Poëzie

Virus in het water, hallo virus!

Virus in het water, hallo virus!
Wanneer de verstopte hemel tuimelt
Met België als eindpunt
Dat alles naar de hel gaat in een handbak
Maskers, barrière gebaren muteren in vodden en scharnierende gebaren.

Virus in het water, hallo virus!
Wanneer ik met mijn armen het onbekende omhels Tussen tranen en glimlachen in de modder Geen besmetting meer, geen radeloze angst Waar ben je, de onzichtbare en waanzinnige moordenaar? Onze lippen verdragen geen infectie meer als wederzijdse hulp de woestenij trotseert.

Virus in het water, hallo virus!
Als ik kijk naar de immense rivier die mijn lieve land is geworden
En al deze geschenken die neerdalen Anoniem, vrienden, familie, omarmd Je bestaat alleen in de media En je verdwijnt in het midden van het puin.

Virus in het water, allo le virus
Je bent zo’n minpunt geworden dat het tijd is dat je orémus van het gordijn valt, einde aandacht!

Marie-Ange Herman

MORGEN EN VANDAAG 

In februari 1996 schreef ik « Demain », op een middag toen ik werkte in het CAFA (Centre d’Accompagnement et de Formation pour Adultes), een non-profit organisatie die afhankelijk is van het OCMW van Sint-Gillis. 

Deze tekst resoneert en heeft in de afgelopen 25 jaar weerklank gevonden en mensen hebben me vaak laten weten dat hij hen in het heden aanspreekt. 

Begin november 2020, aan het begin van de tweede lockdown (we hadden al bijna een maand een avondklok), schreef ik « Vandaag ». Deze tekst is een herhaling van de eerste. 

Wat mij betreft is het tijd om gewoon « Nee » te zeggen tegen de afkeurenswaardige driften en illegale en onethische beslissingen van onze leiders in het kader van de zogenaamde gezondheidscrisis, die in feite een diepgaande democratische en sociale crisis is. 

En zoals degenen die mij sinds 2004 (tweede oproep van de Nationale Raad van Verzet Frankrijk) hebben geïnspireerd, zeiden: « Creëren is je verzetten, verzet is creëren! » 

Morgen

Niemand weet of het de wind of de storm is
Die morgen over onze hoofden zal breken
Niemand weet wanneer het magma zal ontstaan
Maar het is zeker dat niemand zal ontsnappen 

Zal het de Apocalyps zijn of de wedergeboorte
In ieder geval een terugkeer naar de essentie
De wereld zwelt met geld als een supernova
Het hart van de mens legen van de waarden die hij liefhad 

Waar is de gelijkheid, de creativiteit en de solidariteit?
Deze kleuren die de mens heeft begraven
Gefascineerd door de kracht en macht
Het is op weg naar een diepe decadentie 

Zoveel pessimisme en ijdele klaagzangen
Zal zeggen dat de struisvogel gedrenkt in gekke consumptie
Maar hoe kan je de realiteit negeren
Wanneer het bewustzijn ermee doordrongen is 

We zullen kracht en moed nodig hebben
Om dit nieuwe werk te beginnen 

Wij bouwen vandaag aan morgen
Vandaag is de dag dat we ons lot redden! 

Guy de Halleux (februari 1996) 

Tegenwoordig

De bliksem rommelt door de lucht
De wolken roffelen de trom
De geest vertroebeld met al deze gal
Waarmee we dag en nacht gevoed worden 

De dood sluipt rond als een hyena
Onze hersenen leeggemaakt, overgeheveld,
Behandeld en in dozen gedaan
Waar ben je, adem van verse lucht? 

Zelfs deze kerst is gekneveld
Alle rituelen gede-ritualiseerd
We zijn erin geluisd, uitgekozen,
Gemaskerd en snel gemerkt! 

Een voorbeeld van domesticatie!
Na de ossen, de schapen,
Hier komt de homo domesticus
Ruik je de stekel, de cactus? 

Winden en stormen zijn opgestoken
Dit is een trieste realiteit
De tijd is om.
Weigeren van de ontkenning van het zijn. 

Laten we de menselijke fokkers
Een grote reis naar Mars maken
Laten we leren om weer uit te reiken
Om deze morbide farce te verlaten 

Welkom thuis!

Guy de Halleux (3 november 2020) 

Powered By MemberPress WooCommerce Plus Integration

Espace membre

Leden