Wals met Tina

« Er is geen alternatief . Een schokkende zin, waarvan het moederschap wordt toegeschreven aan Margaret Thatcher. Een stelregel die hij in de jaren tachtig gebruikte om elke kritiek op zijn neoliberale ideeën in een markteconomie van de hand te wijzen. 

« TINA »: het broodkruimelspoor van de « covidiaanse » communicatie van de regering. Een politieke slogan, waaraan de dominante media een formidabel klankbord bieden, een versterkend effect. Het gaat niet langer om het « denken » van de maatschappij, om het maken van keuzes, maar om het volgen van haar « natuurwetten », die door de techno-wetenschap zijn geformuleerd. Het gevolg: het in diskrediet brengen, of zelfs muilkorven, van elke dissidente meningsuiting. Identificeer de tegenstander goed. In de Middeleeuwen werd de heks, de ketter, gehaat. In de 19e eeuw werd de vervloekte burger bestempeld als « socialist ». In de twintigste eeuw, ten tijde van het McCarthyisme, werd hij een « communist ». Ten tweede zijn het de termen « Poujadist », « populist », die als een politieke vogelverschrikker fungeren. Vandaag de dag wordt de belediging « samenzwering » afgedaan als een anathema. Een verbod. Het is een containerbegrip dat « anti-5G », « anti-vax » en critici van het beheer van de gezondheidscrisis omvat. 

De samenzweringstheoreticus is de ‘paria’ burger. En het werkt. Het werkt als een krachtig verdovingsmiddel. Een vector van zelfcensuur. De fabriek van omerta. Uit de kast komen om het beleid van de regering te bekritiseren is een evenwichtsoefening geworden, zelfs een moedige. 

Wetenschappers die tegen de stroom van de gezondheidsdoxa zijn ingegaan, hebben de klappen gekregen. Deze omvatten: Luc Montagnier, de beroemde ontdekker van het AIDS-virus en winnaar van de Nobelprijs voor geneeskunde 2008, die gelooft dat het Covid 19-virus een menselijke creatie in het laboratorium zou kunnen zijn. Een stelling die door wetenschappers wordt geminacht en die de samenzweringstheorie voedt. Een ander voorbeeld is dat van de geneticus en voormalig directeur onderzoek van INSERM (Institut National de la Santé et de la Recherche Médicale), Alexandra Henrion-Caude. De onderzoeker, die zeer kritisch staat tegenover de besluiten die zijn genomen om het virus te bestrijden, is beschuldigd van samenzwering. INSERM distantieerde zich van zijn opmerkingen. Youtube heeft het gecensureerd. 

Wat moet de « wetenschappelijk ongeletterde » doorsneeburger denken van het in diskrediet brengen van dergelijke persoonlijkheden, die zich ooit onderscheidden door een prestigieuze carrière en een hoogvliegend CV? Moeten wij geloven dat zij zich ernstig vergissen, dat zij hun knikkers hebben verloren? Of moeten zij worden beschouwd als « klokkenluiders », die de Cassandra spelen en bereid zijn hun reputatie, zelfs hun carrière, op te offeren in naam van het collectieve belang? 

De vraag verdient het om gesteld te worden. Wat zou het motief van een wetenschapper zijn, geconfronteerd met het benauwende keurslijf van de eenzijdige geest, om zijn stroom van infoxen uit te storten? Moeten wij geloven dat zij van meet af aan aan de verkeerde kant van het hek staan, omdat zij weten dat de wetenschap kan worden gemanipuleerd, zoals Pascal Vasselin en Frank Cuveillier aantonen in hun documentaire De fabriek van de onwetendheid, die op 23 februari op Arte wordt uitgezonden? Dit laatste is een stichtelijk voorbeeld van de misselijkmakende strategieën die door bepaalde industriëlen (zoals de De tabaks- enpesticidenlobby’s gebruiken dezelfde methoden om onwelgevallige wetenschappelijke waarheden te verdoezelen, of zelfs om tegenwetenschap en vervalste studies te produceren, teneinde hun gevaarlijke producten te kunnen blijven verkopen en al te restrictieve wetgeving of gerechtelijke procedures te vermijden. 

HET GRAAN EN HET KAF 

Volgens premier Alexander De Croo « moeten we vertrouwen op wetenschap en analyse  » bij de beheersing van deze epidemie(1).

« Wetenschap : één en ondeelbaar. Is ze een deïst geworden? Aan de ene kant is er de « echte » wetenschap, waar de regering religieus naar luistert. Aan de andere kant, de ondergrondse « samenzwerings » beweging, die te vinden is op sociale netwerken? 

In de Middeleeuwen blokkeerde het dogmatische obscurantisme van de Kerk elk kritisch denken. De Verlichting verbrijzelde de loden deken die hem opsloot. Voor de geleerden van die tijd was het nodig om de waarheidsgetrouwheid van dingen in twijfel te trekken. Is het tegenwoordig geen gezonde reflex meer om te twijfelen? Waarom zou de burger die twijfelt aan de integriteit van Big Pharma moeten worden beschouwd als een « verdachte samenzweringstheoreticus », terwijl hij onder meer weet dat de Europese Commissie bij haar onderhandelingen over contracten voor de aankoop vooraf van vaccins voorrang heeft gegeven aan het bedrijfsgeheim boven de informatie van de burger? Dat deze disclaimers van aansprakelijkheid voor fabrikanten bevatten? Dat zij voorstander is van de logica van « privatisering van de winst » en « collectivisering van het verlies », aangezien bij medische problemen ten gevolge van hun injectie de verantwoordelijkheid bijna volledig bij de staten ligt? Dat sommige medische staf weigerachtig is om gevaccineerd te worden? Dat de EU, in ruil voor overheidsfinanciering, niet eiste dat farmaceutische bedrijven technologie deelden? Dat het de belangen van Big Pharma beschermt in het octrooimonopolie, in de Wereldhandelsorganisatie(2), terwijl het paradoxaal genoeg beweert dat het einde van de pandemie afhangt van de vaccinatie van de wereldbevolking, enz. ? 

In het licht van deze feiten, waarbij het duidelijk is dat geld voorrang heeft op gezondheid, is het legitiem vraagtekens te plaatsen bij het beheer van de crisis. Des te meer wanneer onderzoeksjournalistiek de neiging heeft overschaduwd te worden door propaganda. 

TINA EN DE MEDIA 

In de kruistocht tegen het virus neemt « TINA » het voortouw, ook in de media. In zijn hoofdartikel van 12 maart zette de redacteur van La Libre Belgique, Dorian de Meeûs, de toon:  » Het is tijd voor vaccinatie. Het is van essentieel belang de Belgen ervan te overtuigen dat zij zich op een « geïnformeerde, vrije en vrijwillige » manier moeten laten vaccineren « . Een formulering die klinkt als een oxymoron. Om een geïnformeerde keuze te kunnen maken, moet er een debat zijn, met tegenstanders. Maar de onderliggende trend is de standaardisatie van de media spraak. Bijvoorbeeld de « ertheïsche » interviews in Matin Première, waaronder « Le parti pris  » op 16 maart. De gast debaters: twee apostelen van vaccinatie. Emmanuel André, microbioloog en viroloog aan de KULeuven, en Charlotte Martin, specialist infectieziekten aan het CHU Saint-Pierre, zijn van mening dat vaccinatie verplicht moet worden gesteld voor de hele bevolking. 

De mainstream media bereidt de publieke opinie hierop voor. Hun ritueel: het dagelijks afblazen van de cijfers van het Covid van het Nationaal Instituut voor Volksgezondheid Sciensano, die onophoudelijk slecht en zelfs alarmerend blijven. Dit is het belangrijkste argument dat van het ene overlegcomité naar het andere wordt gebruikt om de schroeven niet los te draaien of zelfs maar aan te draaien. De manier om de druk op de bevolking te houden tot ze gevaccineerd zijn. 

Door aan te tonen dat men cijfers in diametraal tegenovergestelde richtingen kan laten spreken, heeft de regisseur Bernard Crutzen met zijn documentaire Ceci n’est pas un complot een polemiek op gang gebracht. Aan de andere kant dient de aankondiging dat België de kaap van 22.000 doden heeft overschreden, als dramatisering. Dit maakt hem tot een gevaarlijk virus dat de ernstige aanvallen op onze individuele vrijheden rechtvaardigt, met inbegrip van het recht om zijn beroep uit te oefenen. In vergelijking met de Belgische demografie is dit cijfer daarentegen niet meer verontrustend: 0,17%. Het is waar dat het percentage stijgt met de leeftijd, maar dit vertroebelt de doodsoorzaak. Worden oudere mensen meegesleept door of met Covid? De aankondiging in de media dat president Valéry Giscard d’Estaing op de canonieke leeftijd van 94 jaar (!) door Covid is gegrepen, is ontnuchterend. De obsessie met transhumanisme? Op z’n minst de uitdrukking van een sterk cognitief vooroordeel: onze relatie met de dood. En we leven op de fata morgana van een wetenschap die in staat is ziektes te genezen, ons onoverwinnelijk te maken. 

Vandaag is het enige verhaal dat geldig is en doorsijpelt in de overgrote meerderheid van de media dat van « TINA ». Daarmee creëren zij een voedingsbodem voor onverdraagzaamheid. Ze zetten burgers tegen elkaar op. Dus moeten we het uitmaken met Tina. Er is een alternatief voor het « eenzijdige denken » en dat is in aantocht. 

Celtiberus

Notes et références
  1. Alexander De Croo: «Le moment où l’on va déconfiner n’est pas très loin» (vidéo) Le Soir
  2. L’UE bloque la demande de dérogation temporaire de certaines obligations liées à l’accord de l’OMC sur les aspects des droits de propriété intellectuelle qui touchent au commerce (ADPIC), déposée par l’Inde et l’Afrique du Sud.
Powered By MemberPress WooCommerce Plus Integration

Espace membre

Leden