Poëzie: Dystopie… of niet!

In deze nomadische set zo onconventioneel
Een gespannen wereld, vermengd met angst en bloed
Van de fijne naald naar je gezwollen spier
Het zware en trage gif verdrinkt, stinkt.

Afgetuigd, gestoord, helemaal versuft
Je strekt je arm uit om te geloven dat je vrij bent
En dat netwerk dat door je lichaam loopt
Stigma van een gebroken leven op de achtergrond.

Masker in de netels, zeggen ze
Je hersenen bevroren op een exquise vakantie
Wanneer diep in je, een toekomst kruipt
Die zo koud kan zijn als een muur.

In deze marcherende set zo angstig
Een monster zonder hoofd met rampzalige gevolgen
Voorschot op zoetigheid als een zoet geschenk
Spuit op een gouden schaal om je te verleiden.

Verbijsterd, verbijsterd, alles zonder nadenken
Geconfronteerd met het onaantastbare vaccin, een kniebuiging
Het is tijd om de waanzin te stoppen
Dat sleept je naar een sanitaire nasleep.

Dystopia… of niet!

Marie-Ange Herman

Powered By MemberPress WooCommerce Plus Integration

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

Log in.