Onderwerping en niets of de schemering van het leven

De weinige toekomst die er is in de tijd waarin wij leven(1) lijkt te worden gekenmerkt door standaardisatie. Volgens het woordenboek, is het  » deindustriële productie te organiseren door de veelheid van bestaande modellen te vervangen door een aantal modellen met nauwkeurige en uniforme specificaties « .(2) De uniformiteit van de Het menselijkmodel van vandaag zou kunnen worden omschreven door een onherstelbaar verlies van onderscheidingsvermogen, gevoeligheid, ervaring en geheugen. 

De industriële marktmaatschappij die het beste beloofde, heeft uiteindelijk het slechtste voortgebracht. De ontelbare ongemakken die met de verspreiding ervan gepaard zijn gegaan, hebben geleidelijk aan de natuurlijke elementen, de levende wezens en de menselijke conditie, de robuustheid van ons lichaam en onze ziel aangetast. In ons arme digitale tijdperk voltooit het de vorming van een soort verminderde mens, beroofd van zijn zintuigen, van zijn geest en met een geatrofieerd en vergiftigd lichaam. De komst van de cybernetica(3), kort na de Tweede Wereldoorlog, ligt aan de basis van deze verandering, die afgelopen voorjaar culmineerde in het Jaar 01 van de insluiting. De overgang naar de gezondheids- en digitale tirannie van maart 2020 markeert de kroning van de heerschappij van de machines. Of beter gezegd, de verdwijning van het menselijk denken ten gunste van statistieken en gegevens die door machines worden geleverd. Hier is een prachtig voorbeeld van deze overdracht in de woorden van een « gerenommeerde Franse epidemioloog », in de woorden van de journalisten, over het onderwerp van CO2-sensoren (waar hij op aandringt in scholen):  » Deze instrumenten zeggen u niet of er covid in de kamer is en zij filteren de lucht niet, maar zij kunnen u wel zeggen wanneer u de ramen moet openen .(4)

Natuurlijk duurde het proces erg lang. Het begon in het begin van de 19e eeuw met het opleggen van loonarbeid en machines aan de Engelse wevers om hen onder controle van de opkomende mercantiele maatschappij te brengen. Het zette zich voort met de komst van de fabrieken, vervolgens van de wetenschappelijke organisatie van het werk (lopendebandwerk) die het ambacht en de smaak voor mooie dingen atomiseerden. Na 1945 is het moderne elektrische comfort, en al het vergif dat daarvoor nodig is (plastics, pesticiden, hormoonontregelaars, elektromagnetische golven, enz.), klaar met het leegmaken van de mens van zichzelf, van zijn know-how, van zijn gezelligheid en van zijn band met de aarde. De toenemende afhankelijkheid van allen van industriële machines heeft een belangrijke rol gespeeld in ons isolement en in de vernietiging van ons begrip van de wereld waarin wij leven, terwijl ons vermogen tot autonomie is verminderd. Ook al hebben we soms een paar flarden van helderheid over deze onteigening en de vernietiging die ermee gepaard gaat, we sluiten onze ogen omdat we vreselijk alleen zijn, vastgeklonken aan onze schermen. Het gevoel van machteloosheid is dan gelijk aan de leegte die we voelen. 

Het industrieel kapitalisme, dat sinds de val van de Berlijnse muur in 1989 niet meer te stuiten is geweest, is opmerkelijk goed in staat geweest alle tegendraadse bewegingen die het heeft ondergaan te herstellen en te integreren. Of het nu gaat om economische (1929, 2008), sociale (1936, 1968), mondiale (1918, 1945) of virale (2020) crises, al deze crises hebben gediend als springplank en versneller voor de transformatie van bevolkingen in goedgelovige en onderdanige consumenten. Vandaag zijn we getuige van dit buitengewone vermogen van een ultra-technisch systeem om terug te komen van het onverwachte. Na bijna een eeuw beweren dat de wetenschap — die in het collectieve onbewuste de plaats van de religie heeft ingenomen — ziekte, lijden en dood heeft overwonnen, staan we nu volkomen machteloos tegenover de spectaculaire orkestratie van een epidemie. Het verlies van ons begrip, onze organische kennis, onze relatie met anderen, laat ons berooid en doodsbang achter bij de plotselinge herrijzenis van onze sterfelijke toestand. De overgrote meerderheid van ons is dus klaar met het afglijden naar de wereld van het niets en aanvaardt dit nieuwe normaal van verminderde mensen. Het gehoorzaamt gehoorzaam aan alle bevelen van staten die tiranniek zijn geworden. Erger nog, het eist van hen… 

Het is tijd om een oproep te doen aan allen die deze toestand van verminderde menselijkheid afwijzen. Laten we op een waardige manier toewerken naar een nieuwe sociale organisatie op menselijke schaal door vrije en sociale gemeenschappen te vormen waar we maar kunnen, bevrijd van vervreemdende machines en de voogdij van de staat(5).

Hervé Krief, troubadour ontmaskerd.
Basville, dag 58 van het jaar 02 der schande (13 mei 2021) 

Notes et références
  1. Sous-titre du magnifique livre de Baudouin de Bodinat, La Vie sur Terre, Éditions de l’Encyclopédie des nuisances, 1999 & 2008.
  2. Bordas, 1997.
  3. Cf. Céline Lafontaine, L’empire cybernétique, Seuil, 2004.
  4. Le Canard enchaîné, 21 avril 2021. La phrase suivante de cet expert est, elle aussi, délectable : « C’est primordial car, si vous baignez pendant des heures dans une pièce mal ventilée, le risque d’être contaminé est important, même avec des masques. » À quoi servent donc les masques alors ?!
  5. Je développe cette proposition dans un livre à paraître en juin 2021, Ombres et Lumières, La faible lueur d’une bougie est préférable aux ténèbres de la modernité connectée, aux éditions Quartz.
Powered By MemberPress WooCommerce Plus Integration

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

Log in.