Eiland van verzet aan de Picardische kust

Illustré par :

Picard Chanic
Chanic

Het is een charmant stadje, dat voor de helft wordt bevolkt door Picardiërs en voor de andere helft door seizoenarbeiders. De laatsten hebben er al jaren banden en er zijn veel Belgen. De ondertekenaars van dit document maken er deel van uit. 

Sinds de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2020 is een nieuwe meerderheid gekozen met een grote meerderheid van stemmen en een hoge opkomst van de kiezers, meer dan 70%. Dit eerste teken van originaliteit staat in contrast met de resultaten van de tweede ronde in het grootste deel van Frankrijk, waar de verkiezingen werden gekenmerkt door een recordonthouding. 

Deze meerderheid heeft een nieuwe burgemeester aan het hoofd geplaatst en verdedigt binnen een ongebonden politieke vereniging een zeer dynamische aanpak met ecologische en sociale waarden. 

De burgemeester en zijn team volgen op een lange periode van stagnatie en ontkoppeling met een meerderheid die gedurende twee termijnen de levensader heeft verdoofd van deze eens zo belangrijke vissershaven, waarvan de getijdenboot vroeger de vis rechtstreeks naar Parijs vervoerde. 

Na de achteruitgang van de visserij-industrie werd de stad een badplaats die populair was bij de « high society », met casino’s en een groot hotel. 

De Eerste en Tweede Wereldoorlog (met hun vier jaren van Duitse militaire bezetting) eisten hun tol van dit bloeiende toeristische oord. Maar er blijft een kleine maar ontwikkelde industrie van slotenmakerij, conserven, kranen, gieterij en flessen. 

De gemeente werd vanaf de naoorlogse periode tot de val van de USSR bestuurd door de Communistische Partij. Deze lange periode maakte het mogelijk belangrijke sociale verworvenheden tot stand te brengen, waarvan de gevolgen vandaag nog merkbaar zijn. 

Zoals overal heeft de verplaatsing van de industriële produktie de kleine plaatselijke industrie verzwakt, die niettemin overleeft door een aanzienlijk aantal arbeiders en ambachtslieden in dienst te nemen. 

De ongerijmde beheerskeuzes van de vorige meerderheid hebben het verval van de stad nog verergerd. Onder het voorwendsel van de natuurlijke afbrokkeling en terugtrekking van de kliffen aan de kust (de stad ligt precies aan het begin van de kliffen die zich uitstrekken tot Étretat), had de gemeente besloten te investeren in een onroerend goed- en handelsproject op enige afstand van de kust, ten koste van de badplaats en het historische hart van de stad, waar de leegloop tot uiting kwam in een groot aantal uithangborden van te koop staande huizen en de achteruitgang van de openbare voorzieningen. De bevolking en de winkeliers schommelden tussen ontevredenheid en wanhoop, geregeerd als zij waren door een gemeente die doof was voor hun eisen en die had gekozen voor een vastgoed- en handelsproject dat ver verwijderd was van de sociale behoeften en het karakter van de stad. 

Het nieuwe gemeenteteam nam het over te midden van een pandemie en indamming. Zij heeft geweigerd zich te laten besmetten door het heersende klimaat van angst en individuele terugtrekking, en heeft onverwijld een beleid van openstelling van de openbare ruimte bevorderd door het verwaarloosde centrum opnieuw te investeren, en vooral door de geesten open te stellen door middel van talrijke volksevenementen en culturele activiteiten die zijn aangepast aan de uiteenlopende sociologie van de bevolking. 

Op die manier gaan de burgemeester en zijn team voorzichtig over tot een vorm van geïnstitutionaliseerde burgerlijke ongehoorzaamheid aan officiële bevelen over het gedrag van de kovid die eerder contraproductief dan nuttig lijken, omdat zij aanzetten tot isolement en somberheid. 

Op die manier komen zij de verbintenissen na die zij bij hun investituur zijn aangegaan en waarvan de effecten reeds zichtbaar zijn door de heropleving en opening van nieuwe plaatselijke bedrijven en de verdwijning van de te koop staande borden. 

Dit beleid van openheid geeft de voorrang aan een waaier van activiteiten waarbij nieuwigheden hand in hand gaan met de heropleving van tradities. Het geheel wordt in symbiose geplaatst met de bijzonderheden van een grondgebied dat drie locaties met een rijke stedelijke diversiteit omvat 

en cultureel, van de oude vissershaven tot het gebied met prachtige villa’s uit 1900, via de 14e-eeuwse kerk die als « in het midden van het dorp » te boek staat. 

De markten, die al eeuwenlang bestaan, gingen tijdens de pandemie gewoon door, net als de vlooienmarkten en ambachtelijke markten die grote aantallen plaatselijke en seizoensgebonden mensen aantrekken. 

De straatanimatie, soms georganiseerd door winkeliers met steun van de gemeente, bloeit in het historische centrum: zangrecitals (soms in het Picardisch), workshops houtsnijwerk en niet te vergeten het populaire zaterdagavonddansfeest in de zomer. 

In het algemeen ziet de gemeente erop toe dat veel evenementen gratis zijn om de sociale mix in stand te houden. 

De stad is ook de thuishaven van een verscheidenheid aan verenigingen. Het stadhuis heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om de voormalige school, die door de vorige meerderheid was gesloten, te recycleren tot een Huis van Verenigingen. Het Little Museum is ontstaan uit de gezamenlijke inspanningen van een fotograaf en een plaatselijke historicus en biedt met zijn archiefcollectie een interessante kijk op het verleden. De bovengenoemde onder monumentenzorg staande kerk is ook het voorwerp van een Vereniging van Vrienden van het Belfort, die zich inzet voor de opwaardering van het Belfort en opkomt voor de dringende noodzaak van herstelwerkzaamheden. Het moet gezegd dat er met zijn kerkelijk belfort (een burgerlijk gebouw dat grenst aan een religieus gebouw) slechts twee andere voorbeelden zijn in heel Frankrijk. Het wegennet wordt heringericht om een groot voetgangersgebied rond de kerk te creëren. De stranden met hun typische kiezelstenen zijn het voorwerp van de aandacht van het stadhuis, dat nieuwe cabines en leeshoeken heeft geïnstalleerd. 

Nog een uitdaging voor deze gemeentelijke ploeg, die niet veel tijd heeft gehad om te ontspannen sinds haar verkiezing een jaar geleden. 

De burgemeester nodigde de ondertekenaars uit om de bouwplaats van het toekomstige culturele centrum te bezoeken. De volumineuze infrastructuur, een erfenis van de vorige meerderheid, is het resultaat van vaak tegenstrijdige ambities die hebben geleid tot een logge hybride structuur tegen enigszins astronomische kosten. In een poging om de richtlijnen van een « pretentieuze Parijse » architect en de controle van een cacique die de stad had meegesleept in een optocht van weelderige uitgaven te herzien, probeert de nieuwe burgemeester deze onderneming weer relevant te maken, met name door een bioscoop te installeren waarvan het vermogen om mensen samen te brengen niet langer ter discussie staat. 

Het zal geen rechte lijn zijn, maar de politieke wil zou al deze tekortkomingen wel eens kunnen overwinnen. 

Bij thuiskomst, na een lange afwezigheid tengevolge van de pandemie, konden we zien dat in de straten, versierd met de kleine vlaggetjes die men hier vaak ziet, de gezichten glimlachten en dat « het tij de droefheid en de somberheid had weggespoeld ». 

Sophie de Hemptinne en Manuel Dias 

Powered By MemberPress WooCommerce Plus Integration

Espace membre

Leden