De « juiste terugkeer naar de Bron » voor de Levenden na de dood?

Illustré par :

Humusatie, het natuurlijke proces van menselijke compostering, is een begravingswijze die gebaseerd is op het prachtige model van het bos. Het opent de deuren naar een rechtvaardige terugkeer naar de natuur en naar andere levens na onze tijd op aarde. Wanneer wij sterven, zal ons lichaam, als het gehumusificeerd is, na een natuurlijke metamorfose van 12 maanden, een vruchtbare bodem worden, klaar om door menselijke activiteit verarmde bodems te regenereren. Ons lichaam wordt dan, niet langer een vernietiger, maar een schepper van middelen… 

IN CONCRETE TERMEN, HOE WERKT HUMUSATIE? 

De eerste stap is om het lichaam te verwelkomen. Het stoffelijk overschot wordt in een lijkwade gewikkeld en op een gekoelde draagbaar gelegd, zodat er geen verontreinigende stoffen worden gebruikt om het te conserveren. Afgezien van dit technische detail, wordt alles gedaan zoals bij een conventionele begrafenis. 

De tweede stap is humusatie. Het lijk wordt op een zacht bed van 20 cm fijne houtkrullen op de grond gelegd en vervolgens bedekt met nog eens ongeveer 2 kubieke meter van hetzelfde plantenmengsel, gedrenkt in regenwater. De begraafplaats heeft de vorm van een beplante heuvel. Een gedenkplaat laat nabestaanden weten waar zij een jaar lang hun respect kunnen betuigen. 

Het derde stadium is de symbiose van lichaam en aarde. Humusvoeders — microfauna die alleen in de eerste 10 tot 15 centimeter van de bodem aëroob leeft — komen alle cellen van de menselijke resten omzetten in humus… net zoals zij dat in de bossen al miljoenen jaren doen voor bladeren, takken, dood wild en hun uitwerpselen. Het kreupelhout ruikt nog naar humus en de bomen hebben geen kunstmest of chemische bestrijdingsmiddelen nodig om te groeien. Binnenin de hoop bereikt de temperatuur ongeveer 60 graden, wat alle ziekteverwekkers doodt. Dus er is geen gezondheidsrisico! De humusatie van één enkel menselijk lichaam maakt de ruimte zelfvruchtbaar voor het planten van 100 bomen! Bovendien maken humusstoffen alle chemische en giftige moleculen die in de lichamen van de overledenen aanwezig zijn onschadelijk door hun moleculaire ketens te splitsen… 

Het vierde stadium is wedergeboorte. Twaalf maanden later, wanneer het rouwproces voltooid is, kan het moment van overgang naar de herdenkingsruimte aanleiding geven tot een symbolische viering van de continuïteit van het leven… Een deel van de verkregen humus zal worden gebruikt om de ruimte waar de boom zal groeien zelfvruchtbaar te maken, waarvóór familieleden hun eer zullen kunnen betuigen in een herdenkingsbos dat in elke gemeente wordt opgezet. De resterende humus zal worden gebruikt om beschadigde bodems te regenereren in agroforestry. 

EEN OP HANDEN ZIJNDE REALITEIT? 

Sinds meer dan 6 jaar verspreidt het concept van humusatie zich dankzij de stichting van openbaar nut Métamorphose pour Mourir puis donner la Vie. 

Meer dan honderd mensen in België, Frankrijk en Zwitserland, die al enthousiast waren over het composteren van hun organisch afval, werden door zijn publicaties geïnspireerd om te experimenteren met de principes van humusatie — met succes en zonder uitzondering — op hun huisdieren of vee… van papegaaien tot paarden! 

Om het humusatieproces wetenschappelijk te valideren, is de UCLouvain eind 2018 begonnen met experimenten op varkens. Uit hun eind november 2020 gepubliceerde verslag(1) blijkt alleen dat zij het protocol van de Stichting niet hebben gevolgd en derhalve geen conclusies kunnen trekken met betrekking tot de humusvorming. De onderliggende boodschap is dat humusatie niet overal kan worden uitgevoerd, op geen enkele manier, en vooral niet door iemand… Zoals de Stichting duidelijk bepleit(2)!

Voor een geslaagde humusatie is onder meer nodig: een hoop levende grond; fijn, met water doordrenkt versnipperd materiaal met een goede koolstof/stikstofverhouding (bruin en groen); steeds voldoende vocht; een goede beluchting; en een cyclus van twaalf maanden. Dit wordt beschreven in het boek, Advocacy for Humusation, en op de website www.humusation.org.

Op 5 maart 2021 werd het concept in een formele setting voorgesteld aan minister van Milieu Céline Tellier. Er zij aan herinnerd dat alle door de Stichting ondernomen stappen het exclusieve werk zijn van vrijwilligers zonder winstoogmerk. Humusatie wordt onderschreven door een internationaal gerenommeerd comité van compostdeskundigen en wordt door steeds meer mensen gesteund… eenvoudigweg omdat het de dood opnieuw tot leven wekt en essentiële milieuvoordelen heeft voor de toekomst van de huidige en toekomstige generaties. Je hoeft geen groot wetenschapper te zijn om deze feiten te zien… Dit is puur gezond verstand! 

Meer dan 50.000 mensen hebben de online petities(3) ondertekend. Bijna 5.000 mensen stuurden hun laatste wil en testament naar hun lokale politici. Het is overduidelijk dat de bevolking steeds meer weigert te kiezen tussen het graf en de oven. Bijna 350 van hen hebben zelfs een aandeel van ten minste 250 euro in de coöperatie genomen om de infrastructuur van het proefcentrum in de buurt van Rochefort te financieren. De families van de overledenen die hun lichaam ter bekrachtiging van de humusatie hebben afgestaan, zullen tijdens de afscheidsceremonie op waardige wijze worden ontvangen. 

Nemen wij, door te wachten en te wachten op het politieke groene licht om deze proeven te lanceren, niet het risico dat sommige mensen zich organiseren om de wet te omzeilen en uit te voeren wat de natuur dicteert? De traagheid van de politieke autoriteiten lijkt voor hen een totale ontkenning van de democratie? 

Het protocol van de Stichting Metamorfose, dat in oktober 2020 naar het kabinet van de Waalse lokale overheden is gestuurd, maakt het mogelijk om experimenten op te zetten met het oog op de legalisering van humusatie, in alle veiligheid, met inachtneming van de hygiëneregels en in overleg met de gezinnen. Dit is, niet meer en niet minder dan wat al is toegestaan op 6 menselijke resten, al in juni 2018 voor het Recompose team in Seattle(4).

KAPITALISTISCHE LOGICA OF POLITIEKE TRAAGHEID? 

Waarom zoveel obstakels? De reden die het gemeentebestuur en zijn minister, Christophe Collignon, in Wallonië lijkt te rechtvaardigen om met humusatie te stoppen, is de wens om de infrastructuur van de crematoria rendabel te maken, omdat ze tegen geringe kosten een bijgebouw zouden kunnen herbergen om aquamatie te organiseren. Volgens de minister is dit een ecologisch verantwoorde praktijk… Het bestaat erin het naakte lichaam van de overledene in 300/400 liter water met kaliumhydroxide te leggen, in een pan onder druk bij ongeveer 100 graden gedurende enkele uren om het vlees op te lossen. De resulterende vieze bruine soep heeft geen andere keuze dan te worden doorgespoeld door de afvoer met al zijn onvermijdelijke vervuiling. Hoe zit het met respect voor de doden? De botten worden gebleekt en tot poeder vermalen om in een urn aan de familie te worden gegeven… net als bij crematie. Deze techniek is afgeleid van de destructie van dierenlijken en er is nooit enige publieke vraag geweest naar een dergelijke begravingsmethode. 

EEN SPRANKJE HOOP? 

Minister Tellier stelde voor de milieueffecten van conventionele begraving en verbranding te meten en te vergelijken met die van humusatie. Dit is een kans om eindelijk de waarheid te vertellen over de huidige begrafenismethodes, om greenwashing te demystificeren en om de cijfers van de ecologische verschrikking van de oven en het graf te onthullen… 

Humusatie in ons leven integreren is kiezen voor wedergeboorte, ervoor kiezen de natuur niet te beperken maar te imiteren… en er in volmaakte harmonie mee te leven. Wij hebben een collectieve plicht om het recht op te eisen om terug te keren naar de humus… van de wortels tot de boomtoppen. 

Wat nu? Tot ziens in het volgende nummer… 

Sandrine Wilson en Bertrand Vanbelle, ambassadeurs voor humusatie. 

Powered By MemberPress WooCommerce Plus Integration

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

Log in.