Hamas/Israël: Brief aan Belgische parlementsleden en senatoren

Onze collega Daniel Zink heeft het onderstaande initiatief genomen om deze brief te schrijven aan parlementsleden en senatoren over de zeer zorgwekkende situatie in het Midden-Oosten.

Geachte heer … / Mevrouw de ..,

Er wordt gezegd — en terecht — dat er aan beide kanten extremisten zijn in Israël/Palestina. Er wordt aangenomen — en dit is gedeeltelijk waar — dat de humanitaire ramp die zich daar sinds 7 oktober voltrekt, is veroorzaakt door Palestijnen. Maar om enige hoop te hebben dat er een einde aan komt, moet de actor in een machtspositie — dat wil zeggen de Israëlische regering — inzien dat de internationale gemeenschap zich bewust is van de overweldigende verantwoordelijkheden van deze actor en druk uitoefenen met alle mogelijke beschaafde middelen, in het bijzonder sancties. 

Naar mijn mening is het bovenstaande standpunt het standpunt waartoe iedereen komt die echt rekening houdt met de betreffende context, die ik in een paar regels zal weergeven, gebaseerd op de meest officiële bronnen, in het bijzonder de website van de VN. (Je bent waarschijnlijk ook bekend met deze context, maar door de eenzijdige presentaties die we vaak horen, kan het handig zijn om even een geheugensteuntje te hebben).

De vestiging in Palestina van veel Joden of mensen van Joodse afkomst had op het eerste gezicht goed kunnen gaan. Het grote probleem is dat deze keuze werd opgelegd aan de Palestijnen en dat de staat die daar in het midden van de 20e eeuw werd gesticht vanaf het begin werd gezien als die van een zeer specifieke gemeenschap. 

Met zo’n uitgangspunt is het niet verwonderlijk dat de situatie altijd tot conflicten heeft geleid. Des te meer omdat de fundamentalistische religieuze kolonisten geloven dat alleen zij het recht hebben om op dit land te wonen en de Palestijnen er geleidelijk uit verdrijven.(1)Dit heeft geleid tot de vernietiging van honderden dorpen en een steeds groter aantal Palestijnen die als vluchtelingen in hun eigen thuisland leven, onder erbarmelijke omstandigheden (overbevolking in de kampen, zeer ernstige tekorten aan drinkwater, energie, medicijnen, enz.)(2).

Een heel deel van de Israëli’s staat kritisch tegenover deze kolonialistische misdaden, maar geen van hun opeenvolgende leiders heeft er een eind aan gemaakt; integendeel, deze leiders zijn er medeplichtig aan, omdat het leger de kolonisten beschermt. Bovendien is het machtsevenwicht zodanig dat de meerderheid van de doden en gewonden in de onvermijdelijke conflicten als gevolg van dit opstandige beleid Palestijnen zijn. Natuurlijk heeft elk slachtoffer dezelfde waarde, ongeacht hun herkomst, maar de wanverhouding is flagrant: eind augustus kondigde de VN aan dat sinds 2008 (het jaar vanaf wanneer de VN slachtoffers registreert) deze conflicten de dood van 6.407 Palestijnen hadden veroorzaakt en 152.560 gewonden, voor 308 gedode Israëli’s en 6.307 gewonden.(3).

Israël heeft wel externe vijanden van enige sterkte, maar ook hier is de machtsbalans extreem ongelijk, gezien het feit dat het land de atoombom bezit en onvoorwaardelijk gesteund wordt door ‘s werelds grootste mogendheid, de VS, waartegen niemand echt militair kan opboksen.

Het is zeker normaal dat de Israëlische regering heeft gereageerd op de aanslagen van 7 oktober, maar, des te meer in het licht van deze context, is haar reactie duidelijk en volstrekt disproportioneel en meer dan ooit een uiting van onmenselijk communitarisme.

De juiste keuze voor de internationale gemeenschap zou dus duidelijk zijn om onaantrekkelijke morele veroordelingen uit te spreken, vergezeld van dreigingen met sancties gekoppeld aan zeer korte deadlines.

De meer scherpziende Israëli’s zullen het daar ongetwijfeld mee eens zijn — vooral sommigen van hen die deze week tegen hun regering demonstreerden.(4)of de vele soldaten van de Hebreeuwse staat die door de jaren heen geweigerd hebben deel te nemen aan misdadige militaire acties tegen de Palestijnen(5).

Natuurlijk waren de aanslagen van 7 oktober ook een tragedie, maar we kunnen niet oordelen over deze aanslagen — of over de goedkeuring ervan door veel Palestijnen.(6) — zonder rekening te houden met het feit dat ze werden uitgevoerd tegen kolonisten en soldaten, in bezet gebied, en door mensen die al zo lang lijden onder het onrecht en de misdaden begaan door deze kolonisten. Hiermee rekening houden betekent niet dat we deze aanvallen accepteren, maar dat we de oorzaken ervan en belangrijke verzachtende omstandigheden in overweging nemen.

De invasie van Oekraïne leidde tot opstand en sancties. Het zou schandalig zijn als de door de Israëlische autoriteiten georkestreerde vernielingen en moorden niet tot een echt ferme reactie zouden leiden.

En wat, na de dringende noodzaak om een einde te maken aan het huidige bloedbad, vooral het doel zou moeten zijn, is de transformatie van de communitaire staat die Israël is; met andere woorden, zijn transformatie in een staat die noch joods, noch moslim, noch christelijk is, maar een staat voor iedereen, waar iedereen echt dezelfde rechten heeft.

Ik hoop van harte dat u een van de politici bent die de zaken helder ziet en ernaar handelt.

Bedankt voor uw aandacht,

Daniel Zink, voormalig coördinator van de non-profitorganisatie Carrefour des Cultures

Notes et références
  1. https://www.amnesty.be/infos/actualites/article/israel-palestiniens-soumis-expulsion-forcee-deplacement
  2. https://www.letemps.ch/monde/moyenorient/conditions-vie-bande-gaza-seraient-deja-invivables
  3. https://www.ochaopt.org/data/casualties/
  4. https://www.france24.com/fr/vid%C3%A9o/20231015-isra%C3%ABl-manifestation-anti-netanyahou-%C3%A0-tel-aviv
  5. https://www.rtbf.be/article/israel-43-soldats-s-elevent-contre-les-injustices-faites-aux-palestiniens-8353918
  6. https://www.lemonde.fr/international/article/2023/10/16/en-cisjordanie-entre-ranc-ur-et-peur-le-soutien-au-hamas_6194771_3210.h

Espace membre

Leden