De Congolese ontbrekende schakel

In een artikel getiteld « Welcome to Plutocracy »(1), beschreef Kairos de geheimzinnige blauwe netwerken(2), die verband houden met Kazachgate maar ook met Afrikaanse speeltuinen. In het artikel werd uiteengezet hoe Didier Reynders zich had geallieerd met de voormalige gouverneur van Katanga, Moïse Katumbi, maar ook met de Belgische miljardair Georges Forrest. Deze laatste heeft in hetzelfde gebied van Congo DRC een mijnbouwimperium opgebouwd.

Het team miste een « verbindingsofficier ». Maar we hebben het misschien gevonden. Op 24 februari 2015 heeft Didier Reynders namelijk een nieuwe honorair consul in Goma benoemd, in de persoon van Robert Lévy. Wie is Robert Lévy? Deze zoon van een ijzerwarenhandelaar is de oprichter van de Trust Merchant Bank.

Deze laatste is een Congolese bank die in 2004 is opgericht en haar hoofdkantoor in Lubumbashi heeft. Het werd bekend als de bank van de mijnwereld in Katanga. Het behoeft geen betoog dat Levy, Katumbi en Forrest uit dezelfde streek en van hetzelfde bedrijf in Congo komen en elkaar dus zeer goed kennen.

De positie van Honorair Consul is zeer belangrijk omdat het een zeer gevoelig gebied is. Het is de thuisbasis van reserves van strategische grondstoffen zoals goud, diamanten en coltan. Helaas is het nog steeds het toneel van gewapende conflicten. Zo begaat een naar verluidt islamistische militie, de ADF-Nalu, nog steeds gewelddaden. Het incident dat onlangs de Italiaanse ambassadeur en zijn chauffeur het leven kostte, hoeft niet te worden vermeld.

Hoe gedraagt onze Honorair Consul zich in deze context? Ook Congolese journalisten hebben deze vraag gesteld, nog voor de benoeming van onze nieuwe consul. Een artikel in een krant genaamd de International Soft van 4 december 2009, getiteld: « L’affaire Robert Lévy et sa banque TMB ». De krant beschuldigde onze consul ervan het gebouw waarin de Onafhankelijke Verkiezingscommissie is gehuisvest, te hebben overgenomen om het aan de staat te verkopen door 11,5 miljoen dollar in eigen zak te steken met de hulp van gewetenloze magistraten en op kosten van een Antwerpse onderneming.

Op 6 maart 2020 verscheen in dezelfde krant een ander artikel, getiteld « De zwendelpraktijken van de FPI’s die projectontwikkelaars in de val lokken, verhinderen industrialisatie en groei « . Zij stelt het verduisteren aan de kaak van subsidies die door de Congolese staat aan projectontwikkelaars worden toegekend. Deze actie was bedoeld om hen failliet te laten gaan en TMB, de bank van Lévy, in staat te stellen om met medeplichtigheid van magistraten beslag te leggen op de verhypothekeerde goederen, voor een korst brood.

Deze modus operandi is terug te vinden in een ander geval waarin Robert Lévy een Belgische landgenoot aanviel met de medeplichtigheid van Congolese magistraten om hem van een eigendom te beroven. Hier is het slachtoffer bijzonder getraumatiseerd door het verlies van een eigendom waarin haar vader begraven ligt(3).

In elk geval berooft de bankier onroerend goed door het vervalsen van inschrijvingsbewijzen van onroerend goed, maar ook bij het aanvragen van hypotheken. In dit geval zal de bank, indien de debiteur ook maar de geringste achterstand heeft bij het terugbetalen van de lening, het eigendom terugvorderen. Alleen al in Lubumbashi zijn er naar verluidt 5 tot 6 gevallen bekend. 

Eén geval, bijvoorbeeld, betreft de villa van de familie Mobutu die werd omgevormd tot het gouvernement Noord-Kivu in Goma. Een handlanger, een zekere Vanny Bishweka, werd beschuldigd van het aanvechten van de eigendom van de Mobutu-villa met medeplichtigheid van de rechters. Hij is geslaagd. Maar terwijl het Levy’s plan was om het eigendom voor een lage prijs aan hem terug te verkopen, veranderde Bishweka van gedachten en besloot hij het te houden. De woede van Lévy noopte hem een oplossing te vinden met de weduwe van de maarschalk, zodat de familie Mobutu het eigendom kon terugkrijgen en het uiteindelijk voor 7 miljoen dollar aan Lévy kon verkopen, waardoor Bishweka uit de running werd genomen(4).

Het is duidelijk dat onze honorair consul machtige slachtoffers aanvalt zonder angst voor vergelding. Alsof hij volkomen straffeloos was, of alsof hij dingen wist die zo ernstig en belangrijk waren dat hij niets riskeerde! Waarom heeft Didier Reynders het risico genomen zo’n getroebleerd figuur aan te stellen als honorair consul in zo’n gevoelig gebied?

Waar is het geld? Waar gaat het geld heen?

Hier is het interessant te herinneren aan het Kairos-artikel over het Reynders-systeem, waarin de juiste vraag wordt gesteld: waar is het geld, waar gaat het geld naartoe(5)?

« Welkom in de Plutocratie  » onthult een systeem van internationale corruptie. Maar deze laatste heeft een achilleshiel: de financiële stromen in en uit de Europese ruimte krijgen. Dit is waar Robert Lévy’s eerste baan interessant wordt: bankier.

De bank die hij leidt was de eerste bank naar Congolees recht die de goedkeuring van de Belgische bank- en financiële autoriteiten kreeg en vervolgens een vertegenwoordigingskantoor in Brussel oprichtte — geen wonder, Jean-Paul Servais, hoofd van de FSMA (Autoriteit voor Financiële Diensten en Markten), was stafchef van Didier Reynders en is een van zijn goede vrienden. De officiële vertegenwoordigster is een zekere Carine Douenias, met wie Robert Lévy bijzonder goed kan opschieten. Zij doet zaken met Belgische en Nederlandse banken zoals Citybank Nederland en ING Nederland.

Wij herinneren ons echter de verschijning in het Libische fondsdossier van een Nederlander met een bijzonder duistere rol, een zekere Robert Claushuis(6). De voormalige agent van de Staatsveiligheid, Nicolas Ullens, had hem ervan beschuldigd de verantwoordelijke te zijn voor offshorebedrijven die Didier Reynders in staat stelden geheime commissielonen te ontvangen voor internationale contracten of wapenhandel. Claushuis had ook de advocaten van prins Laurent benaderd en aangeboden de aanspraak van de prins op de Libische staat tegen een lage prijs over te nemen.

Zijn Robert Lévy en zijn bank niet de ontbrekende schakels in het Reynders-systeem? Zij zouden onze Europese commissaris in staat stellen in alle discretie dubieuze geldstromen uit Congo of elders naar België te brengen.

Dat zou de houding van onze honorair consul in Goma verklaren. Hij is zich bewust van dit keukentje en voelt zich onaantastbaar, omdat hij een van de kopstukken is. Met sponsors van dit kaliber, kan hij zich veroorloven om iedereen te plunderen die hij wil in de Congo! Er zijn echter veel klachten bij het Belgische Ministerie van Buitenlandse Zaken, en de nieuwe minister Sophie Wilmès wordt bestempeld als behorend tot de Michel-clan. Zal het deze criminele associatie nog veel langer in de doofpot houden?

Er zijn duidelijke tekenen: Jean-Claude Fontinoy, de man van het vuile werk van Reynders, lijkt niet langer gesteund te worden door de MR voor zijn kandidatuur als voorzitter van de NMBS(7). Ereconsul Robert Levy kon ook vallen en met hem vele anderen!

Powered By MemberPress WooCommerce Plus Integration

Espace membre

Leden