OEKRAÏNE, RUSLAND, NAVO: de feiten erkennen, de enige weg naar vrede (deel 3/3)

DEEL 3/3

Na een bespreking van de betrekkingen tussen de NAVO en Rusland, en vervolgens de oorlog in Oekraïne op communautair niveau in het bijzonder, zullen wij nu terugkeren naar de geopolitieke dimensie, om vervolgens te bezien hoe de betrokken conflicten kunnen worden overwonnen.

Zoals reeds gezegd, zijn alle volgende gegevens gebaseerd op de meest traditionele media, waar veel van de relevante informatie aanwezig is, maar veel te weinig zichtbaar is. Alle bronnen zijn aangegeven en gemakkelijk toegankelijk.

 » Volledig spectrum dominantie  »

De eerste twee delen van het artikel geven waarschijnlijk al een goed idee van de besproken geopolitieke manoeuvres. Laten we, ter verduidelijking, eens kijken naar een paar regels die zijn geschreven door een zeer invloedrijke ideoloog in de VS, Zbigniew Brezinski. Deze adviseur, naar wie tot aan zijn recente dood zeer veel werd geluisterd, stond in 2014, bij het uitbreken van de Oekraïense crisis, bijzonder dicht bij Barack Obama, de president. De invloed van Brezinski op Obama blijkt met name uit Le Figaro (1), een krant die zeer gewaardeerd wordt om zijn internationale pagina’s ( « een van de beste in de Franse pers  » volgens Le Courrier international(2)). Tekstueel wordt in het artikel gesteld dat Brezinski, anno 2014, « nog steeds zeer invloedrijk is bij de regering Obama « . Laten we wat regels uit zijn boek lezen Het grote schaakbord(3):  » Oekraïne, een essentieel ( …) en waarvan de toegenomen onafhankelijkheid Rusland naar het verre oosten van Europa drijft en het veroordeelt tot het zijn van slechts een regionale macht in de toekomst » (blz. 19); » Oekraïne ( …) geopolitieke spil » (blz. 74); » Oekraïne is de ( …) de hoofdzaak. Het proces van uitbreiding van de Europese Unie en de NAVO is aan de gang. Uiteindelijk zal Oekraïne moeten beslissen of het zich bij een van deze organisaties wil aansluiten.  » (p. 160).

Een reeks precieze doelstellingen wordt aangegeven door Michel Weber, een filosoof die zeer goed bekend is met de geopolitiek in het bijzonder:  » De door het Westen georkestreerde staatsgreep in Maidan moest een aantal opmerkelijke en onmiddellijke resultaten garanderen: de vernietiging van de Oekraïens-Russische samenwerking, de verwerving van akkerland in het noordoosten (het beroemde « zwarte land ») tegen een lage prijs, de controle over de gaspijpleidingen die de Europese markt bevoorraden en de verovering van zeer veelbelovende gebieden voor hydrofracturering (…) [ainsi que l’] verdrijving van Rusland van zijn marinebasis in Sevastopol ( …) en de poging tot toe-eigening van de technopolen van Oost-Oekraïne en met name de geavanceerde militaire en lucht- en ruimtevaartindustrie.(4)  »

« Elke staat die sterk genoeg is om onafhankelijk te blijven, moet als ‘vijandig’ worden beschouwd »

Later vat dezelfde auteur in een paar regels de strategie samen die uit onze hele aanpak naar voren komt: « Om het eenvoudig te houden, is het is tweeledig. Aan de ene kant financieren westerse « democratieën (voor een bedrag van 5 miljard dollar, hebben we geleerd) de proliferatie van niet-gouvernementele organisaties [comme la NED et l’OSF] Dit is de reden waarom de regering er zo op gebrand is neoliberale ideeën te bevorderen door de levensstandaard te verhogen van een middenklasse die in ons land dreigt te verdwijnen. Deze organisaties zijn meestal dekmantels voor de inlichtingendiensten. Anderzijds gaan diezelfde « democratieën » door met het systematisch militair omsingelen van alle (eventueel) opkomende machten en het militair bezetten van de daarvoor benodigde gebieden(5).  »

Michel Weber vat ook de algemene logica achter een dergelijk beleid samen:  » De Wolfowitz Doctrine, die werd onthuld in de New York Times van 8 maart 1992, stelt eenvoudigweg dat elke staat die sterk genoeg is om onafhankelijk te blijven, d.w.z. de bevelen van Washington naast zich neer te leggen, als « vijandig » moet worden beschouwd . De achtergrond van deze oorlogszuchtige ideologie is het werk van Zbigniew Brzezinski, die in 1997 publiceerde Het grote schaakbord [dont nous avons lu plus haut quelques extraits]met ondertitels American Primacy and Its Geostrategic Imperatives, een monografie in de maak sinds 1978 en die, met absoluut cynisme, de beste beschrijving biedt van de Amerikaanse imperiale strategie (hij gaat zelfs zover dat hij de verdeling van Rusland in drie entiteiten plant). (6)  »

Zeer begrijpelijke angsten

Uit dit alles blijkt dat het absurd is Rusland een « belegerd citadelcomplex » te verwijten — een verwijt dat in onze klassieke media zo vaak wordt gemaakt. Uiteraard impliceert de gepresenteerde informatie niet dat de NAVO van plan is het land binnen te vallen. (De toegepaste strategie is vaker die van « regime change « door destabilisatie ».) Maar spanningen en meningsverschillen kunnen altijd tot een gewapend conflict leiden. In dat geval zouden de troepen en de bewapening van de NAVO, steeds talrijker en verder naar het oosten, een directe bedreiging voor Rusland vormen. En natuurlijk, hoe groter het militaire overwicht, hoe meer beleid er kan worden opgelegd.

In die zin is het ook een kwestie van besef: als Oekraïne met Rusland te maken heeft met een tegenstander die veel machtiger is dan het zelf is, dan geldt hetzelfde voor Rusland met de NAVO; het mag dan kernwapens hebben, maar men mag hopen dat het nooit zal gebeuren dat een leider verblind door haat zijn toevlucht neemt tot die wapens. En wat conventionele bewapening betreft, is de verhouding uiterst ongelijk. Het Russische militaire budget bedraagt amper 10% van het Amerikaanse budget en zelfs als het Chinese defensiebudget bij het eerstgenoemde wordt opgeteld, bedraagt het minder dan 30% van het NAVO-budget(7). Naarmate de westerse raketlanceerbasissen dichter bij Rusland komen, vermindert bovendien het reactievermogen van Rusland, aangezien potentiële vijandelijke raketten de Russische verdediging steeds sneller kunnen vernietigen.

Wat meer in het bijzonder Oekraïne betreft, zij erop gewezen dat, indien dit land in de NAVO zou worden opgenomen, de grenzen van het bondgenootschap zouden worden verlegd tot op enkele honderden kilometers van Moskou; en vooral, Rusland zou dan 1.500 kilometer extra van de grenzen met het bondgenootschap in kwestie hebben.

Behoefte aan waakzaamheid

Alvorens af te ronden, herinneren wij aan het belang van de waakzaamheid die tijdens oorlogen, meer nog dan gewoonlijk, ten aanzien van de media geboden is.

Een belangrijke illustratie is de beschuldiging dat de Russen nucleair terrorisme nastreefden door een kerncentrale te bombarderen. Deze beschuldiging werd breed uitgemeten door diverse mainstream media(8), zelfs voordat er accurate informatie beschikbaar was. Volgens latere berichten was er geen sprake van een bombardement, maar van een pantservuur op een administratief gebouw(9), dat zich op enkele honderden meters van de nucleaire installaties(10) bevond. Bovenal had de totale absurditeit van de beschuldiging onmiddellijk moeten opvallen: waarom zou men een nucleair ongeval veroorzaken in een buurland waar ons leger terecht is gestationeerd? Het feit dat deze beschuldiging kon worden uitgezonden en serieus genomen, toont aan hoe de media de Russische macht zwart hebben gemaakt.

In een ander voorbeeld heeft een Amerikaanse staatssecretaris officieel voor de Senaat toegegeven dat er in Oekraïne « biologische onderzoeksfaciliteiten » zijn die « gevoelig materiaal  » bevatten dat kan worden gebruikt voor de productie van biologische wapens(11). Het ligt voor de hand dat deze installaties verband houden met de samenwerking met de Verenigde Staten, die zich terdege bewust zijn van hun bestaan en hun aard. Maar in plaats van vraagtekens te plaatsen bij de aanwezigheid van deze laboratoria en de doelstellingen van deze samenwerking, hebben een reeks mainstream media, die de Amerikaanse mededeling doorgeven, de zaken omgebogen in beschuldigingen aan het adres van de Russen: laatstgenoemden zouden samenzweringstheorieën over dit onderwerp verspreiden en zouden de producten van deze laboratoria waarschijnlijk gebruiken om formidabele wapens te vervaardigen.(12) Laten we terloops niet vergeten dat volgens Le Monde de VS in de jaren vijftig al « vooruitgang hadden geboekt bij de ontwikkeling van deze vorm van bewapening die geen enkele andere mogendheid schijnt te kunnen evenaren.(13)  »

Een ander voorbeeld is dat de Oekraïense media de Russen ervan beschuldigen burgers als doelwit te nemen, maar tegelijkertijd wordt gemeld dat Rusland het met Oekraïne eens is over de aanleg van evacuatiecorridors voor burgers, wat in tegenspraak is met het idee dat(14) het doelwit zou zijn. En ook hier is het niet duidelijk waarom de Russen vrijwillig burgers als doelwit zouden nemen, hetgeen het spervuur van denigrerend gedrag waaraan zij in onze mainstream media worden blootgesteld, alleen maar zou kunnen verergeren.

Dialoog, Europese onafhankelijkheid, andere vormen van bestuur

Tot op zekere hoogte, en ondanks de vele weerzinwekkende feiten, kan men zich in de plaats stellen van elke betrokkene. Zoals in het eerste deel van het artikel is uiteengezet, bestaat aan de andere kant van de Atlantische Oceaan de vrees dat een nauwere samenwerking tussen Duitsland en Rusland zou kunnen leiden tot de ontwikkeling van een macht die de VS zou kunnen overheersen(15) De Europese leiders vrezen represailles van de VS als zij te ver van de lijn van Washington afwijken; in Rusland is men bang om onder de heerschappij van de NAVO te komen, om de hulpbronnen van het land opnieuw blootgesteld te zien aan multinationals; in het westen en midden van Oekraïne is men bang voor Russische overheersing; in het oosten van het land is men bang voor een macht die vijandig staat tegenover Russischtaligen; enz.

Maar bij deze inspanningen om te decentraliseren moet ook een onderscheid worden gemaakt tussen de belangrijkste verantwoordelijkheden. In het bijzonder, zoals reeds gezegd, om oneerlijke en oneerlijke veroordelingen te vermijden die de vicieuze cirkel van vijandelijkheden alleen maar in stand kunnen houden. Rusland zou wel eens behandeld kunnen worden als een bedreiging, een dictatuur, een expansionistische, agressieve en bijna nationaal-socialistische macht. Of de spanningen die worden gehandhaafd en aangewakkerd zouden uiteindelijk kunnen leiden tot een nucleaire holocaust, zelfs als gevolg van een eenvoudig ongeluk. Want dit risico is natuurlijk veel groter in tijden van intense confrontatie, wanneer de atoomwapens maximaal operationeel zijn en het leger onder acute spanning staat. Hoe kunnen degenen die verantwoordelijk zijn voor de genoemde behandelingen en beschuldigingen, hoe kunnen degenen die ze doorgeven zonder blijk te geven van enig individueel denkvermogen, hoe kunnen deze mensen zich niet bewust zijn van waartoe dit alles kan leiden?

Voor Oekraïne zou de keuze van een neutraal en federaal land een essentieel element zijn in de oplossing van het conflict, zoals Edgar Morin onlangs opmerkte(16). Daarnaast moet de hervatting van een multilaterale deëscalatie op het gebied van bewapening zoveel mogelijk worden bevorderd, evenals de ontwikkeling van een Europees beleid dat niet door de VS wordt geleid; met inachtneming van de belangen van de VS en het onderhouden van goede betrekkingen met de VS, zoals met elk land, maar niet als vazallen.

Het zou ook de hoogste tijd zijn om vraagtekens te zetten bij de logica van de staat als centrale overheid, die zo gemakkelijk het doelwit wordt van allerlei lobby’s — waaronder die van de wapenindustrie. Als de macht werkelijk zou worden overgedragen aan de burgermaatschappij, zou het voor industriëlen en andere machtscentra veel moeilijker zijn om de besluitvorming te beïnvloeden. In het bijzonder, als de burgers zelf de media zouden kunnen kiezen die met hun belastinggeld worden gefinancierd(17).

In dezelfde zin, en zoals vermeld in het tweede deel van het artikel, zou een andere essentiële voorwaarde voor het overwinnen van de conflicten natuurlijk het verlenen van meer autonomie aan de Oekraïense minderheden zijn, vooral op het gebied van cultuur en taal.

Vooruitgang in deze verschillende richtingen zou oneindig veel beter zijn, in de eerste plaats voor het Oekraïense volk, dan het conflict aan te wakkeren door wapens en gewapende brigades te leveren, of door anti-Russische propaganda te verspreiden.

Acties binnen het bereik van iedereen

De handelingsbevoegdheid van de gewone burger kan bespottelijk lijken; maar iedereen kan op zijn eigen niveau trachten de mensen om hem heen ertoe aan te zetten rekening te houden met dergelijke feiten en analyses, en deze kenbaar te maken aan de besluitvormers, bijvoorbeeld door verkozen politici aan te schrijven. Een mogelijkheid in dit verband (ook al sta ik niet dicht bij de betrokken partij) is het sturen van steunbetuigingen aan de verkozen leden van de PTB, de enigen die een samenhangend en pacifistisch standpunt hebben ingenomen over de oorlog in Oekraïne. Weten dat ze gesteund worden is waarschijnlijk belangrijk voor hen om vol te houden. Het zou natuurlijk uitstekend zijn hetzelfde te doen met elke verkozen ambtenaar van wie bekend is dat hij de crisis in kwestie op een eerlijke manier aanpakt. Wat de betreurenswaardige standpunten van de andere partijen betreft, zou het waarschijnlijk gepast zijn in de eerste plaats onze afkeuring uit te spreken over hen die ooit voor de vrede hebben geijverd, met name de « ecologen », die opnieuw hun stichtingsidealen verraden.

Laten we denken aan het beeld van de kolibrie die zijn druppel water brengt om te proberen het vuur te helpen blussen en vooral om het goede voorbeeld te geven.

Daniel Zink, voormalig coördinator van de non-profitorganisatie Carrefour des Cultures

Met de medewerking van Alain Adriaens, voormalig regionaal adjunct

PTB-standpunt over de oorlog in Oekraïne: https: //www.ptb.be/ukraine

Die van de e‑mails van de PTB-leden zijn toegankelijk op de website van het federale parlement:

sofie.merckx@ptb.be;
nadia.moscufo@ptb.be;
marco.vanhees@lachambre.be;
thierry.warmoes@ptb.be;
raoul.hedebouw@lachambre.be

Notes et références
  1. http://blog.lefigaro.fr/lettres-de-washington/2014/02/brzezinski-souhaite-le-modele-finlandais-pour-lukraine.html
  2. https://www.courrierinternational.com/notule-source/le-figaro
  3. BRZEZINSKI, Zbigniew, Le Grand échiquier – l’Amérique et le reste du monde, Hachette, 2011.
  4. https://www.kairospresse.be/le-prix-nobel-de-la-paix-pour-m-vl-poutine/
  5. Au sujet de cet encerclement, ce qui ressort de la Russie est déjà abordé dans l’ensemble du présent article. Concernant la Chine, voir p. ex. un article du Figaro du 04/12/2020 : https://www.lefigaro.fr/international/la-chine-redoute-un-encerclement-par-les-allies-de-washington-20201204 ; concernant l’Iran, il suffit de constater qu’il s’agit du dernier pays du Moyen-Orient où ne se trouve pas de bases militaires étasuniennes (Revue Innovations, mars 2013 – https://www.cairn.info/revue-innovations-2013–3‑page-147.htm)
  6. https://www.kairospresse.be/le-prix-nobel-de-la-paix-pour-m-vl-poutine/
  7. https://www.sipri.org/databases/milex ; pour un graphique élaboré à partir de ces données : https://fr.wikipedia.org/wiki/Liste_des_pays_par_d%C3%A9penses_militaires
  8. https://www.tf1info.fr/international/terreur-nucleaire-en-ukraine-la-direction-de-la-centrale-de-zaporijia-sous-la-menace-armee-des-russes-selon-interview-au-monde-2212616.html: https://www.france24.com/fr/europe/20220303-en-direct-l-arm%C3%A9e-russe-intensifie-ses-frappes-sur-les-villes-ukrainiennes
  9. https://news.dayfr.com/coronavirus/343336.html
  10. https://fr.statista.com/infographie/26994/carte-des-centrales-et-reacteurs-nucleaires-en-ukraine-selon-etat-de-fonctionnement/
  11. https://www.journaldemontreal.com/2022/03/08/washington-redoute-que-moscou-sempare-de-structures-de-recherche-biologique-en-ukraine‑1
  12. https://www.lavenir.net/cnt/dmf20220324_01677302/volodymyr-zelensky-au-g7-risque-bien-reel-d-utilisation-d-armes-chimiques-en-ukraine
  13. https://www.lemonde.fr/archives/article/1952/05/19/le-developpement-de-l-arme-biologique-aux-etats-unis_1991845_1819218.html
  14. https://www.lalibre.be/international/europe/2022/03/03/guerre-en-ukraine-la-ville-de-kherson-prise-par-larmee-russe-un-million-de-refugies-ont-fui-en-une-semaine-3X6PV2QQPVDNZBNIVNWONYEJWQ/
  15. https://www.youtube.com/watch?v=uLFz9fFsb7w ; https://www.les-crises.fr/stratfor-les-etats-unis-veulent-empecher-lalliance-germano-russe/
  16. https://www.lesoir.be/428270/article/2022–03-07/edgar-morin-au-soir-il-faut-une-ukraine-federale-et-neutre-trait-dunion-entre
  17. Voir notamment www.civiliens.net

Espace membre

Leden