: De politie hoeft niet langer de regels van zelfverdediging te respecteren. Verschillende kranten maken melding van schietinstructies om zonder waarschuwing en op zicht te doden[note]. Duitse, Nederlandse en Luxemburgse versterkingen werden opgeroepen, aangezien zij geen politiebevoegdheid hadden op Belgisch grondgebied. En het Belgische leger gaat een puinhoop maken van zware middelen met helikopters (waaronder een NH-90) en pantservoertuigen. De officiële rekening zal 867.000 euro bedragen[note]. Dit alles alleen om te ontdekken dat Conings zelfmoord had gepleegd in de dagen die volgden op het begin van de zoektocht, hoewel zijn lichaam pas 35 dagen later werd ontdekt[note].

De ontdekking van het lichaam is ook ongemakkelijk. Het is gemaakt door een liberale burgemeester (Open VLD), dicht bij de regering, en een jager, in een gebied dat als ontoegankelijk wordt beschouwd, maar dicht bij een fietspad. Dit gebied ligt « net » buiten de zoekperimeter van het leger… Het is onzichtbaar door de varens. Terwijl deze klein zijn aan het begin van de klopjacht.

Erger nog, veel media melden een onverklaarbare schietpartij aan het begin van de zoektocht[note]. Als we hieraan toevoegen dat de familie het lichaam niet mag zien en geen autopsie kan laten uitvoeren… De kers op de taart is waarschijnlijk de verklaring van de jager die sterk twijfelt aan de hypothese van zelfmoord gezien wat hij zag (positie van het lichaam, wonden, enz…).

Het is geen wonder dat er een cult-achtige aanhang is ontstaan op de plek waar Conings lichaam werd gevonden[note]. Men had een held willen creëren voor de Vlaams-nationalistische zaak, beter kan niet…

2) Overstroming in juli 2021

Op 13, 14 en 15 juli werden vooral Wallonië getroffen door catastrofale overstromingen, waarbij een veertigtal mensen om het leven kwamen. Het leger, dat als een van zijn belangrijkste taken heeft de natie te helpen, zal zeer laat ingrijpen om de bevolking te helpen[note]. Cédric Halin, burgemeester van Olne, heeft dit zojuist bevestigd: « Ik heb geen persoonlijke wrok tegen de militairen, maar wij hebben gedurende een tiental dagen geen enkel materieel op de grond gezien.

Een grondige studie zou kunnen trachten deze vertraging te begrijpen, met name voor een reeks goed geplaatste eenheden zoals de 12e Linie van Spa of de 4e Genie van Amay. Wij hebben echter besloten te proberen deze vertraging te begrijpen in verband met de interventie van de NH-90 helikopters van de luchtcomponent. Dit zijn inderdaad ultramoderne toestellen die in dit soort situaties als zeer doeltreffend worden beschouwd.

Met name de NH-90 NFH-versie is in dienst bij het 40e Search and Rescue Squadron, gevestigd in Koksijde, dat als normale taak heeft redding op zee in alle weersomstandigheden.

België heeft 4 TTH’s in Beauvechain en 4 NFH’s in Koksijde. In feite zijn de TTH specimens al zeer nuttig omdat ze in staat moeten zijn commando’s achter vijandelijke linies te infiltreren, dus a fortiori, zijn ze in staat overstromingsslachtoffers in de Vesdervallei te bergen…

Deze juweeltjes kosten meer om te opereren dan een F-16. Het zijn zelfs de duurste vliegmachines in de defensiesector. (15.000 euro per vlieguur) Wat doen onze NH-90s tijdens overstromingen? Ter herinnering, ze beginnen op 13 juli. Een artikel gepubliceerd door l’Avenir.net op 16 juli 2021 (Intempéries: un premier hélicoptère de la Défense engagé, hier  » Een NH90-helikopter van Defensie is vrijdagochtend opgestegen vanuit Bierset (Luik) om deel te nemen aan reddings- en evacuatiemissies in de overstroomde gebieden waar mensen nog steeds op hulp wachten. Dat heeft Kurt Verwilligen, woordvoerder van de luchtcomponent, vanochtend gezegd op Radio 1 (VRT). Defensie heeft het vrijdagmorgen ook via haar website meegedeeld: de helikopter is mensen te hulp gekomen die vastzaten op een dak in Pepinster (provincie Luik).

Donderdag konden de helikopters niet worden ingezet vanwege de weersomstandigheden. Dit heeft Defensie donderdagavond bevestigd in haar beoordeling van de toegezegde hulp.  » Verschillende defensiehelikopters staan stand-by voor reddings- en evacuatiemissies in de provincie Luik, waaronder een NH90 NFH reddingshelikopter van het 40e Search and Rescue Squadron van de basis Koksijde. Het staat sinds donderdagochtend met zijn bemanning geparkeerd op de luchthaven van Luik « Het leger zei destijds. Het was deze helikopter die vrijdagmorgen eindelijk zijn eerste missie vloog. Er is ook een reddingshelikopter van de Franse civiele bescherming die donderdag Luik heeft bereikt. Het weer op donderdag beperkte het zicht, waardoor het gevaarlijk was om het vliegtuig te laten opstijgen. «  Hoogspanningslijnen staan wel op de kaarten, maar bijvoorbeeld geen bouwkranen, legde de woordvoerder vrijdag uit. Vrijdag zouden meer helikopters kunnen worden ingezet. Ook het leger is aan het werk met een groot aantal personeelsleden, vrachtwagens, boten (waarvan er verscheidene donderdag naar de kazerne moesten terugkeren omdat ze niet sterk genoeg waren om de stroming te weerstaan) en zandzakken. België heeft gebruik gemaakt van het Europees mechanisme voor civiele bescherming, dat het mogelijk maakt bijstandsaanbiedingen van andere landen te ontvangen. Frankrijk stuurde bijvoorbeeld een team van tientallen reddingswerkers en een reddingshelikopter « .

Uit dit artikel kunnen we onszelf een aantal vragen stellen:

• Wat doen de andere 7 NH-90’s van Defensie in de tussentijd en waarom worden ze niet gebruikt?
• Waarom doen ze er drie dagen over om uitgezonden te worden?
• Waarom bereikt een Franse helikopter Bierset wel, maar de Vesdervallei niet ?
• Waarom praten over obstakels zoals bouwkranen in vergelijking met NH-90’s waarvan de bemanningen gewend en uitgerust zijn om te werken in het midden van windturbines op de Noordzee en over de masten van schepen in nood, in alle weersomstandigheden?

Het hoogtepunt wordt bereikt met een artikel in de DH van 05.08.2021 met de titel :

« De NH-90’s van Beauvechain hebben hun missie volbracht: een twintigtal voertuigen zijn uit de wateren in de Luikse regio gehaald.

Het zou beter zijn geweest als ze binnen enkele uren na de ramp aanwezig waren geweest en mensen hadden teruggebracht voordat ze verdronken…

3) Afghanistan

Er zijn twee probleemgebieden:

• De kosten van twintig jaar operaties: het leger is niet verantwoordelijk voor de missies die het zijn toevertrouwd, maar de politici wel… Het is duidelijk. Niettemin moet de vraag naar de kosten van deze operatie worden gesteld. Waarschijnlijk de langste in de Belgische militaire geschiedenis, de bewaking van de Belgische sector in Duitsland tijdens de Koude Oorlog niet meegerekend. Hoewel het nut van dit laatste niet algemeen wordt betwist, is het duidelijk dat het Afghaanse avontuur voor niets lijkt te zijn geweest gezien de totale overwinning van de Taliban. Het hoofd van Defensie, admiraal Michel Hofman, is verheugd dat er geen doden zijn gevallen in het Belgische contingent in Afghanistan. Maar hij erkent dat de totale kosten van de stationering ongeveer 400-500 miljoen euro bedragen[note]. Onnodig te zeggen dat na de Covid-crisis en de overstromingen van deze zomer, het geld beter elders geïnvesteerd had kunnen worden…
• De luchtbrug en de 2.500 Afghanen die naar België werden « gerepatrieerd »: moreel gezien was het noodzakelijk om de collaborateurs van het Belgische leger te beschermen door hen Afghanistan te laten verlaten. Niettemin vormt de komst van 2.500 Afghanen naar België een aanzienlijk risico voor de Belgische bevolking. Vooral als je ziet hoe de SGRS omging met de zaak Jürgen Conings. Wetende ook dat de Franse diensten infiltraties hebben ontdekt in de massa van Afghaanse vluchtelingen die naar Frankrijk zijn gebracht door de luchtbrug[note].

4) Grote manoeuvres in de Ardennen in oktober

De generale staf heeft grote manoeuvres in de Ardennen gepland voor begin oktober. Het is een beetje alsof er brand is in je huis en je dan ontdekt dat je water hebt gespaard voor je zwembad, dat het vuur had kunnen doven. Dit betekent dat het leger niet zijn best heeft gedaan om de slachtoffers van de overstroming te helpen. Zij heeft vrijwillig aanzienlijke personele middelen (« mandagen ») achter de hand gehouden om cowboytje/Indiaantje te gaan spelen in de Ardense bossen. Dit is schandalig.

Conclusie

Er zijn dus vragen te stellen. Terwijl het Belgische leger, gesteund door buitenlandse troepen, al zijn energie stak in het opsporen van Jurgen Conings, wiens dood op zijn zachtst gezegd vreemd was, stak het niet evenveel energie in het helpen van de slachtoffers van de overstroming kort daarna. Aangezien ik in de zomer uit Afghanistan ben gerepatrieerd, is het legitiem om te vragen waar dit alles toe diende en, zoals vaak het geval is, deze enorme geldverspilling te betreuren, geld dat elders zeer nuttig zou zijn.

Het Belgische leger is altijd zeer gewaardeerd geweest door het Belgische volk en de leiders van het leger mogen deze situatie niet veranderen. Tenzij sommige politici opzettelijk proberen deze band tussen ons leger en het volk te verbreken. Aangezien ze niet meer in de buurt zijn…

Sinds het begin van het Covid-tijdperk is Alexander De Croo van mening dat mijn gesprekspartners niet geloofwaardig zijn, dat de artsen, wetenschappers, verpleegkundigen, advocaten… aan wie ik het woord geef, zijn belangstelling niet verdienen, dat de meerderheid van de mensen het eens is met de maatregelen van de regering, dat het vaccin de enige oplossing is, dat het geen bijwerkingen veroorzaakt, of dat alles in orde is. Wij geloven dat dit niet het geval is en dat veel mensen een echt debat willen. Zeg het hem, om te laten zien dat zijn ‘eenheid’ niet de onze is.

Kunt u een korte video van uzelf maken, met de apparatuur van uw keuze (camera, webcam, telefoon…) waarin u alleen de volgende zin zegt: « Meneer De Croo, ik wil een echte debat! « en dan een tweede zin, na een korte pauze: « We willen een echte debat ». U kunt deze video maken waar u maar wilt, we hebben slechts twee verzoeken: dat de video kort is, minder dan 10 seconden, en dat het geluid goed is (en het beeld indien mogelijk). Dus vragen we je om deze korte video niet op een lawaaierige plaats te maken.

Stuur de video via grosfichiers.com of rechtstreeks naar tt (at) new.kairospresse.be

Door ons uw video te sturen, geeft u ons toestemming om deze te gebruiken in onze montage.

Volledige oproep :

De QR-code is niet hetzelfde als het hebben van een INSEE-nummer of ingeschreven zijn bij de politie. De QR-code betekent gedwongen worden in wat voormalig Google CEO en nu Pentagon beveiligingsexpert Eric Schmidt het « technologie ecosysteem » noemt. In tegenstelling tot het INSEE-nummer, dat alleen via een vrij complexe administratieve architectuur toegang geeft tot informatie over het individu, is de QR-code leesbaar door elke « smart phone » (smartphone in het Frans) die is uitgerust met de applicatie waarmee deze QR-codes kunnen worden gelezen. Dat wil zeggen dat iemand die niet bevoegd is om de identiteit van iemand te controleren, in bioscopen, musea of zelfs in de bistro, dankzij zijn smartphone met de juiste applicatie toch de QR-code van een persoon kan scannen en beslissen of hij al dan niet binnen mag komen, op het terras iets kan drinken of niet, enz. Met andere woorden, de QR-code doet zich voor als een vrijgeleide die degenen die er niet over beschikken terugbrengt naar de staat van paria’s; het gebruik van de QR-code is dus actief deelnemen aan de praktijk van de degradatie. Dit is onaanvaardbaar. Het gaat er niet om te aanvaarden dat elk individu met een smartphone potentieel, en soms daadwerkelijk, een agent van iemand anders is. Als dit geen totalitaire vooruitgang is, moet iemand ons vertellen wat het wel is. Dit is zeer ernstig.

Dus wat is het nut van het weigeren van de QR-code?

Laten we in de eerste plaats niet vergeten dat de gevaccineerden demonstreren tegen de gezondheidspas en voor het grootste deel weigeren deze te gebruiken; dit is de eerste steen in de schoen van de Staat: ondanks het beleid dat erop gericht is de anti-pas als zondebok voor de epidemie aan te wijzen, weigeren de gevaccineerden zich af te scheiden van de niet-gevaccineerden. Maar toch: het is vandaag de dag van essentieel belang dat bepaalde individuen « buiten het technologische ecosysteem » blijven en dat deze « verborgen personen » die Schmidt en alle « surveillance kapitalisten » (zoals Shoshana Zuboff het huidige stadium van het kapitalisme noemt) kunnen worden tot lastige « politieke subjecten ». De niet-QR-coders zijn een tweede kiezelsteen in het schoentje van de bewakingskapitalisten, en kunnen ook een referentie zijn voor de hele anti-QR-code beweging, zowel de ongevaccineerden als de gevaccineerden. Dit « kwarton der weigeraars », in feite gemarginaliseerd door de staat en al degenen die de QR-code gebruiken om hen de toegang tot bepaalde plaatsen te ontzeggen, vormt een ethisch probleem voor de weifelaars, de « in weerwil van zichzelf », voor degenen die geen andere keuze hadden dan de vaccinatie te aanvaarden op straffe van het verlies van hun inkomen. Dit probleem is niet neutraal; het moet aanzetten tot nadenken en tot strijd.

Omgekeerd, als iedereen gevaccineerd zou zijn, zou er geen reden zijn om niet naar de volgende fase te gaan, een kapitalisme niet van eenvoudige bewaking, maar van absolute controle, « Chinese stijl » of liever op een zeer opdringerige manier en zeer weinig zichtbaar, via smart phones, sociale netwerken, zoekmachines, GPS, blauwe kaarten, enz. De weerspannigen zijn en blijven in de weg van de vijand, en het is aan ons, samen, om deze plaag op de Staat groter te maken door te betogen dat deze QR-code wetten ongrondwettelijk zijn, volstrekt ondemocratisch, uitsluitend, stigmatiserend, « uitzettend » zoals de minister van Onderwijs zou zeggen. Het is altijd nuttig om gestigmatiseerde mensen te hebben, en wat hier nieuw is, is dat degenen die de QR-code niet willen gebruiken, vrijwillig worden gestigmatiseerd. Het is tenslotte een politiek interessante nieuwigheid.

Het is aan ons om ons zo te organiseren dat ook de weerspannigen hun eigen ontmoetingsplaatsen, cultuur, enz. hebben, en vooral dat wij, gevaccineerd of niet, samen een politiek verzet tegen de totale beheersing van de bevolking tot stand kunnen brengen. Het weigeren van de QR-code, ook al kost ons dat vuurvaste mensen, gaat er niet om boven het strijdgewoel of « buiten » te staan; het gaat erom een sterker bewustzijn te creëren van wat totale controle over de bevolking via een instrument dat zo wijdverbreid is als de smartphone, werkelijk betekent.

Gooi uw smartphones weg (in de ‘computer’-bak bij het afvalcentrum, natuurlijk!)

Neem afstand van een Meester!

Laten we samen de plannen voor totale bevolkingsbeperking stoppen.

PS: Voor degenen die verder willen gaan, raden wij aan The Age of Surveillance Capitalism te lezen, Shoshana Zuboff, ed. Zulma, 2020, en (in het Engels), The New Digital Age, door Eric Schmidt en Jared Cohen (voor dit laatste boek, zie een zeer gedetailleerde recensie op de site piecesetmaindoeuvre.com/spip.php?page=resume&id_article=439 of op sniadecki.wordpress.com/2014/01/28/godard-age-digital ).

Neem contact met ons op: groupe.huko@autistici.org

De huidige tijd is een jambuffet voor een antropoloog. Tenslotte, in zijn positieve aspect, datgene wat de hebzuchtige nieuwsgierigheid wekt naar de collectieve voortbrengselen van de menselijke soort. De andere is een mengeling van verbijstering (over de turbulente middelmatigheid van de tijd) en empathisch leed over de verliezen die zijn toegebracht aan de kwetsbaarste bevolkingsgroepen en aan de bevolking in haar geheel.

De feiten spreken voor zich: de « gezondheidsmaatregelen » die de afgelopen achttien maanden zijn genomen, staan haaks op wat bekend is over de noodzaak van een doeltreffende beheersing van een epidemie, waarvan de essentie is samengevat in een artikel uit 2006 van Donald Henderson (de epidemioloog die de pokken heeft helpen uitroeien)[note] :

Dit is precies wat de autoriteiten in onze verschillende landen hebben gedaan onder de dwingende bevelen van de WHO en de CDC, twee diep corrupte organisaties: tegen alle medische ethiek in een gebrek aan verzorging (nuttige geneesmiddelen) en follow-up (controle van het zuurstofgehalte in het bloed) opleggen; de samenleving tot stilstand brengen, ongeacht de destructieve gevolgen; en pathogene, ergerlijke en zelfs traumatische maatregelen opleggen, die niet alleen nutteloos zijn, maar ook indruisen tegen alle regels die op dit gebied gelden.

Deze opmerking kan natuurlijk overdreven lijken wanneer de gesubsidieerde pers alleen maar « deskundigen » heeft uitgenodigd die peremptorisch het tegendeel beweren. Het enige verschil is dat de deskundigen in kwestie verre van de besten zijn en dat de openbare kwestie van hun belangenconflicten nooit aan de orde is gesteld, en om goede redenen.

We zien dus een loskoppeling waarbij de media-politieke « elites » zichzelf hebben overtuigd van een zeer onjuist verhaal, dat zij vervolgens doorgeven aan het volk met een vorm van obsessieve woede. Terwijl tegelijkertijd niet alleen niet naar de echte en beste specialisten werd geluisterd, maar deze zelfs systematisch werden gedenigreerd en bestreden.

Laat ik het luid en duidelijk zeggen, aangezien het mijn eigen vakgebied is: de beste epidemiologen van dit moment, werkzaam aan de beste universiteiten (zoals Prof. Ioannidis en Prof. Battacharya aan Standord, Prof. Kullforf aan Harvard, Prof. Gupta aan Oxford, alsmede grote namen als de Brouwer, Rentier of Giesecke), zijn uitgestoten of gedenigreerd. Tegelijkertijd luisterden wij naar de multirecidivisten van fouten en fraude, zoals de beruchte professor Ferguson van hetImperial College in Londen en een hele stoet medische bureaucraten of TV-presentatoren.

De waarschuwingen van de echte specialisten en hun waarschuwingen voor de gegevens, goede praktijken en ethiek zijn eenvoudigweg genegeerd. In een recent interview met Epoch Time[note] uitte Harvard epidemioloog en biostatisticus Martin Kulldorf zijn verbittering:

Deze ontkenning van wetenschap en intelligentie is nog verergerd door systematisch geweld tegen en vervolging van wetenschappers met integriteit. In onze verschillende landen zijn in de media en de sociale media intimidatiecampagnes opgezet om de reputatie en geloofwaardigheid aan te tasten van deskundigen die het wagen om het dominante discours niet alleen in twijfel te trekken maar zelfs in twijfel te trekken.

Op ongekende wijze is goede wetenschap onderdrukt (zoals het Bristish MedicalJournal herhaaldelijk aan de kaak heeft gesteld [note]), is pure wetenschappelijke fraude gebruikt om absurde en destructieve maatregelen op te leggen, en zijn intellectuelen die kwaliteitswerk verrichten om de door de media verborgen of gecensureerde gegevens bekend te maken, letterlijk in elkaar geslagen, zoals onlangs in Frankrijk is gebeurd met mijn voortreffelijke collega, Laurent Mucchielli, directeur onderzoek van het CNRS, die een kwaliteitsblog heeft op Mediapart[note]…

Vervolgens zagen wij een verschijnsel opkomen dat ons alleen maar kan doen huiveren van afschuw : een soort stalinistisch « Ministerie van Waarheid », dat « Werkelijkheid », « Wetenschap » en « Geschiedenis » zegt zoals het wil, en het herschrijft zoals het wil. Zoals de « Mr. Vaccine » van de Franse regering, die publiekelijk de risico’s van geninjecties ontkent, ook al zijn die al tientallen jaren bekend[note].

Het heden wordt herschreven, zelfs de stand van de wetenschappelijke kennis wordt herschreven in een soort orgie van almacht waarin noch de werkelijkheid, noch de ethiek, noch zelfs de wet van enig belang zijn. Zij moeten alleen de « macht hebben om te zeggen en te doen » (zoals professor Michel Maffesoli het formuleert)[note]), zodat de « elites » aan de macht er ad libitum van kunnen genieten, zichzelf vrijpleitend van alle plicht, verantwoordelijkheid en, uiteraard, ethiek.

Deze verschuiving, die volgens mij niemand van ons had verwacht (de zeer wijze Maffesoli en enkele profetische geesten zoals Albert Jacquard[note] hadden haar echter, soms al lang geleden, voorzien), onthult a priori twee gezichten:

De eerste is die van een paranoïde waanvoorstelling, typisch voor totalitarisme[note].

Het totalitaire delirium gaat onvermijdelijk gepaard met een discours dat alle waarden uitwist (terwijl het op slinkse wijze beweert waar te zijn) en uiteindelijk de werkelijkheid vervangt. Met een mimetisch geweld (volgens het werk van de filosoof en antropoloog René Girard[note]) om zondebokken aan te wijzen en hen ter dood te brengen, in werkelijkheid of symbolisch. Dit is wat er gebeurd is met grootheden als de professoren Raoult, Perronne en Montagnier, en verklaart de bezwerende en systematische aanvallen op fictieve groepen als « samenzweerders » of « anti-vaxx », die collectief de functie vervullen van contrarevolutionairen onder Stalin of ketters onder de inquisitie. Door deze verschuiving wordt iemand met bijvoorbeeld twijfels (die door de echte wetenschap als relevant worden erkend) over de onschadelijkheid van een injectie met boodschapper-RNA een ketter (« antivaxx ») die de gemeenschap in gevaar brengt en zelfs een potentiële moordenaar is! Bijzonder agressieve en kwaadwillende « journalisten » (de RTBF heeft er daar een handje van) doen dag na dag het vuile werk om collectief geweld aan te wakkeren tegen deze aangewezen vijanden en hun emblematische figuren.

Het tweede gezicht is dat van een methodisch en briljant georkestreerd plan. Het valt buiten mijn bevoegdheid om de relevantie van de concurrerende hypotheses te analyseren, of het nu gaat om het opleggen van een « Chinees » model van sociaal toezicht (hier zijn we) of (zoals de Duitse jurist Reiner Fuellmich[note]) om de onbeheersbare schuld van onze mislukte staten en banken te liquideren door een voorwendsel te vinden om het spaargeld van particulieren in beslag te nemen. Of om een definitief supranationaal bestuur op te leggen[note]. Ik weet niet welk van deze scenario’s geldig is, maar het is duidelijk dat de geforceerde opmars die door de regeringen van onze zogenaamde democratieën wordt opgelegd, vanaf het begin niets te maken heeft gehad met de gezondheid van de bevolking en met enige zorg om die te beschermen. En als het waar is dat een beschouwing van de systeemdynamiek zou kunnen volstaan om de totalitaire drift te verklaren, dan is het nu in mijn ogen een waarschijnlijke hypothese dat er iets anders verborgen lijkt te zijn achter wat wij waarnemen. Wat? Hoe? Ik ben hier te ver buiten mijn kennisgebied om de hypothesen te evalueren, maar niet om te begrijpen dat een (weliswaar miljardair) gezondheidswaan onvoldoende is om de eigen causaliteit uit te putten.

De enige vraag die overblijft is hoe we deze stoomwals kunnen weerstaan.

Eerlijk gezegd, zou ik in dit stadium redelijk pessimistisch zijn. Feit is dat de berg leugens (om het beestje maar bij de naam te noemen) die de autoriteiten en de media zonder onderbreking en zonder ruimte te laten voor enigerlei ondervraging gedurende achttien maanden hebben verspreid, een collectieve manipulatie vormen van een overweldigend en zelfs in wezen niet te verantwoorden gewicht.

De « Covid doxa  » (om Laurent Mucchielli’s gelukkige uitdrukking te gebruiken)[note]), of dit uit vier blokken bestaande verhaal, die allemaal vals zijn (« de epidemie is verschrikkelijk ernstig, er is geen vroegtijdige behandeling beschikbaar, dwangmaatregelen zijn noodzakelijk, het vaccin is de enige oplossing ») is vreselijk effectief, vooral wanneer het zich kan beroepen op de golf van terreur die het teweeg heeft gebracht en sindsdien in stand heeft gehouden.

De herhaalde boodschap dat wij allen permanent aan Sars-CoV-2 zijn blootgesteld, zal een verwoestend effect hebben gehad op de individuele neuropsychologie en de collectieve psyche, zonder dat rekening is gehouden met de realiteit, aangezien het lichte sterfteoverschot dat in 2021 in onze landen is waargenomen, in hoofdzaak samenhangt met de vergrijzing van de bevolking[note]. Voeg daarbij de impact van het gebrek aan vroegtijdige zorg en er is niets echt angstaanjagends gebeurd.

De door het verhaal veroorzaakte verwoesting is reëel, niet alleen voor het welzijn en de gezondheid (wetende dat het niet in paniek brengen van de bevolking een kardinaal beginsel is in de volksgezondheid, vastgelegd in operationele en uiteraard ethische handboeken!

Het zal niemand ontgaan zijn, denk ik, die niet in de collectieve hypnose verzeild is geraakt dat de doxa, haar geboden, haar herschrijvingen, in werkelijkheid van volmaakte domheid en goddeloosheid zijn.

Beweren, bijvoorbeeld, dat elke verdenking van manipulatie van studies en overheidsmanipulatie door farmaceutische bedrijven een samenzwering is – terwijl systematische corruptie in het gezondheidsbeleid een van de meest bestudeerde feiten is[note]Het feit dat dit gedocumenteerde en uiteindelijk erkende problemen van openbaar bestuur zijn, is een prestatie van formaat.

Het is alsof je ronduit ontkent dat junk food een volksgezondheidsprobleem is in het Westen.

Terwijl de VN, de Europese Commissie (in volle terugval, het moet gezegd, de afgelopen 18 maanden), verschillende parlementaire onderzoekscommissies, de ethische centra van de beste universiteiten en een aantal voormalige hoofdredacteuren van de meest prestigieuze medische tijdschriften eensgezind de omvang en de ernst van het probleem erkennen, alsmede de bedreigingen die het vormt voor de gezondheid van bevolkingen[note]De autoriteiten en de media hebben het gewoon in de doofpot gestopt in een weelderige collectieve ontkenning.

Door de markt en onvoorwaardelijke straffeloosheid toe te vertrouwen aan bedrijven met herhaalde civielrechtelijke en strafrechtelijke veroordelingen[note]… terwijl zij (in een karakteristieke omkering) de zeldzame eerlijke geesten die bereid zijn een aantal waarheden in herinnering te brengen, met gevaar voor hun situatie, als fraudeurs en misdadigers behandelen.

Terwijl het heden de briljante intuïties bevestigt die hij al veertig jaar heeft, onderstreept Michel Maffesoli in zijn laatste boek[note] dat wij een omslagpunt meemaken in de waarden die het weefsel van onze beschaving weven: de beginselen van de moderniteit (individualisme, rationalisme, utilitarisme) zullen onvermijdelijk worden opgevolgd door die van de postmoderniteit, die al enkele decennia in het verschiet ligt.

Deze zullen gebaseerd zijn op het wij (« gemeenschap maken »), een holistische visie op de werkelijkheid en de valorisatie van het gevoel, die in het beste geval leidt tot deze sensitieve rationaliteit die in zekere zin het tegengif is voor het triomferende morbide rationalisme en de technische imbeciliteit.

Maffesoli denkt – en ik hoop dat hij het met mij eens is – dat we getuige zijn van de laatste stand van een elite in het verderf. Zij begrijpt de dingen niet meer, maar is er niet meer in geïnteresseerd ze te begrijpen en vooral het collectieve belang te dienen. Deze « elites » zijn des te gevaarlijker omdat zij zo wanhopig zijn, zoals alle tirannieke machten die op het punt staan ten val te worden gebracht of eenvoudigweg in te storten.

Als men terugkijkt op de afgelopen achttien maanden, moet men vaststellen dat de elites op het gebied van politiek, media, « wetenschap », bestuur en gezondheid (« zij die de macht hebben om te zeggen en te doen ») zich schuldig hebben gemaakt aan brutaliteit, woede en kwaadwilligheid. Zoals die schoolartsen of lerarenvakbonden die aandringen op het dragen van maskers, die nutteloos zijn (het Zweedse voorbeeld heeft dit duidelijk bevestigd)[note]) maar bovenal psychisch en fysiek destructief voor kinderen en jongeren.

Regeringen die hun bevolking angst aanjagen en geweld aandoen, ondanks geruststellende gegevens. Artsen die behandeling verbieden en mensen liever laten verslechteren tot het te laat is. Wetenschappers die bedriegen en excommuniceren degenen die zich verzetten tegen de heersende prostitutie. Gesubsidieerde media die zijn verworden tot propagandakantoren die haatetiketten uitdelen en tegelijkertijd weigeren onderzoek te doen of gênante vragen te stellen.

Schimmenspel, wakende nachtmerrie of horrorfilm, dit alles zou vermakelijk zijn als er niet zoveel onschuldige slachtoffers waren, kinderen en bejaarden opgeofferd aan de zieken die behandeld en gered hadden kunnen worden, met alle maatschappelijke, economische, culturele en morele verwoestingen waarvan we helaas nog maar het begin zien.

Ja, dit zijn spannende tijden voor een antropoloog met expertise in volksgezondheid. Het is nog steeds verontrustend, verschrikkelijk en zorgwekkend voor mij als persoon, maar het heeft niets te maken met een nieuw virus dat (als we hadden gedaan wat we wisten dat we moesten doen) slechts een beheersbare epidemie van gemiddelde omvang zou hebben veroorzaakt.

De rest is inderdaad het probleem. En het is echt eng.

Jean-Dominique Michel

Overwegende dat:

1. Hoewel de vaccins tegen SARS-CoV-2 aanvankelijk doeltreffend waren, neemt hun doeltreffendheid mettertijd en door nieuwe varianten sterk af;
2. Gevaccineerden kunnen dus nog steeds in aanzienlijke mate besmet raken (zie recente gegevens uit Israël, de VS en het VK) en kunnen ook besmettelijk zijn voor anderen;
3. immuniteit die door natuurlijke infectie wordt verworven, is duurzamer en beter bestand tegen varianten dan immuniteit die door vaccinatie wordt opgewekt;
4. De huidige vaccins veroorzaken zeldzame maar ernstige ongewenste voorvallen, waarvan de omvang wordt onderschat en te weinig wordt gerapporteerd. De rapportage van ongewenste voorvallen door huisartsen, ziekenhuisartsen en gevaccineerden is momenteel naar verluidt grotendeels ontoereikend;
5. Kinderen spelen een kleine rol bij de verspreiding van het virus, en zij worden zeer zelden (ernstig) ziek van het virus. In het Verenigd Koninkrijk stelt het Joint Committee on Vaccination and Immunisation (JCVI) dat, op basis van de huidige stand van de kennis, het risico-evenwicht tussen de ziekte van Covid-19 en de vaccins van Covid-19 geen massavaccinatie rechtvaardigt van kinderen die geen risico lopen;
6. Zeer gevoelige PCR-tests kunnen leiden tot veel fout-positieven (d.w.z. mensen die in feite niet besmettelijk zijn);
7. Ernstige vormen van Covid-19 houden verband met onderliggende aandoeningen, voornamelijk zwaarlijvigheid, diabetes, hoge bloeddruk, angst en depressie.

We kunnen nu concluderen dat :

– zelfs als 100% van de bevolking gevaccineerd is, kan met de huidige vaccins geen kudde-immuniteit worden bereikt. De huidige massavaccinatiestrategie is dan ook geen doeltreffende of efficiënte optie om na te streven en zich laten vaccineren kan niet worden beschouwd als een daad van solidariteit. De ontwikkeling van vaccins tegen de varianten zal waarschijnlijk vertraging oplopen;

– Het Covid Safe Ticket is vanuit medisch/epidemiologisch en psychologisch oogpunt niet doeltreffend, aangezien het leidt tot een vals gevoel van veiligheid en kan bijdragen tot nieuwe SARS-CoV-2- en Covid-19-besmettingen;

– een onderscheid maken tussen gevaccineerden en niet-gevaccineerden heeft epidemiologisch gezien geen zin. Een dergelijk onderscheid is ook discriminerend en moreel betreurenswaardig;

– De beslissing om te vaccineren moet een persoonlijke keuze blijven, gebaseerd op een afweging van voordelen en risico’s, waarbij ook rekening wordt gehouden met verworven immuniteit.

Op zoek naar een betere aanpak, en vooruitlopend op de verwachte toekomstige golven, roepen wij onze regeringen dan ook op te erkennen dat Covid-19 een complex en heterogeen probleem is dat niet kan worden opgelost met eenvoudige en universele maatregelen, maar veeleer met de ontwikkeling van gerichte, evenredige en billijke maatregelen, naar gelang van elke context en doelgroep.

Concreet betekent dit dat wij onze beleidsmakers op alle niveaus het volgende aanbevelen:

1. Afzien van het gebruik van het Covid Safe Ticket, omdat het niet alleen ondoeltreffend is, maar ook discriminerend en tot segregatie van de bevolking leidt; het valse gevoel van veiligheid is ook gevaarlijk voor de gevaccineerden, die besmet en besmettelijk kunnen zijn zonder het te weten. De regeringen moeten een openbare oproep doen om een einde te maken aan de segregatie en polarisatie tussen gevaccineerden en niet-gevaccineerden.
2. Stopzetting van de vaccinatie van kinderen en adolescenten, behalve voor kinderen met een hoog risico op de ontwikkeling van ernstige Covid-19 en alleen op verzoek van hun ouders. Dit betekent ook dat scholen niet verantwoordelijk mogen zijn voor of zich mogen bemoeien met de vaccinatie van kinderen en adolescenten, dat het verboden moet zijn te vragen naar de vaccinatiestatus van kinderen en adolescenten, en dat het verboden moet zijn onderscheid te maken tussen gevaccineerde en niet-gevaccineerde kinderen.
3. Bied – overeenkomstig het voorzorgsbeginsel – beschikbare vaccins alleen aan aan diegenen van wie op grond van hun eigen gezondheidstoestand en persoonlijke situatie wordt verwacht dat zij een positieve baten/risicoverhouding hebben. In de praktijk betekent dit dat in de eerste plaats de mogelijkheid (niet de verplichting) van een derde dosis moet worden geboden aan mensen met immuno-incompetentie, ouderen (b.v. kinderen en jongeren) en ouderen (b.v. kinderen met een handicap). b.v. > 70 jaar) in woon- en thuissituaties, en aan mensen met multimorbiditeit of risicofactoren die nog niet met SARS-CoV-2 besmet zijn.
4. Een einde maken aan het misbruik van PCR-tests als instrument voor massadetectie bij asymptomatische en niet-risicodragers; in plaats daarvan een rationeel testbeleid voeren om besmettelijke personen en infecties op te sporen en nieuwe clusters snel en doeltreffend op te sporen.
5. Beroepsbeoefenaren in de eerstelijnsgezondheidszorg helpen om de gezondheid te bevorderen bij kwetsbare bevolkingsgroepen (zo nodig met inbegrip van voedingssupplementen), hun patiënten te adviseren over co-morbiditeiten en andere specifieke behoeften, en richtsnoeren toe te passen voor de vroegtijdige behandeling van hun patiënten bij infectie, met een op de gezondheidssituatie en de behoeften van elke patiënt afgestemde behandeling (eventueel met inbegrip van anticoagulantia, corticosteroïden, ontstekingsremmers en/of antibiotica indien een secundaire microbiële infectie wordt vermoed)
6. Kinderen nooit meer gebruiken als doelwit voor beperkende maatregelen (schoolsluitingen, het dragen van maskers): er zijn nu aanwijzingen dat het sluiten van scholen schadelijker is voor kinderen – vooral de meest kwetsbare – dan de mogelijke gezondheidswinst voor de gemeenschap, en er zijn geen aanwijzingen dat het dragen van maskers op school doeltreffend is om de verspreiding van Covid-19 te voorkomen.
7. Buitenactiviteiten bevorderen en investeren in ventilatie/filtratie van openbare binnenruimten.
8. Voldoende middelen investeren in de versterking van ons gezondheidsstelsel, zowel in de frontlinie van de zorg als in de ziekenhuizen, om ervoor te zorgen dat het veerkrachtig is en klaar om toekomstige gezondheidsbedreigingen het hoofd te bieden. Het vereist ook een langetermijnvisie op volksgezondheid, te beginnen bij de kindertijd en met inbegrip van onderwijs.
9. grootschalige gezondheidsbevorderingscampagnes voeren om de last van niet-overdraagbare ziekten te verminderen en de immuniteit van de bevolking tegen huidige en toekomstige virale en bacteriële epidemieën te versterken.
10. De interventiemaatregelen doorlopend en onafhankelijk evalueren, de resultaten van deze evaluaties openbaar maken en een transparante en inclusieve beleidsdialoog bevorderen om het gezondheidsbeleid aan te passen aan de specifieke kenmerken van de context, de verwachtingen van de bevolking en de evolutie van de prioriteiten.

Met dit alles doen wij een beroep op onze regeringen om een strategie te ontwikkelen voor de communicatie met het publiek die niet gebaseerd is op schuld, angst, rechtshandhaving en schuld, maar op onderwijs, het stimuleren van waakzaamheid, verantwoordelijkheid en verbondenheid, en het bieden van realistische perspectieven.

Teken de petitie: https://factor-v.be/fr/open-letters/et-maintenant

Wetenschappelijke bronnen zijn beschikbaar in de literatuur en kunnen op verzoek worden verkregen

Anne Franchimont gediplomeerd huisarts UCLouvain

Benoit Bourgine, theoloog, UCLouvain

Bernard Rentier, viroloog, ULiège

Callan Correo, artiest, ondernemer

Christel De Jonghe, ondernemer

Christine Dupont, bio-ingenieur, UCLouvain

Denis Flandre, ingenieur nano-bio-elektronica, UCLouvain

Dirk Theuns, ondernemer

Elisabeth Paul, gezondheidsbeleid en -systemen, ULB

Erik Van den Haute, rechten, ULB

Frédéric Caruso, anesthesist en intensive care arts, ex ULiège / ULB.

Greet Verbruggen, adviseur, ondernemer

Hilde Van Liefferinge, docent, coach

Jean-François Raskin, sociologie, ihecs Brussel

Jean-Louis Lamboray, Volksgezondheid, Mahidol Universiteit Thailand

Lieven Annemans, welzijns- en gezondheidseconoom, UGent & VUB

Luc De Wandel, journalist

Martin Buysse, natuurkundige, UCLouvain

Martin Zizi, epidemioloog, biofysicus

Melanie Dechamps, intensieve zorgen, Universitaire ziekenhuizen St Luc, UCLouvain

Nicolas Vermeulen, Psychologie, UCLouvain

Olivier Lhoest, Anesthesist-Reanimator

Paul Neefs, criminoloog

Pierre Schaus, informatica, UCLouvain

Quentin Louveaux, informatica en elektrotechniek, ULiège

Raphael Jungers, toegepaste wiskunde, UCLouvain

Raphaël Lefevere, wiskunde, universiteit van Parijs

Steven Arrazola de Oñate, ondernemer

Tom Van Heffen, bedrijfsleider

Vincent Laborderie, politicoloog, UCLouvain

Wim Vermeulen, advocaat

De provax/antivax kloof: elementair mijn beste Watson!

Of we nu denken dat de huidige beperking van onze vrijheden te wijten is aan een akelig virus of aan het machiavellisme van de politici die aan de macht zijn, het is des te dringender een onderzoek in te stellen naar een cruciale vraag: kunnen we geloven dat de openbare en zelfs particuliere vrijheden – onze ouders bezoeken in bejaardentehuizen of in het ziekenhuis, ons vrij verplaatsen, enz. – kunnen worden beperkt om gezondheidsredenen? En als het antwoord ja is, zolang de regering beweert dat wij nog steeds in een democratie leven, zou het dan geen goed idee zijn om individuen die politici tegenspreken met argumenten van gezond verstand, niet uit te sluiten? Kan de weg naar vrijheid geplaveid zijn met vrijwillige dienstbaarheid? De vraag die reeds negatief werd beantwoord door La Boétie in zijn Discourse on Voluntary Servitude (1574) is de moeite van het opnieuw vragen waard, al was het maar omdat de tijd nog niet zo lang geleden is, zoals de foto in de kop van dit artikel illustreert, toen de nazi’s beweerden een kindervolk te heropvoeden door hun de onvoorwaardelijke gehoorzaamheid bij te brengen die hen vrij zou maken.

De reguliere media, die sinds maart 2020 de woorden van artsen en burgers die het anti-Covid-beleid van de regering in twijfel trekken, devalueren/censureren, zijn al maanden bezig met het erkennen van het bestaan van een schijnbaar groot debat: dat van de anti- en de provaxers. Rechts van mij de provax, discipelen van Pasteur, de vooruitgang en de wetenschap; links van mij de antivax, discipelen van het obscurantisme, het bijgeloof, kortom, onkreukbare, samenzweerderige en antisemitische boerenkinkels. Dit is de simplistische voorstelling die de officiële visie op het politieke nieuws in Frankrijk ons al maanden verkoopt. Het is dus de moeite waard meer te weten te komen en vooral de vraag te stellen wat precies bedoeld wordt met deze tweedeling, die in andere tijden lachwekkend zou zijn geweest, maar in de huidige context zeer verontrustend is.

De eerste constatering die moet worden gedaan is dat de demonstraties die week na week plaatsvinden in 220 steden in Frankrijk een mix zijn van pro- en anti-vax mensen die, noch voor het een noch voor het ander, zich herkennen in de binaire propaganda van de regering, propaganda die helaas wordt doorgegeven door warrige of verdwaasde loodgieters die menen op de hoogte te zijn zonder de moeite te hebben genomen in contact te komen met de demonstranten. Wat willen ze? Zij vragen juist om hun natuurlijke rechten terug te krijgen, met inbegrip van het recht om als enige te oordelen over wat goed is voor hun gezondheid; de meesten van hen herkennen zich helemaal niet in de anti-provax kloof omdat zij naar behoren zijn gevaccineerd door de verplichte kindervaccins en op een veilige manier zijn getest zodat zij al tientallen jaren vergunningen hebben om op de markt te worden gebracht. Sommigen van hen zijn dubbel gevaccineerd met anti-Covid injecties. Voor hen gaat het debat niet over de voordelen van preventieve vaccinatie, zoals een van hun leiders, Dr. Christian Perronne, herhaaldelijk heeft verklaard. Enerzijds gaat het om de mRNA-injecties die de anti-Covid pseudo-vaccins zijn, die zich nog in de experimentele fase bevinden tot 2022 of 2023, afhankelijk van het merk. Anderzijds gaat het om het discriminerende karakter van het zogenaamde gezondheidspasje, dat zij « nazistisch » noemen, omdat het een tweederangs burgerschap inluidt, iets wat sinds de val van het Vichy-regime in Frankrijk niet meer was voorgekomen. Het bewind van Macron heeft dus een groot taboe geschonden, en dat natuurlijk, zoals altijd in dergelijke gevallen, onder het mom van de beste bedoelingen ter wereld. De demonstranten, zowel gevaccineerden als niet-gevaccineerden, zagen het en stelden het aan de kaak. Zij zijn niet van plan zich te laten overtuigen door dit voorwendsel van de beste gezondheidsintenties van de regering. Dit is wat de regering en haar aanhangers niet vergeven. Hier komt de belediging van laaggeplaatste « samenzweringstheoretici », in plaats van een debat dat niet kan plaatsvinden zonder de machtsgreep op de burgerbevolking te ontmaskeren. Laten we hier een insnijding maken om de vraag te stellen hoe deze kwestie van regeringsintenties moet worden aangepakt.

De quarantaine van kritische spraak.

Er is al veel geschreven over het contraproductieve en zelfs afwijkende karakter van het gezondheidsbeleid van de Franse regering in de afgelopen maanden. Dit is de meest gekozen analyselijn, omdat men dan het beleid kan bekritiseren zonder het risico te lopen maatschappelijk te worden uitgestoten wegens de zonde van samenzwering, of zelfs te worden beschuldigd van het belasteren van leden van de regering. Het is echter belangrijk om de problemen met deze optie te erkennen: het sluit in principe een intentie om kwaad te doen door de overheid uit, terwijl er richtinggevende teksten bestaan, zoals de 2030-agenda op de website van het Wereld Economisch Forum[note]het manifest van de voorzitter van het Economisch Wereldforum, Klaus Schwab, bijgestaan door Thierry Malleret: Covid 19: de grote reset[note]een project van de Franse Senaat[note]- die vragen oproepen over het welwillende karakter van de intentie achter de acties van de regering. Om nog maar te zwijgen van de boeken van Jacques Attali, die al geruime tijd aankondigt dat het Westen zal toetreden tot een Nieuwe Wereldorde, een ijzeren marktorde zonder tegengewicht[note]. Deze teksten, die toegankelijk zijn voor het grote publiek, zijn uiterst verontrustend: zij pleiten massaal tegen al onze moeizaam verworven vrijheden in naam van een vermeende versterking van onze burgerlijke, gezondheids- en ecologische veiligheid dankzij kunstmatige intelligentie en een regime van nauwlettend toezicht op elk individu op elk moment van zijn of haar leven. Zij tonen onomstotelijk aan dat sommige machthebbers erop uit zijn de Republiek en de natuurlijke rechten van de mens en de burger te vervangen door een wereldwijd totalitair regime, een dystopie die steeds minder als zodanig kan worden waargenomen door een mensheid onder absolute technologische controle.

Ten tweede vertraagt deze « voordeel van de twijfel »-lezing op tragische wijze de bewustwording van de burgermaatschappij van wat de regering aan het doen is, waardoor zij weerloos blijft en als het ware permanent wordt bedwelmd door een loyaliteitsconflict waarvan de spanning extreem is omdat zij bestaat uit het zich eindeloos afvragen wat te geloven van een regering die beweert te handelen voor haar gezondheid terwijl zij de economie vernietigt, solidariteit en gezelligheid – alle verplichte vaccinatiemaatregelen hebben momenteel betrekking op het gezellige sociale leven – restaurants, caféterrassen, zwembaden, TGV’s, intercitytreinen, bioscopen – en de gezondheid, met het verbod voor niet-geïnjecteerden om in het ziekenhuis te worden verzorgd – maar niet op de metro, het werk en de slaap.

Zonder de val te begrijpen die voor hen is gezet door de zenuw van de regering, die zij ontkennen, denken sommigen dat zij de progressieve optie van een vaccin verdedigen, terwijl zij in feite de regering helpen om ons allen te doen kantelen in het zwaarste totalitarisme aller tijden, aangezien het technologisch wordt ondersteund zoals geen totalitarisme uit het verleden ooit is geweest. Zij begrijpen niet dat zij, die in het engelendom zijn gevallen, op een dag op hun beurt bezorgd zullen zijn, omdat de regering niet op zoek is naar progressieven of blinde gelovigen in de Pasteuriaanse wetenschap die uiteindelijk zullen ontwaken, maar naar volgelingen met de gehoorzaamheid van lijken; Vraagt zij de burgers niet nu al om te doen alsof zij de leugens niet opmerken die zij al maandenlang verkondigt over de nutteloosheid en vervolgens de verplichting van maskers, over de deugdzaamheid van opsluitingen die geen ander effect hebben dan het creëren van infectiecentra binnen overbevolkte huizen en vandaag over de afpersing van instemming met de injecties van spikeiwitten van het virus die vermomd zijn als vrije en geïnformeerde instemming voor de naïevelingen? Een goed onderdaan van een totalitair regime is geen rationalistische progressieve, maar een individu dat zich ervan bewust is dat het regime hem vraagt zijn geweten op te offeren en dat gewillig toestemt in ruil voor bepaalde symbolische en materiële voordelen.

Progressivisme tot stilstand

Alleen al het creëren van een statuut van niet-gevaccineerde tweederangsburgers is een teken dat miljoenen progressieve en lucide burgers in Frankrijk en Navarra de straat op hadden moeten doen gaan. Erkend moet worden dat veel burgers die één of zelfs twee doses van deze mRNA-injecties hebben gekregen, zaterdag na zaterdag massaal op straat staan, naast degenen die niet willen meewerken vanwege het gebrek aan kennis achteraf, maar ook uit overwegingen van gezond verstand over het opnieuw uitbreken van de pandemie in landen die massaal hebben geïnjecteerd, zoals Israël en IJsland. Maar de intellectuelen, de vakbonden en de zogenaamde progressieve politieke partijen hebben het volk in de steek gelaten. Ooit zal de geschiedenis deze nieuwe vreemde nederlaag in het land van de Verlichting moeten aanschouwen… De meerderheid van de geïnjecteerden wil maar één ding: het rustig genieten van de terrassen, enz… zelfs als dat betekent dat ze hun ogen moeten sluiten voor wat de injectosceptici hen al maanden proberen wijs te maken – zij die besloten hebben dat de nood in deze zaak is om af te wachten, aangezien, zoals de ambtenaren zelf zeggen, deze injecties geen bescherming bieden tegen besmetting door de nieuwe varianten en dat men, zelfs geïnjecteerd, besmettelijk blijft voor anderen in het geval van een nieuwe besmetting De terugkeer naar een normaal, vrij, gelijk en broederlijk leven is dus voor …nooit.

Zorgwekkend in deze situatie is de dogmatische, en soms fanatieke, verzekering van de vaccinologen, die de zogenaamde wet-Kouchner van 4 maart 2002 terzijde schuiven[note]- om er maar één te noemen – maar het is duidelijk dat het de rechtstreekse erfgenaam is van de Code van Neurenberg (1947)[note]- waardoor de vrije en geïnformeerde toestemming van burgers om een experimentele behandeling te ondergaan een onaantastbare scheidslijn wordt, tenzij het een misdaad tegen de menselijkheid wordt. Maar ondanks het falen van de injecties om kudde-immuniteit te creëren, pleiten de vaccinologen plotseling voor een soort volledige veronachtzaming van de nog geldende beginselen en wetten, alsof er geen twijfel mogelijk is en alsof efficiëntie moet prevaleren boven individuele vrijheid. Maar hoe doeltreffend is het als volgens de officiële Israëlische cijfers[note] het einde van de vrijheden niet eens de verwachte immuniteit krijgt? Als we daarentegen kijken naar de bevredigende gezondheidssituatie in landen als Zweden en Estland, waar de individuele vrijheden nog wel een stem hebben, althans tijdelijk, dan zien we dat de passie voor vaccins … gewoon passie is en niets meer dan dat. En dat het niet serieus moet worden genomen, tenzij men zich afvraagt welke ontkenning de aanhangers ervan lijkt te bezielen: ontkenning van hun overhaaste en onredelijke wens om uit een situatie te geraken die zeker pijnlijk is, maar die niemand verplicht om vrijheid op te offeren om de dogma’s van de staat te volgen, vooral gezien het verdachte karakter van de eenzijdige propaganda die door de media wordt geactiveerd Dit is duidelijk een manier om het debat af te sluiten alvorens het te openen en het is zeer ongepast in een democratie die naam waardig.

Schuldgevoel, stress, demonisering, uitsluiting: de Judaïsering van de niet-geïnfecteerden?

Het is goed kritiek te leveren op het zeer reële miasma van het antisemitisme dat de demonstraties tegen de sanitaire pas en tegen de vrijheidsmaatregelen doordrenkt; deze realiteit heb ik altijd als verachtelijk en tegelijk contraproduktief aan de kaak gesteld: Terwijl proletarische en burgerlijke islam-linksen en neo-fascisten samenspannen tegen hun joodse medeburgers uit dezelfde bescheiden sociale milieus, kunnen de cynische en corrupte oligarchen van allerlei origine, die zich verheugen over het feit dat het volk zijn woede opnieuw afreageert op de meest kwetsbare van de minderheden, gemakkelijk de kastanjes uit het vuur halen: de traditionele zondebok heeft zijn functie als bliksemafleider voor de elites aan de macht weer eens vervuld Vooral omdat zich onder deze gewetenloze elites ook mensen van joodse afkomst bevinden die, zoals Evelyne Tschirhart het zo treffend uitdrukt in haar laatste artikel[note]Ze gaan er twee dingen uithalen. Enerzijds kunnen zij door het populistische antisemitisme de vijanden van Big Pharma en de monumentale winsten van GAFAM (Google, Amazon, Facebook, Apple, Microsoft) als neonazi’s bestempelen – zij die de code van Neurenberg overtreden: grote kunst! – Anderzijds zullen zij zich de valse mening laten welgevallen dat het gezondheidsbeleid van de regering hand in hand gaat met de afwijzing van de Endlösung; kortom, dat experimentele injecties – waarvan tot op heden geen enkele definitieve vergunning voor het in de handel brengen heeft gekregen, reden waarom de fabrikanten elke verantwoordelijkheid afwijzen in geval van bijwerkingen, en overigens de Europese Commissie hetzelfde doet – die zonder vrije en geïnformeerde toestemming van de bevolking worden opgelegd, gelijk staan aan een … humanitaire maatregel !!! De intellectuele en morele verwarring is op zijn hoogtepunt!

De herinnering aan onafhankelijke joodse ex-gedeporteerden en hun kinderen: klokkenluiders voor vandaag

Uit de gelederen van de slachtoffers van de Shoah klinken echter tegenstemmen, zoals Vera Sharav of een andere Joodse overlevende van de anonieme kampen.[note] die een duidelijk verband leggen tussen de mishandeling van de burgerbevolking door de bij dit beleid betrokken regeringen, waaronder die van Israël, en de premissen van de uitroeiing van de Joden in 1939-1945. Israëlische burgers demonstreren met hakenkruizen op hun borden om de genocidale aard van de « vaccinatie »-eis aan de kaak te stellen. Moeten zij toevallig als antisemitisch worden bestempeld of is het eerder zo dat de meest conformistische joden – conformisten zijn er overal – hun stem in de kiem willen smoren?

De sociale netwerken stromen over van de angstkreten van Australische en Chinese burgers die met geweld van hun families zijn gescheiden en manu militari in de nauwe cellen van de quarantainekampen zijn geplaatst; wij weten ook dat de dood door Rivotril van vele bewoners van Ehpads, het verbod voor artsen om voor te schrijven door het beoefenen van de klassieke liberale geneeskunde, die een klinische kunst is en blijft en geen wetenschap of technologische oefening, de maskers die kinderen de hele dag op school moeten dragen, de verlaging van het niveau van de aanwervingsexamens voor leraren van het middelbaar onderwijs[note] en zelfs de opzettelijk schokkende woordenschat van minister van Onderwijs Blanquer, die ongevaccineerde leerlingen van school wilde « verdrijven » – dit alles pleit voor een vergelijking tussen de huidige situatie en de drietrapsstrategie van het nazi-regime, zoals de Shoah-historicus Georges Bensoussan heeft opgemerkt. Eerst zeiden de nazi’s tegen de Joden: « Jullie kunnen niet langer leven zoals wij », wat officieel werd gemaakt door de statuten van de Joden, die destijds ook beschouwd werden als smaad van het goede ras, luizen, ongedierte en vandaag door het onderburgerschap van de niet-geïnfecteerden, die soms als honden voor de ziekenhuizen moeten lijden onder het voorwendsel dat ze geen sanitaire pas hebben. Toen zeiden de nazi’s tegen hen: « Jullie kunnen niet meer bij ons wonen » en werden ze opgesloten in concentratiekampen onder het voorwendsel dat het hun beter zou worden verboden de lucht van niet-joden te verontreinigen; vandaag worden overal ter wereld quarantainekampen geopend, een maatregel buiten alle proporties voor een virus dat 0,03 procent van de besmette personen doodt. Tenslotte zeiden de nazi’s tegen hen: « Jullie kunnen niet meer leven », en zij voerden hun genocidale plan uit.

Kunnen wij met goed fatsoen ontkennen dat de autoriteiten de behandeling van Covid-patiënten hebben verboden voordat zij de doodsdeur bereiken, d.w.z. op de intensive care, en dat zij artsen vervolgen die hun vrijheid van voorschrijven willen uitoefenen? Kunnen we ontkennen dat de autoriteiten is gevraagd euthanasie te plegen op mensen in bejaardentehuizen door Rivotril toe te dienen zonder collegiaal overleg of de toestemming van de families? Kunnen we de schade die het dragen van maskers toebrengt aan de lichamelijke, cognitieve en sociaal-emotionele ontwikkeling van kinderen fatsoenlijk verbergen? Kunnen we echt diegenen vergeten die stierven door gebrek aan zorg voor andere ziekten waarvoor het ziekenhuis, waar de laatste maanden 8.000 bedden werden geschrapt, weigerde hen op te nemen, overladen als het was met Covid-patiënten die er als laatste redmiddel terechtkwamen nadat ze thuis waren achtergelaten met een Doliprane in de eerste week van hun ziekte? En de schandelijke toestand van de stervenden, geïsoleerd zonder toestemming om hun familie te ontvangen voor een laatste afscheid? En de haastige crematie van de doden bij duizenden? Is dit een gezondheidsbeleid?

Vandaag de dag mag een soort valse religie van de Shoah niet worden gebruikt als voorwendsel om het onaanvaardbare te accepteren en te verbieden het afschuwelijke en hoogst verontrustende karakter te onderstrepen van het verlies van individuele vrijheden en gelijkheid met andere burgers van diegenen die het verhaal van de regering over Covid en het geheel van de zogenaamde « anti-Covid » maatregelen niet accepteren – en wat te denken van broederschap die door deze regering als een achterhaald scrupules met voeten wordt getreden? – en verhindert intellectuelen te denken en zich openlijk in te zetten voor democratie en menselijkheid en tegen de nieuwe barbarij die gaande is. Sinds wanneer is het een misdaad om je hersens te gebruiken voor iets anders dan het verheerlijken van de machtigen die er zijn?

Wij weten van de Lechypre, Blachier, Moreau, Bachelot en andere vaccinators op TV dat het signaal voor een massale demonisering van degenen die zich verzetten tegen de staatspropaganda reeds is gegeven en dat het in de komende weken en maanden nog zal worden versterkt. Wij weten dat de immuunontsnapping van de pas geïnfecteerden zal worden vermomd als besmetting door de niet-gevaccineerden en dat de spiraal van medialynchpartijen nog maar net is begonnen. Ik verwacht erger als we dit accepteren. Het gaat om het vernederen en beschadigen van het gevoel van eigenwaarde van mensen die meer waarde hechten aan hun vrijheid en aan de waarheid dan aan de spin van regeringspropaganda – om iedereen te doen beseffen dat hen een vreselijk lot wacht als zij weigeren te gehoorzamen en toe te geven dat de weg naar vrijheid is door totale onderwerping aan de macht. Op die manier willen de machthebbers, via de media, de massa ertoe brengen zich van hen af te scheiden, of zelfs met de wolven mee te huilen om zichzelf veilig te stellen. Wanneer hun imago volledig is aangetast, zullen zij gemakkelijk tot zondebok worden gemaakt en daarom worden gedierlijkt of zelfs gekosificeerd, zoals die « lappenpoppen » die de nazi’s in de Joden zagen. Ze zullen niets meer zijn dan wandelende virussen. In dit geval doodt de ene gemakkelijk omdat de andere volledig ontmenselijkt is.

Ik houd een weinig flatteuze maar waarachtige spiegel voor aan allen die de misleidende en gevaarlijke pro-/antivax-verdeling van de regering volgen, om er bij hen op aan te dringen hun zaken op orde te krijgen en te begrijpen wat hun verantwoordelijkheid vandaag is. Het gaat erom de weg terug te vinden naar begrip voor een standpunt dat niet noodzakelijkerwijs het hunne is, maar waardoor de democratie, bestaande uit kritisch denken en debatten, jaar na jaar heeft kunnen overleven. Er is geen vrijheid zonder verantwoordelijkheid. Door de ayatollahs van de experimentele injecties te blijven spelen, lenen zij zich – om redenen die slechts schijnbaar sanitair zijn – voor de criminalisering van het meningsdebat en, uiteindelijk, van de burgers die zich niet schikken en van de democratie zelf, en dit alles voor doeleinden die ver buiten hun bereik liggen, maar die zij niet de tijd nemen om te kennen of te begrijpen.

Elk demoniserend discours is een performatief discours dat gepaard gaat met een actie van sociale en vervolgens fysieke uitsluiting, zoals Colette Guillaumin aantoont in L’Idéologie raciste[note]. Het is dus nauwelijks mogelijk dit demoniserende woord te bagatelliseren op het gevaar af dat de volgende stap wordt gezet. En praat ons niet over samenzwering! Er is een tijd geweest, nog niet zo lang geleden, dat degenen die de invoering van verplichte vaccinatie en de gezondheidspas voorzagen, werden behandeld als samenzweerders: het is aan hen en niet aan hun tegenstanders dat de huidige gebeurtenissen juist blijken te zijn. En zelfs als ik daardoor in een slecht daglicht kom te staan, zet ik mezelf liever vandaag voor schut in de ogen van de struisvogels door te spreken over wereldwijde genocide dan dat ik morgen medeplichtig word omdat ik liever mijn gezicht had verborgen dan mijn medeburgers te waarschuwen.

Maar ik zal te horen krijgen dat je analogie met de Shoah niet opgaat! De Joden van gisteren waren in de ogen van de nazi’s aan niets schuldig, behalve aan het feit dat zij geboren waren, d.w.z. dat zij getroffen waren door een vermeende biologische vloek, die van het ras, terwijl de tegenstanders van injecties van vandaag gemakkelijk vrede en sereniteit zouden kunnen vinden door een kleine injectie van helemaal niets te accepteren: mijn God, wat een deal! Het door de nazi’s gedefinieerde begrip « ras » was echter even onwetenschappelijk – zoals wij nu weten – als de verplichting tot mRNA-injecties zonder zicht op de bijwerkingen ervan en de buitenproportionele vrijheidsberovende maatregelen. Anderzijds maakten fanatiek hygiënisme, medische experimenten waarbij Habeas Corpus werd geschonden, euthanasie van de « nuttelozen » en de vernietiging van individuele vrijheden onder het mom van gemeenschapsbescherming, toen en nu, reeds deel uit van de ingrediënten van onderdrukking, evenals de systematische jacht op tegenstanders. Moeten we – en in de naam van wat? – weigeren het te zien en het aan te klagen? De weg naar de vrijheid is niet, en is dat ook nooit geweest, voor volwassenen, onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan de politieke macht ter plaatse. Het principe van een plicht tot ongehoorzaamheid in geval van bevelen die in strijd zijn met de wet en het algemeen belang, is overigens vastgelegd in de Code voor deontologie van de politie, in de Code voor de verdediging van het leger en in de wet Le Pors van 13 juli 1983, die het ambtenarenapparaat regelt.

Nadia Lamm

Achter het rookgordijn van de media gaat de realiteit schuil van wat de mensen meemaken: tegenstrijdige resultaten, druk, bedreigingen, inconsistenties. Er zijn veel getuigenissen ontvangen, waaronder de volgende twee. Daarna kunnen we de nieuwe dictaat van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest lezen, dat nu binnen- en buitensporten verbiedt zonder Covid Safe Ticket. Segregatie, algemene controle, schuldgevoel aanpraten. Wat we meemaken is ongekend. Maar ‘je hebt een keuze’, nietwaar?

Positief hier, negatief daar

 » Op vrijdag 03 september ga ik naar een vriend die voor XXXX werkt om een PCR-test te laten doen, omdat ik zaterdag naar Luxemburg moet voor een festival waarvoor een gezondheidspas nodig is. Mijn vriendin, die onze analyse van de huidige situatie deelt, geeft mij een neptest (zij wrijft het ding achter in mijn nek en niet in mijn neus); zij doet hetzelfde met mijn vriend. De volgende dag horen we de resultaten: mijn vriend is negatief en ik ben zeer positief… Op zaterdag kreeg ik een telefoontje uit Brussel, ik nam eerst niet op omdat ik van plan was naar Luxemburg te gaan, aangezien mij verteld was dat het mogelijk was om daar zelftesten te doen. Dus laat ik mijn telefoon thuis zodat niemand weet dat ik weg ben. Eenmaal ter plaatse: negatieve zelftest natuurlijk. s Avonds kwamen we terug: 20 gemiste oproepen! En de volgende dag, weer… neem ik niet op (het was het opsporingscentrum). Als ik ze eindelijk online krijg, word ik kwaad op hen en vertel hen dat deze tests niet betrouwbaar zijn voor een schoolbal, helaas om mijn vriend niet te kwetsen, zwijg ik. Ze bedreigen me en zeggen dat ik in quarantaine ben, net als C. Ik laat het ze niet doen: gisteren ging ik bij mijn vriend een PCR-test doen en vanmorgen: negatief resultaat. Ik ben het zat om me in stilte te verstoppen. Het was gewoon zo verschrikkelijk deze pesterij dat ik binnen een paar dagen een exceem op mijn voet kreeg. Ik benadruk dat ik hiervoor nooit huidproblemen had… Deze psychologische marteling is verschrikkelijk, vooral als je het niemand officieel kunt vertellen.

« Mevrouw, meneer,

Vanaf¹ oktober zal de Brusselse Hoofdstedelijke Regering het gebruik van het Covid Safe Ticket (CST) verplicht stellen voor binnen- en buitensportactiviteiten. Deze maatregel is genomen om de toename van het aantal gevallen van Covid-19 in Brussel tegen te gaan.

De toegang tot de sportinfrastructuur van de Stad Brussel zal dus enkel mogelijk zijn op vertoon van een Covid Safe Ticket en een identiteitskaart (of rijbewijs), of een digitaal Covid-certificaat voor niet-Belgen.

Elk STC wordt gecontroleerd bij de ingang van elke sportfaciliteit, zowel binnen als buiten.

Voor seizoensgebonden beroepen :

Sportclubs, verenigingen en scholen worden verzocht hun leden te wijzen op de noodzaak van hun STC. Zo niet, dan zal hun de toegang worden geweigerd.

Voor eenmalige evenementen en incidentele bezettingen (toernooien, enz.) :

De controle moet worden verricht door de organisator van het evenement, die daarvoor als enige verantwoordelijk is.

In geval van overtreding wordt alleen de organisator door de bevoegde autoriteiten aansprakelijk gesteld.

Kinderen onder de 16 jaar kunnen zonder STC in onze kamers.

Sociale distantie is niet langer verplicht op de plaats na de CST controle.

Bij de ingang van het gebouw en in de gangen moet tot de CST-controle nog steeds een masker worden gedragen.

Voorwaarden voor het verkrijgen vanom een CST te verkrijgen:

– U bent volledig gevaccineerd (+ 2 weken)

– U heeft een bewijs van herplaatsing (- 6 maanden)

– U heeft een recente negatieve PCR-test (binnen 72 uur). Maak een afspraak in een van de officiële testcentra(info-coronavirus.be)

– U heeft een recente negatieve antigeentest (binnen 48 uur)

Hoe verkrijg je een CST?

Het CST wordt gepresenteerd in de vorm van een QR-code (op smartphone of papieren document). De officiële applicatie kan worden gedownload op uw mobiele telefoon: https: //covidsafe.be

U kunt uw COVID-certificaat ook afdrukken via de website www.masante.belgique.be. Bezoekers die niet de Belgische nationaliteit hebben, moeten het digitale EU-certificaat COVID kunnen voorleggen.

Zelftesten (antigenisch of anderszins) worden door de autoriteiten niet beschouwd als een geldige test voor het verkrijgen van het STC. Het is niet mogelijk om aan de ingang van de gemeentelijke sportaccommodaties te worden getest.

De Stad Brussel staat tot uw beschikking als u tijdelijk een vaccinatiestand wilt laten plaatsen voor een specifiek evenement of een sensibiliseringsdag in uw club.

Dank u voor uw begrip en met onze sportieve groeten.

Volgens Hannah Arendt (1906-1975), politicologe, filosofe en journaliste, nemen totalitaire regimes de controle over de bevolking door hen te verdrinken in een zee van tegenstrijdige informatie totdat zij niet meer weten wat waar en wat niet waar is, een nuttige analyse om de huidige context te begrijpen.[note]

Onder het nazi-regime wist de burger nooit wat er de volgende dag zou gebeuren, laat staan binnen enkele maanden. Regeringspropaganda bestond niet uit het eenvoudigweg voorliegen van mensen door het presenteren van één « officiële » versie van de feiten in door de regering gecontroleerde kranten, aangezien dit dan gemakkelijk bekritiseerd kon worden.

In werkelijkheid was de manipulatie succesvoller en veel doeltreffender.

Cognitieve dissonantie

Om werkelijk elk debat en initiatief te verhinderen, zodat de burgers volledig ontmoedigd zouden raken, niet meer zouden proberen het te begrijpen en alle middelen om actie te ondernemen zouden verliezen, plaatsten de gesubsidieerde en volledig gecontroleerde media hen onder een voortdurende stortvloed van onsamenhangende informatie, waarbij het ware met het valse werd vermengd totdat niemand meer te goeder trouw kon weten wat te denken. De burger bereikt dan het ultieme stadium van cognitieve dissonantie.[note]

Om deze verwarring te bereiken, spraken de autoriteiten niet langer met één stem, maar via verschillende kanalen, die uiteraard alle door de autoriteit werden gecontroleerd. Het was dus onmogelijk te weten wie de werkelijkheid rapporteerde.

Dit is precies wat vandaag in slechts 18 maanden tot stand is gebracht, maar dit keer op mondiaal niveau, dankzij Covid 19 (dat Covid 1984 had kunnen heten[note]), maar ook dankzij het internet, zonder hetwelk de duizenden tegenstrijdige stukken informatie niet zo snel hadden kunnen circuleren. Zo is er onder de bevolking een echte spanning ontstaan die gepaard gaat met vermoeidheid.

Het Internet verspreidt het beste en het slechtste, en « gecontroleerde oppositie » bestaat ook op dit gebied. Door de regering geleide instanties produceren immers documenten waarin de regering zelf een rol speelt, maar introduceren opzettelijk gemakkelijk te verifiëren valse gegevens. Dit stelt de « officiële » en gesubsidieerde media in staat alle afwijkende gedachten in diskrediet te brengen door ze te verdrinken in een amalgaam van het ware en het valse. Met betrekking tot het bovenstaande is het interessant om een publicatie van Le Point van 7 juli 2017 opnieuw te lezen[note]. Vandaag infiltreert de LREM-partij in Frankrijk de fora van alle media met « trollen » die berichten moeten tegengaan die als afwijkend en complottheoristisch worden beschouwd, en die dus het officiële woord in twijfel durven trekken.

Je bent niet schuldig of dom als je iets niet meer begrijpt, want je wordt heen en weer geslingerd tussen vrienden, buren, familieleden, journalisten, bloggers en youtubers die allemaal een mening hebben die geldig en geloofwaardig lijkt, maar die niet met elkaar te rijmen valt.

De echte informatie, de onbetwistbare cijfers, de verifieerbare en officiële statistieken zijn echter beschikbaar en toegankelijk voor iedereen die de moeite wil nemen om niet het slachtoffer te worden van deze buitenproportionele wereldwijde manipulatie, maar het vergt veel wilskracht om nu al 18 maanden weerstand te bieden aan de permanente hersenspoeling.

Overtuigd of overtuigd?

Vandaag zijn wij getuige van een confrontatie tussen het kamp van de « overredenen » en dat van de « overtuigden ». Velen onder u denken misschien dat deze twee synoniem zijn, maar dat is helemaal niet het geval.

Overtuigen en overtuigen zijn twee zeer verschillende benaderingen van argumentatie. Overtuigen gaat met argumenten, bewijzen, feiten, en doet dus een beroep op de rede en het verstand, terwijl overtuigen een beroep doet op gevoelens, (vooral) angst en schuldgevoel, en dus een beroep doet op emotie als enige factor in de besluitvorming[note]. Bovendien wordt naar analogie van een persoon die voor een misdrijf of overtreding wordt veroordeeld, gezegd dat hij « overtuigd » is van het misdrijf (misdrijf, diefstal, enz.), omdat de veroordeling het resultaat is van de analyse van bewijzen en niet van subjectieve indrukken die niet door concrete feiten worden bevestigd. goeroe van een sekte gebruikt overreding om te betoveren zijn volgelingen. Eenmaal overtuigd van wat de goeroe hem heeft ingeprent, zal het moeilijk, zo niet bijna onmogelijk zijn, devolgeling te « overtuigen » dat hij verkeerd is gegaan. De terugkeer naar een normaal en gezond leven zal constante therapie en hulp vergen, vooral om hem buiten het bereik van de goeroete houden.

Vervang nu de woorden« goeroe, sekte, volgelingen, nieuws » door« minister, regering, burger, officiële gesubsidieerde media » en je krijgt precies de context van vandaag. Dit is de oorzaak van de dramatische sociale kloof die nog groter dreigt te worden. Aangezien de overtuigden thans veel talrijker zijn dan de overtuigden, maakt de totalitaire staat gebruik van de eersten door hen aan te moedigen de laatsten te overtuigen, met alle middelen, zelfs de meest verachtelijke. Dit is min of meer de opeenstapeling van de experimenten van Milgram[note] en die van Asch[note]. op het niveau van de bevolking

Sommigen verzetten zich en zullen zich tot het einde toe verzetten, maar anderen, door vermoeidheid, levensnoodzakelijkheid, verzoening binnen de familie, en andere redenen (die niet allemaal hun redenen hebben), laten uiteindelijk los en sluiten zich aan bij het kamp van de overtuigden, terwijl zij in feite helemaal niet overtuigd zijn. De staatsmedia pronken vandaag met hun vreugde door onder meer te melden dat de introductie van het Covid Safe Ticket duizenden ongevaccineerden heeft « overgehaald » om zo snel mogelijk een afspraak te maken om zich met dit product te laten injecteren[note].

Waren ze « overtuigd »? Nee… « overgehaald », omdat wij geen beroep deden op hun verstand en overtuiging, maar op hun begrijpelijke wens om niet te worden afgesneden van het « normale leven » (voor zover deze term vandaag de dag nog een betekenis heeft), is het een kwestie van sociale kredietchantage die nog erger is dan die van China[note].

De overheid laat de niet-gevaccineerden zich schuldig voelen door een beroep te doen op hun burgerzin, zelfs op hun liefde voor de medemens voor sommige[note]. Erger nog, het geeft de niet-gevaccineerden de schuld van de dwangsituatie[note], met gebruikmaking van valse argumenten en cijfers die voor de zaak zijn bewerkt, waarbij samen met het vaccin een echte haat wordt ingeënt tegen degenen die weigeren de doxa te volgen.

Overtuig de overgehaalde

Waar en wanneer deze gedwongen mars naar deze nieuwe wereld, dit nieuwe paradigma, deze dystopie, zal eindigen, kan niemand met zekerheid voorspellen. Eén ding is zeker, allen die ervan overtuigd zijn dat deze tragische farce lang genoeg heeft geduurd, moeten al hun energie steken in het op andere gedachten brengen van degenen die nog overtuigd kunnen worden, want dit is de laatste en enige kans die overblijft om te hopen de zaken te keren.

Laten wij een beroep doen op dezelfde nobele bedoelingen, opdat de misleide overtuigden overtuigd kunnen worden, ook al is dat vaak ingewikkeld, met reacties die vaak gepaard gaan met verbaal geweld, maar niets doen en niets proberen, wanneer wij allen in hetzelfde zinkende schuitje zitten, is ook geen oplossing.

Verzet met overtuiging blijft het laatste bastion, help het stand te houden.

Serge Van Cutsem

De term « debunk » is de laatste jaren gemeengoed geworden, en nog meer in deze tijden van crisis. Dit werkwoord betekent demystificeren, weerleggen, in diskrediet brengen. Het YouTube-platform staat vol met video’s waarin samenzweringsargumenten (of althans die welke als samenzweringsargumenten worden beschouwd) worden gedeconstrueerd met de bedoeling hun fouten bloot te leggen en hen daarbij vaak belachelijk te maken. Het is een vorm van fact-checking die gewoonlijk wordt uitgevoerd door geëngageerde burgers (soms door professionals) met kennis van zaken op het betrokken gebied. Er is echter geen reden waarom de verklaringen van deskundigen of politici die door de massamedia worden doorgegeven, niet zouden kunnen worden ontkracht , vooral tijdens deze inentingscampagne. Het doel van dit artikel is het argument te ontleden dat de niet-gevaccineerden producenten van varianten zijn en dat vaccinatie van de bevolking de enige oplossing is om het ontstaan van deze varianten tegen te gaan.

Onlangs hebben verschillende media, evenals de WHO, vaccinatie voorgesteld als het belangrijkste middel om het ontstaan van varianten (waaronder vaccinresistente varianten) tegen te gaan, die hoofdzakelijk zouden worden veroorzaakt door de niet-gevaccineerden, die worden gekarakteriseerd als echte fabrieken van varianten [note] en als de brandstof van de epidemie [note]. Het argument is als volgt opgebouwd:

1. virussen hebben gastheren nodig om te overleven. Na besmetting vermenigvuldigt het virus zich en wordt het van persoon tot persoon overgedragen;
2. SARS-CoV-2 ondergaat, net als alle andere coronavirussen, tijdens de replicatie veranderingen (mutaties, recombinaties) in zijn genetische code, wat resulteert in de productie van virussen (in zijn nakomelingen) die verschillen van de ouderstam;
3. Hoe meer individuen er zijn om te besmetten, hoe meer mogelijkheden het virus heeft om varianten te genereren;
4. Vaccinatie vertraagt de verspreiding van het virus;
5. Hoe hoger de vaccinatiegraad, hoe minder kans het virus heeft om zich te verspreiden en dus varianten te genereren;
6. dus we moeten ons massaal laten vaccineren.

Zoals bij samenzweringstheorieën zijn er feitelijke, maar onvolledige elementen in deze premisse die tot een onjuiste conclusie leiden.

De eerste twee punten (a en b) zijn juist: het virus plant zich voort in een gastheer en vormt varianten als gevolg van spontane veranderingen in zijn genetische opmaak. Wat het eerste punt echter niet vermeldt, is het gastheerbereik van SARS-CoV-2. Er zijn inderdaad verschillende dieren[note] die drager zijn van dit coronavirus, waarvan sommige het op de mens overdragen, zoals nertsen[note]. Het is dus waar dat een groter aantal menselijke individuen het virus meer mogelijkheden biedt om varianten te creëren (punt c), maar dit is slechts een fractie van de varianten die voortdurend worden geproduceerd.

Vaccinatie kan de verspreiding van het virus inderdaad vertragen (punt d), maar ook dit argument is slechts gedeeltelijk waar. Ten eerste neemt de doeltreffendheid van de huidige vaccins af door de opkomst van nieuwe varianten, waaronder de beroemde delta[note]. Ten tweede is de vaccinatiegraad die onze regering wil bereiken gebaseerd op drempels (oorspronkelijk 70%, maar nu tot 90%).[note]) binnen landen individueel. Wij leven echter in een geglobaliseerde wereld met een hoog percentage dagelijkse interacties tussen individuen uit verschillende landen, waardoor deze theoretische drempels worden verstoord (zij zouden daarom moeten worden uitgebreid tot de hele wereld). En tenslotte: het zou een illusie zijn alle dieren in te enten (ook al dromen de veterinaire farmaceutische bedrijven ervan). Bijgevolg is het belang van de vaccinatiegraad (punt e) en de eindconclusie dat iedereen gevaccineerd moet worden om het ontstaan van varianten te voorkomen (punt f), verliezen hun argumentatieve kracht volledig. Een reeds gepubliceerde studie (= nog niet aan peer-review onderworpen voor definitieve publicatie) bevestigt echter de afname van de diversiteit aan varianten bij gevaccineerde personen [note], waarmee het uitgangspunt wordt bevestigd. Wat denk jij?

Het antwoord ligt in de selectiedruk. De zogenaamde mRNA- of DNA-vaccins die in de westerse landen worden gebruikt, zijn monoklonaal. Ter herinnering: de term monoklonaal betekent dat het vaccin gebaseerd is op één enkel doelwit (in tegenstelling tot de zogenaamde polyklonale vaccins, die gebaseerd zijn op een veelheid van doelwitten). Als gevolg daarvan worden alle varianten die een soortgelijk spike-eiwit (het doelwit) hebben als dat van de vaccins, door het immuunsysteem van de gevaccineerden herkend. Daarentegen zullen varianten met een gemuteerd spike-eiwit dat verschilt van de oorspronkelijke stam (die als model voor vaccins wordt gebruikt) aan de antilichamen van het immuunsysteem ontsnappen. Aangezien mutaties in virussen willekeurig voorkomen, hebben zij niet alleen gevolgen voor het spike-eiwit. Varianten met mutaties in het spike-eiwit, waardoor zij aan de immuniteit van het vaccin kunnen ontsnappen, vormen dus slechts een subgroep van alle bestaande varianten. Dit is enigszins vergelijkbaar met de selectie van hondenrassen. Indien een hondenras met grote oren gewenst is, moeten altijd de pups met de grootste oren uit de nakomelingen worden geselecteerd, totdat in de loop der generaties een ras met grote oren is verkregen. Maar de grootoorpups zijn nooit meer dan een fractie van het nest onder de verscheidenheid aan pups.

Het is dan ook logisch dat de diversiteit van de varianten lager is bij gevaccineerden, aangezien een deel van de varianten door hun immuunsysteem wordt geëlimineerd. In de biologie wordt het verschijnsel van een afname van de diversiteit als gevolg van selectie een knelpunt genoemd. Stel je voor dat je een fles vult met ballen van verschillende grootte met kleuren die bij hun grootte horen. Vervolgens wordt een trechter op de fles geplaatst en het geheel wordt ondersteboven gekeerd. Alleen ballen die klein genoeg zijn, gaan door deze trechter. Wat wordt teruggewonnen is noodzakelijkerwijs minder gevarieerd van kleur en grootte dan de reeks kralen in de oorspronkelijke fles. In de biologie vertaalt zich dit in een sterke afname van een populatie, gevolgd door een nieuwe populatie-uitbreiding. De nieuwe individuen die zich verspreiden zullen aanvankelijk minder divers zijn dan de oorspronkelijke populatie, totdat andere biologische processen weer een rol gaan spelen (selectiedruk, enz.). Als analogie kan men zich een drastische afname van het aantal konijnen op een eiland voorstellen. De overlevenden zullen dan het hele eiland herbevolken, waarbij alle individuen op elkaar zullen lijken. Naarmate de tijd verstrijkt, zullen verschillende selectiedrukken (b.v. predatie) de nakomelingen diversifiëren, waardoor konijnen van verschillende kleur, grootte, enz. zullen ontstaan.

Laten we teruggaan naar de zaak waar het om gaat (als we dat mogen zeggen). SARS-CoV-2 heeft zich over de hele wereld verspreid. Het knelpunt dat het momenteel ondervindt, is te wijten aan monoklonale vaccins. De diversiteit van de varianten zal dus afnemen totdat één (of enkele) variant(en) aan de immuniteit van het vaccin ontsnapt (ontsnappen). Deze varianten zullen dan een onbewoond eiland ontdekken (de bevolking die nog geen covid-19 heeft gehad, gevaccineerd of niet) en zich verspreiden. Na verloop van tijd zullen nieuwe varianten opduiken, waardoor de diversiteit weer toeneemt. Er kan echter een tegenargument worden aangevoerd: na een knelpuntverschijnsel is een ander lot (dan demografische expansie) mogelijk: uitsterving. Dit is waar en het is de uitkomst die de autoriteiten hopen voor het coronavirus. Maar het is zeer waarschijnlijk dat het virus niet zal verdwijnen en dat het endemisch (= permanent bij de mens) zal worden, zoals verschillende onderzoekers denken[note]. Bovenal mag niet worden vergeten dat SARS-CoV-2 een zoönose is en dat het zich kan vermenigvuldigen in dieren die ook zullen bijdragen tot de productie van varianten. Maar is dit knelpunt een slechte zaak?

Het is mogelijk dat massavaccinatie met een onvolmaakt vaccin (= dat ernstige vormen vermindert, maar overdracht van het virus niet voorkomt, zoals het geval is met de huidige vaccins in de westerse landen [note]) paradoxaal genoeg ongewenste gevolgen zou kunnen hebben. Gevaccineerde personen die met SARS-CoV-2 zijn besmet, zullen immers per definitie alleen resistente varianten kunnen overdragen die de immuniteit tegen het vaccin hebben overleefd. Deze varianten zullen zich verspreiden onder de vatbare bevolking, waartoe uiteraard ook de gevaccineerde bevolking behoort. In plaats van alleen de risicopopulatie te vaccineren, leidt de strategie waarbij iedereen wordt gevaccineerd tot een identieke immuniteit van het vaccin bij iedereen, wat hen kwetsbaar maakt voor resistente varianten. Natuurlijke immuniteit daarentegen is uniek voor elk individu en is daarom doeltreffender om de verspreiding van het virus tegen te houden. Een reeds gepubliceerde Israëlische studie suggereert dat de natuurlijke immuniteit beter is in het geval van de deltavariant [note]. Vergeet niet dat natuurlijke immuniteit polyklonaal is. Bovendien is de immuunrespons van de ene persoon niet dezelfde als die van de andere, zodat een variant die aan de immuniteit van de ene persoon ontsnapt, door het immuunsysteem van de andere zal worden vernietigd. Logistiek gezien circuleert een virus sneller dan een vaccibus, zodat de verwerving van natuurlijke immuniteit sneller verloopt. Paradoxaal genoeg wekt onze samenleving, door de bevolking massaal te vaccineren, een kunstmatige immuniteit op ten koste van een robuustere natuurlijke immuniteit die sneller tot kudde-immuniteit zou kunnen leiden, wat toch het doel is van de vaccinatiecampagne! Aangezien vaccins bovendien ongewenste bijwerkingen hebben, waarvan de omvang en de intensiteit thans steeds duidelijker worden, is het op zijn minst twijfelachtig of het ethisch verantwoord is een groot deel van de bevolking te vaccineren die niet aan covid-19 zou lijden.

Er is nog een laatste risico in de vaccinatiestrategie: dat van het ontstaan van een virulentere variant dan de vorige. Menselijke selectie door een onvolmaakt vaccin zou tot nog gevaarlijker varianten kunnen leiden. Dit is het geval geweest voor de ziekte van Marek bij kippen[note]. In het algemeen neigen virussen van nature naar minder agressieve varianten, aangezien het voor hun voortplanting gunstiger is als hun gastheren lang genoeg in leven blijven voor een maximale infectie. Dit komt doordat de meer besmettelijke en goedaardige virussen het snelst worden overgedragen en de dodelijker en minder besmettelijke virussen overslaan. De verklaring van de auteurs voor het omgekeerde verschijnsel is dat het gebruik van een onvolmaakt vaccin deze natuurlijke neiging van virussen om minder virulent te worden, verstoort. In feite wekt het vaccin antilichamen op die immuniseren tegen het betrokken virus, waardoor de verspreiding ervan wordt voorkomen. In feite zullen alle varianten die door deze antilichamen worden herkend, worden geëlimineerd, behalve de varianten die eigenschappen hebben waardoor zij kunnen ontsnappen.

Nu de herfst voor de deur staat, zullen gunstige weersomstandigheden voor de verspreiding van SARS-CoV-2-varianten spoedig intreden. Het gevaar is dat er varianten opduiken die resistent zijn tegen vaccins en die virulenter zijn.

Daarom is het heel goed mogelijk dat onder de varianten die door immuniteit worden geblokkeerd de meer concurrerende (en minder gevaarlijke) varianten zijn, en onder de resistente varianten die immuniteit omzeilen (en worden overgedragen) de meer verderfelijke varianten zijn. Toegepast op SARS-CoV-2 bestaat het risico in de westerse landen erin dat vaccinatieresistente varianten zijn geselecteerd door de krachtige vaccinatiecampagne midden in de epidemie. De vaccins werden toegediend in een periode waarin de kans op overdracht van coronavirussen kleiner is: de zomer. Nu de herfst voor de deur staat, zullen zich echter spoedig gunstige weersomstandigheden voor de verspreiding van SARS-CoV-2-varianten voordoen. Het gevaar is dat er varianten opduiken die resistent zijn tegen vaccins en die virulenter zijn.

Het voorbeeld van deze studie moet ons eraan herinneren dat de effecten van een intensieve vaccinatiecampagne te midden van een epidemie gevolgen kunnen hebben die tegengesteld zijn aan die welke werden gewenst. Het is daarom gepast om vraagtekens te zetten bij de huidige vaccinatiecampagne, waarvan de redenering veel vaker lijkt te behoren tot het domein van de drogredenering (= valse redenering die geldig lijkt door een auteur, wiens doel is te misleiden) dan tot de paralogie (= valse redenering die geldig lijkt te zijn door een auteur van goede trouw).

Hier is de lijst van boekhandels en andere verkooppunten die ons boek « Covid-19: De censuur voorbij », geschreven in samenwerking met de Grappe ASBL, verdelen.

• CLUB (alle winkels in België)
• OPEN BOOK & RAT CONTEUR, SAINT LAMBERTSTRAAT 116, 1200 BRUSSEL
• OZFAIR, rue Jean Volders 9, 1060 SAINT-GILLES
• TROPISMES, Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen, 1000 BRUSSEL
• KAVER SPRL Mot Passant, AVENUE BRUGMANN 533, 1180 BRUSSEL
• UOPC, AVENUE GUSTAVE DEMEY 14-16, 1160 BRUSSEL
• BROQUEVILLE, Koning Chevalierlaan 57, 1200 BRUSSEL
• COGETRA, Avenue de la Forêt de Soignes 332, 1640 RHODE-SAINT-GENESE
• PAX, Cockerillplein 4, 4000 LUIK
• LIVRE AUX TRESORS, Place Xavier Neufjean 27A, 4000 LIEGE
• CULTURA LIEGE CENTRE, RUE JOFFRE 22, 4000 LIEGE
• HERBE FOLLE, rue d’Atrin 21, 4560 CLAVIER
• LONG COURRIER, AVENUE LABOULLE 55, 4130 TILFF
• LE RAT DES CHAMPS, Rue de l’Hôtel de Ville 11, 6690 VIELSALM
• FIDESCAUT, RUE DES MAUX 22, 7500 TOURNAI
• MADEMOISELLE POPELINE & MR CHOSE, PLACE VERTE 14, 7060 SOIGNIES
• CORDOVERO Véronique, RUE CHANOINE SCARMURE 52, 7060 SOIGNIES
• FERRET BE, PLACE AGORA 11, 1348 LOUVAIN-LA-NEUVE
• QUATRE QUARTS, rue Emile Henricot (voormalig treinstation), 1490 COURT-SAINT-ETIENNE
• BOURGUIGNON Michaël, RUE DE CHARLEROI 18, 1470 GENAPPE
• POINT VIRGULE, rue Lelièvre 1, 5000 NAMUR
• PAPYRUS SA, Rue Bas de la Place 16, 5000 NAMUR
• FURET BE, RUE EMILE CUVELIER 53-55, 5000 NAMUR
• BLAMPAIN Stéphane, Place de l’Armistice 19, 5170 BOIS-DE-VILLERS
• PROM Laurence, Grand Rue 10, 6630 MARTELANGE
• PRESSE HUSSIN-PENET, Place Verte 7, 5620 FLORENNES
• QUILOMBO, rue Voltaire 23, 75011 PARIJS, FRANKRIJK

Het is ook mogelijk om bestel online op onze website .

Aan de vooravond van de invoering van het Covid Safety Ticket in Brussel, delen we deze carte blanche van de beweging Résistance et Libertés

Met de aanneming van de verordening betreffende het Europees gezondheidspaspoort (covid
en de lidstaten de vrijheid te geven de werkingssfeer ervan te bepalen,
de Europese Unie heeft de door het Handvest van de grondrechten gewaarborgde rechten met voeten getreden
aangenomen in 2000.

Het heeft ook de overgang naar een sociaal gesegregeerde samenleving gelegitimeerd en
discriminatie in naam van een vermeend gezondheidsvoorschrift. In ons land moet het covid safe ticket, dat oorspronkelijk bedoeld was voor massa-evenementen, volgens de wens van de regeringen worden uitgebreid tot alledaagse activiteiten,
zoals het gebruik van cafés en restaurants en culturele gelegenheden zoals het
bibliotheken, theaters, bioscopen en sportactiviteiten.

Verraderlijk genoeg wordt een algemene vaccinatieplicht ingevoerd met een verondersteld, volstrekt illusoir doel: de uitroeiing van een virus dat wordt voorgesteld als vernietigend en waarschijnlijk dodelijk voor allen die drager zijn van het virus. Nationale en regionale beleidsmakers, zoals premier Alexander De Croo en de Waalse en Brusselse minister-presidenten, hebben niet geaarzeld om diegenen te stigmatiseren die het lef hebben om een risicovolle vaccinatie te weigeren met experimentele genetische vaccins (klinische proeven van fase III zijn nog aan de gang) waarvan de effecten op lange termijn niet bekend zijn.

Aldus is de gedwongen installatie geprogrammeerd van een samenleving die steeds meer lijkt op die welke de Chinese bevolking ervaart met het sociale kredietsysteem. De beroving van fundamentele vrijheden, de afschaffing van de privacy, repressie, stigmatisering en het aanzetten tot publieke vernedering zijn de duidelijke kenmerken. Het netwerk « Résistance et Libertés », dat de eerbiediging van de grondrechten hoog in het vaandel draagt, is vastbesloten zich met alle rechtsmiddelen tegen deze maatregelen te verzetten, zodra de teksten zijn aangenomen (wat niet erg waarschijnlijk is, gezien het totale gebrek aan reactie van de meerderheid van de parlementariërs).

Bekende intellectuelen, die klaarblijkelijk niet op de hoogte zijn van politieke strategieën, zijn in de val getrapt door een debat voor te stellen over verplichte inenting voor iedereen om segregatie te voorkomen. Zij hebben gelijk omdat dit zou impliceren dat de staat aansprakelijk is voor schade aan de gezondheid, hetgeen regeringen en vaccinbedrijven niet kunnen aanvaarden gezien de onbekendheid van de langetermijneffecten van experimentele vaccins en de aanzienlijke bijwerkingen die reeds zijn aangetoond.

Het is dan ook redelijk te denken dat dit zogenaamd gewenste debat over verplichte inenting niets anders is dan een rookgordijn, bedoeld om de mensen een vaccinpaspoort als redelijk te doen aanvaarden, dat op het eerste gezicht niet verplicht tot inenting, maar dat, door degenen die weigeren elk sociaal leven onmogelijk te maken, hetzelfde resultaat bereikt. Dit is een machiavellistische manoeuvre, net als het hele libertaire beleid van de afgelopen 18 maanden, dat er vooral op gericht is ons zonder debat te onderwerpen aan politieke keuzes die geïnspireerd zijn op de ontmenselijkende technologistische ideologie waarvan de dominante politieke klasse doordrongen is.

Het netwerk « Résistance et Libertés » zal niet ophouden deze keuzes aan de kaak te stellen en stokken in de wielen van deze totalitaire machinerie te steken.

Voor het netwerk « Résistance et Libertés »:

Aryan Afzalian
Fatiha Aït Saïd
Denis Brusselmans
Corine Dehaes
Patrick d’Ursel
Geneviève Hilgers
Alain Jossart
Paul Lannoye
Emmanuel Mignolet
Sylviane Roncins
Pierre Stein
Valerie Tilman
Thierry Vanderlinden
Carole Vanoeteghem

Carte blanche van de culturele sector – 7 oktober 2021

In Brussel en Wallonië kondigen de gewestelijke overheden de verlenging van het Covid Safe Ticket (CST) vanaf 15 oktober aan. Dit instrument, dat enkele maanden geleden in het leven is geroepen om de hervatting van massale evenementen mogelijk te maken, stelt de toegang tot een aantal plaatsen en activiteiten waarbij meer dan 50 personen betrokken zijn, nu afhankelijk van een bewijs van vaccinatie, een recente immunisatie of een negatieve test op Covid-19. De sectoren waarop deze uitbreiding van het gemeenschappelijk douanetarief van toepassing is, zullen een aantal beperkingen zien opgeheven. In de « kunst- en cultuursector » bijvoorbeeld, waar veel verschillende realiteiten door elkaar lopen, mogen zalen voortaan weer op volle capaciteit draaien en mogen toeschouwers hun masker afzetten. Als tegenprestatie moeten de organisatoren het publiek controleren en zo nodig de toegang weigeren aan iedereen die niet over deze pas beschikt.

Geen moment te vroeg, zeggen sommigen, die dit zien als een kans voor een welverdiende terugkeer naar de normaliteit. Het moet gezegd dat in de afgelopen 18 maanden bepaalde sectoren, zoals de cultuursector, bijzonder hard getroffen zijn, waarbij lange periodes van totale sluiting afgewisseld moesten worden met periodes van openstelling volgens strikte protocollen, ondanks alle wetenschappelijke studies waaruit blijkt dat het zeer onwaarschijnlijk is dat zalen met zittende activiteiten het virus verspreiden.

Volgens ons bestendigt de CST echter de dubbele moraal die sinds het begin van de Covid-19-epidemie in België bestaat en die beweert onderscheid te maken tussen wat « essentieel » is en wat niet, een ritornello die altijd de marktactiviteiten en de consumenteneconomie bevoordeelt. Bij gebrek aan betrouwbare vergelijkende studies en bij gebrek aan bewijs van de reële doeltreffendheid ervan, zou het toepassingsgebied van het STC opnieuw hardnekkig worden toegespitst op specifieke activiteitensectoren in plaats van op situaties waarin de risico’s van overdracht tastbaar zijn. Er zij op gewezen dat het systeem met name wordt opgelegd aan plaatsen van cultuur en socialisatie, maar niet aan bedrijven of winkelcentra waar dagelijks duizenden mensen samenkomen.

Volgens ons bestendigt de CST echter de dubbele moraal die sinds het begin van de Covid-19-epidemie in België bestaat en die beweert onderscheid te maken tussen wat « essentieel » is en wat niet, een ritornello die altijd de marktactiviteiten en de consumenteneconomie bevoordeelt.

Logica voor de volksgezondheid, echt? Of een politieke keuze om bepaalde werkterreinen te instrumentaliseren om andere niet te beïnvloeden? Een blik op onze buren geeft enkele antwoorden. In Frankrijk heeft de regering er deze zomer voor gekozen het systeem van gezondheidscontrole uit te breiden tot winkelcentra van meer dan 20.000^m2 in de regio’s die het zwaarst door de epidemie zijn getroffen. De maatregel was van zeer korte duur: verschillende prefecturen schortten hem snel op na protest van werkgevers en grote detailhandelaars die een aanzienlijke daling van hun commerciële activiteiten betreurden. Maar toen de bioscopen klaagden dat hun bezoekersaantal door de invoering van de gezondheidspas met bijna de helft was gedaald, hebben de autoriteiten niet met hun ogen geknipperd.

De wortel en de stok, maar met welk doel?

Ondanks een naam die expliciet naar « veiligheid » verwijst, is er reden om te twijfelen aan het vermogen van het CST om de doelstellingen te bereiken die de regeringen eraan hebben toegeschreven: de circulatie van het virus beperken, verzadiging van ziekenhuizen voorkomen, verdere insluiting voorkomen. En er zijn maar weinig politici die zouden beweren dat het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid echt een instrument is om risico’s te verminderen. Evenmin is er veel bewijs dat de balans van voor- en nadelen een veralgemening ervan rechtvaardigt.

Verscheidene Belgische epidemiologen hebben er onlangs op gewezen dat dit middel zijn doeltreffendheid niet heeft bewezen en dat het in bepaalde situaties zelfs het risico van besmetting zou kunnen verhogen, omdat de gekozen methode, die van de wortel en de stok, voorziet in de opschorting van de barrièregebaren.

In april sprak het noodcomité van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) zich uit tegen de invoering van gezondheidspasjes, niet in de laatste plaats omdat zij « ongelijkheden kunnen verergeren » , maar ook vanwege het « beperkte bewijsmateriaal over de prestaties van vaccins bij het verminderen van de overdracht ». In augustus heeft de Crisis Strategy Expert Group for Covid-19 (CSEG) de Belgische regering aanbevolen CST alleen te gebruiken in contexten waarin het een sterke gezondheidslegitimiteit zou hebben, zoals massa-evenementen met een hoog risico van overdracht die niet door andere, minder ingrijpende maatregelen kan worden voorkomen. De GEMS-deskundigen waren van mening dat indien de GVD niet op evenredige wijze zou worden toegepast, deze zou worden gezien als een verkapte vaccinatieplicht en de polarisatie in de samenleving alleen maar zou vergroten.

Een omschakeling waarvan de gevolgen op lange termijn nog niet duidelijk zijn

Want terwijl de vaccinatie tegen Covid-19 wettelijk een vrijwillige handeling blijft, lijkt het doel van de CST minder een bolwerk van de gezondheid te zijn dan een politiek antwoord, namelijk het stimuleren van de vaccinatiecampagne door middel van een vorm van verplichting die zijn naam niet zegt en waarbij de Staat zijn verantwoordelijkheden afschuift op de teams in de betrokken plaatsen, die geacht worden controle-instanties te worden.

Heel pragmatisch moeten wij er in de eerste plaats aan denken dat wij niet bevoegd zijn om de spanningen te beheren die deze sortering van het publiek onvermijdelijk zal oproepen bij de ingang van onze plaatsen en activiteiten, en dat wij evenmin bevoegd zijn om de identiteiten te controleren. Wij kunnen het ons niet veroorloven om beveiligingsbedrijven in te huren, noch zijn zij bevoegd om identiteiten te controleren, en dat is een geluk. Maar bovenal: het is niet onze rol! Daar zijn we deze baan niet voor begonnen. Dit is in strijd met de ethiek en de waarden die wij met onze activiteiten en producties verdedigen. Als er al een rol voor ons is weggelegd, dan is het die van het behoud van de banden in een sociale catastrofe, van het behoud van het sociale leven tegen de angstwekkende en verdeeldheid zaaiende effecten van de gezondheidscrisis, van het overwinnen van de ongelijkheden bij de toegang tot en de deelname aan cultuur.

Wij mogen niet binnendringen in de privé-sfeer van de gebruikers die onze plaatsen of activiteiten bezoeken, of het nu is door hun vaccinatiestatus of hun identiteit te controleren, d.w.z. door deel te nemen aan wat de gegevensbeschermingsautoriteit (DPA) omschrijft alsIn het geval van de Europese Commissie gaat het om een« bijzonder ernstige inbreuk op het recht op privacy en het recht op bescherming van persoonsgegevens ». Wij zijn hier niet om wie dan ook uit te sluiten of te stigmatiseren, om mensen hun culturele rechten te ontnemen, of om mee te werken aan hun sociale invaliditeit… zelfs niet diegenen die, om welke reden dan ook, niet of nog niet gevaccineerd zijn, zich geen tests kunnen veroorloven, geen papieren hebben, of weigeren om dergelijke controles te ondergaan.

Met nog maar een paar dagen te gaan voordat het gemeenschappelijk douanetarief in theorie van kracht wordt, willen wij alarm slaan over deze maatregel, die volgens ons een gevaarlijk precedent schept. Zij dreigt niet alleen zichzelf in de loop van de tijd te verlengen en zich te verspreiden ten overstaan van een epidemie die duidelijk niet tijdelijk is, maar zich ook bij andere gelegenheden te reproduceren, kortom, zichzelf te « normaliseren » terwijl zij discriminatie vermenigvuldigt en ons sociaal gedrag sterk wijzigt. Wij willen niet bijdragen tot deze verschuiving naar een samenleving die van de bevolking rechters of politieagenten maakt, waardoor het gebruik van smartphones en QR-codes voor controledoeleinden wordt veralgemeend, en tegelijkertijd wordt bijgedragen tot een groeiende digitale kloof.

Dit zou een omschakeling zijn waarvan de gevolgen op lange termijn nog niet duidelijk zijn. Wij zijn ons ook bewust van de menselijke schade die de CSE op korte termijn aan ons publiek en onze teams zal toebrengen. Wij geloven dat er andere manieren zijn om naar een volksgezondheidscampagne te kijken en de ongevaccineerde bevolking aan te pakken. Wij zijn ervan overtuigd dat oplossingen die gebaseerd zijn op de deskundigheid van de teams en op de bijzonderheden van elke situatie (de grootte van een zaal, de mogelijkheid om het publiek een zitplaats te bieden, enz.) rechtvaardiger en doeltreffender zouden zijn dan één enkele behandeling die overhaast en zonder overleg aan een hele « sector » wordt opgelegd. In ieder geval weten we dat er veel minder discriminerende en minder privacy-schendende manieren zijn om het publiek in de best mogelijke omstandigheden te ontvangen; internationale en Belgische studies getuigen hiervan… waarvan sommige in opdracht van dezelfde instanties die nu de CST willen veralgemenen. De rest is een kwestie van politieke keuze.

Verplichte vaccinatie tegen covid-19, of die nu pervers wordt nagestreefd via een covid-veilig ticket, schaamteloos schuldgevoel opwekkende propaganda of, misschien binnenkort, via een wetsvoorstel, is juridisch, wetenschappelijk en filosofisch onwettig om een reeks redenen, waaronder de volgende:

1. Deze injecties zijn experimenteel[note].
2. De inhoud van deze producten is van twijfelachtige kwaliteit[note].
3. Welk recht heb je om onder dwang een experimenteel product ingespoten te krijgen?
4. De gezondheidsrisico’s van covid bij gezonde jonge mensen zijn uiterst gering. Jonge mensen hebben een bewezen natuurlijke immuniteit voor covid-19. De gezondheidswinst-risicoverhouding voor gezonde jongeren is bijna nul of zelfs negatief[note].
5. De gezondheidsrisico’s van covid zijn voor de meeste gezonde mensen zeer gering[note].
6. Deze risico’s worden verder beperkt door passende preventie en vroegtijdige behandeling[note].
7. Deze injecties zijn niet zonder risico[note].
8. De voorstanders van verplichte vaccinatie lijken de slachtoffers van ongelukken na de vaccinatie (sterfgevallen, handicaps, zelfs zeldzame) als noodzakelijke offers te beschouwen. Persoonlijke opoffering is een individuele keuze; opgelegd door de maatschappij, wordt het misdadig.
9. De daadwerkelijke doeltreffendheid van deze vaccins wordt nog steeds onderzocht[note].
10. Wat de veiligheid van deze producten op korte en middellange termijn betreft, is er om verschillende redenen sprake van onderrapportage van ongevallen na vaccinatie (patiënten en artsen melden geen effecten na vaccinatie)[note]. Ondanks deze onderrapportage zijn de gerapporteerde postvaccinatie-effecten al veel groter dan die na enig eerder vaccin[note].
11. De veiligheid van deze producten op middellange en lange termijn is per definitie nog onbekend[note].
12. Het centrale argument om jonge en minder jonge mensen over te halen zich te laten vaccineren is « altruïsme »: het gaat erom besmetting van de mensen in hun omgeving te voorkomen; sommige studies tonen echter aan dat degenen die gevaccineerd zijn even besmet blijven (met ten minste dezelfde virusbelasting): aangezien vaccinatie tegen runderen de overdracht van virussen niet voorkomt, valt dit altruïsme-argument in het niet: wat is de basis van een vaccinatieplicht?[note] ?
13. De vaccinatieplicht is niet te rechtvaardigen in een context waarin, naast twijfelachtige statistieken, niet alles is gedaan om zorg te verlenen, met als gevolg dat vele sterfgevallen rechtstreeks verband houden met deze verwijtbare nalatigheid: er zijn belemmeringen geweest voor de toegang tot zorg tijdens de aanvankelijke opsluiting; een afwijzing van een preventieve aanpak; een rem op het gebruik van antibiotica[note] terwijl veel covid-gerelateerde sterfgevallen gebeuren door bacteriële superinfectie[note]Het overdreven gebruik van het voorzorgsbeginsel voor ivermectine en andere vroegtijdige behandelingen met bemoedigende resultaten, terwijl hetzelfde voorzorgsbeginsel is losgelaten in het geval van injecties; het uitblijven van een positieve herfinanciering van de ziekenhuissector, enz.
14. De dubieuze praktijken van de farmaceutische sector zijn welbekend (talrijke veroordelingen in het verleden). Hoe kunnen we hen blindelings vertrouwen met dit zware verleden[note]?
15. Individuele geïnformeerde toestemming zonder dwang is een rechtsbeginsel dat voortvloeit uit de fundamentele rechten en vrijheden[note]. Mijn recht op mijn eigen lichaam is een onvervreemdbaar recht dat deel uitmaakt van de waardigheid van de mens, een beginsel waaruit alle mensenrechten voortvloeien: welk argument rechtvaardigt het terzijde schuiven van deze fundamentele beginselen, zonder zelfs maar te kijken naar de bredere implicaties van dit opgeven van het recht van het individu op zijn of haar eigen lichaam en van de individuele toestemming?
16. Voor degenen die deze experimentele injecties weigeren, is het ethisch niet te rechtvaardigen dat hun, in geval van een universele vaccinatieplicht, de mogelijkheid wordt ontnomen om te werken of te studeren, waardoor andere grondrechten worden geschonden: recht op arbeid (art. 23 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens) en daarmee de onmogelijkheid om in levensbehoeften te voorzien (recht op leven), het recht op onderwijs (art. 26), het recht om zonder inmenging een mening te koesteren (art. 19), het recht op vrijheid (art. 3), …
17. Het politieke en morele project lijkt duidelijk te bestaan uit het onderdrukken van fundamentele rechten en vrijheden in naam van het collectief welzijn… Wie zou verantwoordelijk zijn voor het definiëren van dit openbaar goed? Publieke goederen deskundigen »? Hoe zit het met de liberale democratie (niet te verwarren met meerderheidsregel)? De grondrechten en fundamentele vrijheden zijn het resultaat van een sociale strijd die het mogelijk heeft gemaakt deze rechten op te werpen als bolwerken tegen het recht van de sterkste.
18. Het is duidelijk dat we zijn overgegaan tot een strategie van periodieke vaccinatie voor onbepaalde tijd, ten voordele van de Amerikaanse farmaceutische sector (juliprognoses van 33,5 miljard dollar voor Pfizer in 2021) en ten nadele van de overheidsbegrotingen: dit doet enerzijds vragen rijzen over de echte problemen die aan de basis liggen van deze crisis, over de toestand van onze democratie, maar ook – en vooral – over het voorzienbare toekomstige onvermogen van de staten om het fundamentele beleid en de toekomstige uitdagingen te beheren.
19. De doeltreffendheid van de natuurlijke immuniteit is wetenschappelijk bewezen en de mortaliteitsgegevens, met inbegrip van de RFI-percentages, zijn een duidelijk bewijs van deze[note]. Ook de rol van preventie bij de versterking van deze natuurlijke immuniteit is wetenschappelijk bewezen[note].
20. Sommigen wijten het gebrek aan universele vaccinatiegraad aan het feit dat het virus openstaat voor mutatie, maar anderen waarschuwen dat een hoge vaccinatiegraad tijdens een pandemie waarschijnlijk een selectieve druk op het virus zal uitoefenen met het oog op het ontstaan van resistente varianten[note]. Bovendien is het volstrekt onrealistisch te verwachten dat een zoönose kan worden bestreden door vaccinatie van mensen, aangezien huisdieren en vee bijdragen tot variaties en mutaties van het virus[note].

De in dit document aangehaalde bronnen zijn slechts een klein deel van de wetenschappelijke referenties die de gezondheids-, juridische en morele irrelevantie van verplichte vaccinatie aantonen.

Deze tekst is geschreven door een groep burgers en wetenschappers die hun medeburgers uit alle lagen van de bevolking, verzorgers, advocaten, enz. oproepen actie te ondernemen. om uit de stilte te komen en zich bij hun collectief aan te sluiten om het met hun vaardigheden te verrijken.

Dit artikel, waarin wordt beschreven waarom aan bepaalde geneesmiddelen de voorkeur wordt gegeven boven andere, die over het algemeen in diskrediet zijn gebracht, is van essentieel belang om te begrijpen hoe de gezondheidszorg in onze kapitalistische samenlevingen functioneert. Maak je geen zorgen over deze. Vooral winst, ten koste van… gezondheid.

Céline Deluzarche, journaliste bij Futura-science, is verheugd dat « na de eclatante mislukkingen van ivermectine, een klinische fase 3-studie eindelijk de doeltreffendheid heeft bevestigd van een oraal geneesmiddel tegen Covid-19: Molnupiravir ». Deze molecule is volgens het bedrijf voorbestemd om een gangbare behandeling voor Covid-19 te worden.

Leïla Belkhir, specialist infectieziekten aan de Cliniques Universitaires Saint-Luc, is van mening dat Molnupiravir, een geneesmiddel dat even oud is als Ivermectine en al 40 jaar bekend is onder de naam MK-4482, een « zeer veelbelovende molecule » is voor de behandeling van Covid-19. Molnupiravir is vergeten… Ivermectine wordt er nu bijgegooid… Waarom?

Laten we proberen deze vraag objectief te beantwoorden door ons te bevrijden van de mening van deskundigen onder invloed en journalisten onder controle die vergeten dat in elke gezondheidscrisis een leugen altijd synoniem is met « dood »!

Wat is Molnupiravir?

Het molecuul links is een nucleoside: cytidine. Een nucleoside is een van de bouwstenen van het genoom, of het nu gaat om een virus, een plant, een dier of een mens. Cytidine is een van de 5 codes van nucleïnezuren, een oerelement van het leven.

Laten we het « zeven fouten spel » even spelen met de andere twee moleculen. Cytarabine verschilt van cytidine doordat een hydroxyl (OH) wordt verplaatst van een cis- naar een trans-positie ten opzichte van de osidische ring. Doordat cytarabine door deze overeenkomst de plaats van cytidine in het genoom inneemt, verstoort het het mechanisme van het kopiëren en repliceren van nucleïnezuur. De blokkering van de celdeling die daarvan het gevolg is, maakt deze molecule tot een doeltreffende behandeling tegen kanker: een chemotherapie tegen leukemie.

Antivirale middelen lijken in het algemeen qua structuur sterk op sommige geneesmiddelen tegen kanker. Molnupiravir bootst ook cytidine na met een hydroxyl (OH) op de amine van de aromatische ring. Door het behoud van cis-hydroxyls is het actiever op RNA dan op DNA. Daarom belemmert het theoretisch de replicatie van RNA-virussen zoals SARS CoV2.

Het is dus zeer waarschijnlijk en zelfs mogelijk dat deze molecule nuttig is bij de behandeling van Covid-19, maar net als bij geneesmiddelen tegen kanker is het ook zeer waarschijnlijk en zelfs mogelijk dat zij mutagene of carcinogene bijwerkingen heeft. Van soortgelijke experimentele geneesmiddelen in deze klasse is bekend dat zij teratogeen zijn bij dieren, waarbij nakomelingen worden geboren zonder tanden en met ontbrekende schedelgedeelten.

Dr. Rick Bright, directeur van de Biomedical Advanced Research and Development Authority, het bureau voor pandemische tegenmaatregelen van de Amerikaanse regering, waarschuwde voor de gevaren van verdere ontwikkeling van molnupiravir. Bright verzette zich met name tegen de toekenning van een belangrijke financiële stimulans die Merck wenste. Hij beweerde dat Robert Kadlec (Witte Huis) Merck had geholpen bij het omzeilen van de aanbestedingsprocedure van de overheid ¹. Bright moest het opnemen tegen een aantal taaie tegenstanders: Molnupiravir werd gesteund door het National Institute of Allergy and Infectious Diseases, onder leiding van de zeer mysterieuze Dr. Anthony Fauci.

Het debat was kort. Dokter Bright werd onmiddellijk uit zijn functie ontheven. Intussen heeft het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services (HHS) toegezegd voor 1,2 miljard dollar molnupiravir van Merck te kopen als het product toestemming voor noodgebruik (EUA) of goedkeuring van de FDA krijgt. Laten we wedden dat ze die toestemming snel krijgen, want Dr. Fauci zei dat het zo snel mogelijk zou gebeuren.

In afwachting van de goedkeuring van de FDA is Merck dan ook reeds begonnen met de grootschalige productie van molnupiravir en is zij van plan tegen het einde van het jaar de doses te produceren die nodig zijn voor 10 miljoen behandelingen. Merck twijfelt niet aan de accreditatie van haar product en maakt zich duidelijk niet druk om de mutagene effecten van haar lievelingskindje, ondanks de studie ² Recent rapport van Dr. Shuntai Zhou (University of North Carolina at Chapel Hill), die in het Journal of Infectious Diseases de aandacht vestigt op de risico’s van molnupiravir voor de mens en beklemtoont dat moet worden toegezien op mogelijke genotoxische bijwerkingen op lange termijn.

Vijf-vier-vragen: diskwalificeert molnupiravir ivermectine?

Ivermectine, een door de FDA goedgekeurd macrocyclisch lacton waarvan de fase IV-studie in 1975 werd voltooid, is door de WHO als een essentieel geneesmiddel opgenomen. Wij weten uit een halve eeuw ervaring dat het niet giftig is voor zoogdieren.

Abhigyan Choudhury toont in een artikel gepubliceerd in maart 2021 in Future virology ³ dat ivermectine zich sterk kan binden aan de S2-subeenheid van het spike-eiwit van SARS-CoV-2, waardoor een allosterische conformatieverandering optreedt die de werking op SARS-CoV2 verklaart. Dit mechanisme tast het genoom niet aan, wat het, zo concludeert hij, tot een uitstekende kandidaat maakt voor de behandeling van Covid19.

Het is dus moeilijk te begrijpen hoe een molecule waarvan de doeltreffendheid door vele artsen wordt geprezen en waarvan de veiligheid totaal is, door Molnupiravir zou kunnen worden gediskwalificeerd, tenzij wordt aangetoond dat zij ondoeltreffend is!

Er zijn echter veel studies die de doeltreffendheid van Ivermectine aantonen. Daaronder de in juni 2020 in The Journal of Antibiotics gepubliceerde studie van Fatemeh Heidary, die een overzicht geeft van de belangrijkste publicaties sinds 1970, waaruit het brede scala van DNA- en RNA-virussen blijkt waartegen ivermectine werkzaam is. Kory’s meta-analyse is bekend. Het geeft Ivermectine een onbetwistbare effectiviteit.

Veel artsen in het veld zijn, gesteund door deze studies en hun eigen ervaring, van mening dat de combinatie van ivermectine, hydroxychloroquine, azithromycine en zink momenteel het beste vroegtijdige poliklinische therapeutische alternatief is voor Covid, vooral omdat het geen enkele bijwerking heeft. Een recent artikel dat in juli 2021 door het Institut Pasteur is gepubliceerd, ondersteunt dit standpunt: « We melden dat ivermectine, gebruikt in de standaard antiparasitaire dosis van 400 µg/kg, geïnfecteerde hamsters beschermt tegen het ontwikkelen van klinische symptomen en tegen het verliezen van de reukzin tijdens SARS-CoV-2-infectie ».

Natuurlijk heeft niemand deze studie, of enige andere, in de media genoemd. De studie van Pasteur werd ter plekke gepasteuriseerd en in de koelkast gezet!

Wat is de uiteindelijke kritiek op Ivermectine?

Dit is waar we de roman Noir binnenstappen! Ivermectine wordt geproduceerd door Merck, hetzelfde bedrijf dat Molnupiravir produceert. Welk belang heeft Merck om zichzelf op te rollen? Het is heel eenvoudig! Ivermectine behoort nu tot het publieke domein en kost minder dan $10 voor een volledige kuur, terwijl molnupiravir, waarop een octrooi rust, naar verluidt zal worden aangeboden voor $700. Merck heeft er dus alle belang bij om haar oude product, dat zij hoe dan ook in grote aantallen aan artsen en dierenartsen zal blijven verkopen voor de behandeling van een groot aantal parasitaire aandoeningen, te doen verdwijnen! Dus om molnupiravir te verkopen, was het essentieel dat ivermectine niet werkte. Wie zou kiezen voor een potentieel giftige behandeling van 700 dollar als een onschadelijke behandeling hetzelfde doet voor 10 dollar? Studies die Ivermectine in diskrediet brachten hebben dus welig getierd.

Deskundigen zijn erg gesteld op gerandomiseerde dubbelblinde studies. Ik geef de voorkeur aan doofstomme studies, uitgevoerd door onderzoekers die noch de lokroep van het goud, noch het gezang van de sirenen horen en die in alle eenvoud streven naar helder zien en de waarheid dienen.

Ik zal de combinatie van Ivermectine-Hydroxychloroquine-azythromycine-Zink blijven voorschrijven aan alle patiënten die dat wensen, zoals ik tot nu toe met consistent succes heb gedaan, totdat serieuze wetenschappelijke bewijzen mijn standpunt wijzigen.

Het bewijs zal echter traag komen. Het kan niet van een door geld verzwakte wereld komen. Zo is advocaat Kenneth Frazier, de CEO van Merck, de 66ste best betaalde CEO van een beursgenoteerde onderneming. Hij staat op de 7e plaats in de farmaceutische industrie met een jaarsalaris in 2016 van $21.781.200! Frazier krijgt in één dag wat professor Didier Raoult in een jaar krijgt! Welke zal je vertrouwen?

Ivermectine en molnupiravir kunnen elk een specifieke rol spelen bij de behandeling van Covid19 , maar helaas zal hun respectieve rol nooit worden onderzocht.

Het in diskrediet brengen van Ivermectine is georganiseerd door al diegenen die er belang bij hebben het te blokkeren, met inbegrip van de deskundigen in de task forces, die zijn gekozen vanwege hun belangenconflicten in politieke, academische en universitaire kringen, waar de corrupten in overvloed aanwezig zijn. Medische corruptie is nu een « publiek geheim ⁴« . Alle eerlijke artsen schreeuwen hier al jaren over, maar zij schreeuwen in de wildernis.

Het totale gebrek aan nauwgezetheid van de journalisten ten aanzien van belangenconflicten, dat een ernstig probleem vormt, is in dit opzicht zeer tekenend voor het feit dat de pers en de grote media onder toezicht worden geplaatst. Sommigen, soms hun missie verlatend, knijpen een oogje dicht voor wat ooit het grootste gezondheidsschandaal in de geschiedenis zal worden genoemd…. Misschien op een dag!

Alain Colignon, vasculaire chirurgie.

Anonieme medewerkers

In een witboek waarin hij terecht het tot zondebok maken van de niet-gevaccineerden door een groeiend deel van de samenleving, bepaalde media en de politieke wereld aan de kaak stelt, concludeert een vooraanstaande Belgische politicoloog, net als vele politici, dat de tijd rijp is voor een debat over de vaccinatieplicht[note].

De auteur wijst er echter op dat « ondanks de wijdverbreide overtuiging, gevaccineerde mensen nog steeds covid-19 kunnen oplopen en overdragen. Vaccinatie vermindert alleen deze overdracht, in verhoudingen die nog moeten worden vastgesteld. De waarde van vaccins ligt veeleer in hun opmerkelijke doeltreffendheid bij het voorkomen van ernstige vormen van de ziekte. Maar..,

1. als de vaccinatie tegen covidae de overdracht van virussen niet voorkomt, is er geen wetenschappelijke basis voor deze vaccinatieplicht: wat zou het nut ervan zijn voor de gezondheid?
2. Aangezien het coronavirus een zoönose is, zou zelfs een totale vaccinatie van de menselijke bevolking SARS-CoV-2 en zijn huidige en toekomstige varianten niet kunnen uitroeien, wat deze vaccinatieverplichting des te onverdedigbaarder maakt (de uitroeiing van pokken was mogelijk omdat het virus alleen mensen trof).
3. Wat de « opmerkelijke » doeltreffendheid van vaccins bij het voorkomen van ernstige vormen betreft, deze wordt nog onderzocht om de precieze mate ervan vast te stellen, en heeft geen betrekking op jonge of gezonde mensen die geen risico lopen op ernstige vormen: waarom zouden zij zich beschermen tegen een risico dat zij niet lopen?
4. De auteur lijkt ook niet te beseffen dat geen enkele wetenschappelijke studie tot nu toe het door de WHO aanbevolen werk heeft gedaan om te controleren op verwarrende factoren (covariaten die een verwarrende vertekening kunnen veroorzaken), en het is verontrustend dat veel studies mensen die 2 of 3 weken eerder zijn gevaccineerd meetellen als niet-gevaccineerd. Dit is volgens specialisten een ernstige epidemiologische fout.
5. Sommige mensen nemen liever het risico om besmet te raken met covid dan te worden onderworpen aan een experimenteel vaccin waarvan zij geen ernstige bijwerkingen wensen te ondervinden, en dat is hun goed recht. Bovendien bestaat er geen gevaar voor overbevolking van de ziekenhuizen, aangezien het slechts om een minderheid gaat, aangezien meer dan 80% van de bevolking is gevaccineerd en, naar men zegt, « beschermd is tegen ernstige vormen ».

De auteur voegt eraan toe dat « deze zelfde politici weigeren te praten over verplichte vaccinatie. Dit zou een gezonde manier zijn om het onderwerp te benaderen ». De afgelopen dagen hebben veel politici zich echter duidelijk uitgesproken voor verplichte vaccinatie! Onder het mom van een (zeer relevante en legitieme) aanklacht tegen het covid-veilig-kaartje, ligt het standpunt van de auteur duidelijk in de lijn van dat van de regering, die vaccinatie verplicht wil stellen, maar de invoering daarvan uitstelt om de enkele reden dat zij de wettelijke middelen daartoe zoekt en langzaam maar zeker de publieke opinie voorbereidt. Wat de haalbaarheid van de controle op deze vaccinatieverplichting betreft, stelt de auteur dat deze niet moeilijker uit te voeren zou zijn dan de controle op het covid safe-ticket: « Laten we een suggestie durven doen: we zouden bijvoorbeeld bij elke ingang van een café, restaurant, sporthal, ziekenhuis, enz. een controle kunnen uitvoeren op de vaccinatiestatus, wat precies is wat de uitgebreide versie van het covid safe-ticket voorziet. Dit is doen alsof men vergeet dat het covid-veilig ticket, zo discriminerend en abject als het is, nog steeds een plaats in de samenleving laat (in tegenstelling tot verplichte vaccinatie) voor ongevaccineerden die negatief getest zijn of genezen zijn van covid (dat is, (wat, wij zijn het met de auteur eens, uiterst pervers is, omdat enerzijds niemand zich een screeningstest om de 48 of 72 uur kan veroorloven, en anderzijds het onwaarschijnlijk is dat iemand die van covid genezen is, zes maanden later opnieuw besmet zal zijn en zijn covid-veilig ticket zal kunnen verlengen). De auteur, die de regels van de medische deontologie vergeet, gaat ook voorbij aan het privé-karakter van de vaccinatiestatus die onder het medisch geheim valt.

Voor een auteur die deel uitmaakt van een groep wetenschappers en academici die terecht en op briljante wijze campagne voeren tegen de vaccinatie van de allerkleinsten, is het standpunt dat in dit artikel wordt ingenomen uiterst dubbelzinnig: waarom tegen vaccinatie van de allerkleinsten zijn en vervolgens verplichte vaccinatie voorstellen? Of hoopt de auteur dat de uitkomst van dit debat over verplichte inenting zal zijn dat deze optie wordt verworpen? Een dergelijke hoop zou uiterst naïef zijn gezien de huidige staat van onze « democratie », het gebrek aan diversiteit in de groep wetenschappers die de regering mag adviseren en de ontwikkeling in de richting van verplichte vaccinatie die in sommige landen, waaronder in het hart van de EU, gaande is.

Het debat over de verplichte vaccinatie is dus niet « gezond »: de verplichting om een experimenteel vaccin in te spuiten bij mensen die geen risico lopen, bij jongeren en binnenkort bij baby’s, komt neer op de bekrachtiging van het einde van de individuele geïnformeerde toestemming (vastgelegd in de verklaringen van Neurenberg en Helsinki), van het recht van het individu op zijn eigen lichaam (hebben wij enig idee van de implicaties hiervan, buiten dit debat?

Het Covid Safe Ticket festival pleit voor vrijheden, eh… het Festival van Vrijheden pleit voor het Covid Safe Ticket. Wij zullen het dus hebben over vrijheid onder de voorwaarde van verificatie van iemands medische toestand. « Vrijheid is slavernij ».

Maar het zal nodig zijn « de zaak met solidariteit te bekijken » om « tot de kern van de zaak door te dringen ». Het einde van de vrijheden misschien?

Oxymoron: Een stijlfiguur die bestaat uit het samenvoegen van twee schijnbaar tegenstrijdige woorden.

Er zijn algemene sterftecijfergegevens voor België beschikbaar voor de eerste drie kwartalen van 2021. Dit omvat alle sterfgevallen door alle oorzaken, inclusief covid. In de afgelopen vijf jaar en in de eerste drie kwartalen van het jaar is het totale aantal sterfgevallen het laagst in 2021 (zie onderstaande grafiek), ondanks een groeiende en vergrijzende bevolking.

Waarom dan eind 2021 een « covid-veilig ticket » invoeren, beperkende maatregelen handhaven (maskers, enz.) en in feite een inentingsplicht organiseren die zijn naam niet zegt? Natuurlijk stel ik deze vraag omdat ik een samenzweringstheoreticus ben!

Waaraan stierven we in België in het jaar van de covid?

Laten we dit in perspectief plaatsen: in 2020 waren er over het hele jaar 127.000 sterfgevallen in België, waarvan ongeveer 16.000 te wijten waren aan covid en niet 23.000 zoals overgeteld door de Belgische autoriteiten (een overgetelde telling van ongeveer 44% – lees « Waaraan sterven de Belgen? »[note]). Toch lijkt dit veel, maar er zijn verschillende verklaringen die niet rechtstreeks verband houden met het virus zelf.

In de voorgaande twee jaren, 2018 en 2019, was de seizoensgriep mild. Milde jaren worden altijd gevolgd door een inhaaljaar. Dit is het « oogst »-effect: meer bejaarden, meer bejaarden met een proeftijd en tenslotte meer sterfgevallen zodra een iets virulenter virus opduikt, of het nu griep is of covid.

Volgens de WHO waren in België in 2016 niet-overdraagbare ziekten (kanker, beroertes, Alzheimer, enz.) verantwoordelijk voor 86% van alle sterfgevallen (meer dan 95.000 van de 111.000). Het is algemeen bekend dat deze ziekten sterk samenhangen met bekende risicofactoren die kunnen worden beïnvloed. Met 16.000 sterfgevallen in 2020 kan covid veruit de grootste doodsoorzaak in België zijn. Tabak alleen al doodde drie keer zoveel mensen als covid (in 2020, wereldwijd). De staat van dienst van industrieel voedsel en de bevordering ervan met instemming en steun van onze autoriteiten is nog slechter.

Het risico van een individu om te sterven hangt grotendeels samen met bekende sociale determinanten en risicofactoren, waaronder voor covid. Kunnen we rekenen op RTBF en de media om het evenwicht te herstellen? Nee, en zeker niet sinds het begin van de Covid crisis.

In België hebben de regeringen Wilmès en De Croo een bijzonder desastreuze aanpak van de covidusepidemie ten uitvoer gelegd, met vele vermijdbare sterfgevallen tot gevolg: het buitenspel zetten van de eerstelijnsgezondheidszorg en dus het in de steek laten van veel patiënten, vooral in bejaardentehuizen waar de meest kwetsbare bevolkingsgroepen zich bevinden, het verbod om bepaalde goedkope geneesmiddelen voor te schrijven ten gunste van nieuw op de markt gebrachte geneesmiddelen die noodzakelijkerwijs zeer duur zijn (en over het algemeen ondoeltreffend of zelfs gevaarlijk, zoals Remdesivir), een unieke strategie op basis van experimentele en dure vaccins, waardoor een klimaat van angst wordt geschapen dat bijzonder schadelijk is voor het Belgische immuunsysteem, enz.

Francis Leboutte, http://liege.mpOC.be